ხოდა, ზუსტად ეგ არის, მათ ნეშთს პატივი უნდა სცე და შენ შვილებს უნდა ჩაუნერგო, რომ იგივე გააკეთონ, იმ ხალხმა შენი კეთილდღეობისთვის სიკვდილზე არ დაიხიეს უკან და შენ იმათი ძვლებიც კი ზედმეტ "ნაგვად" მიგაჩნია, ან როდის/სად შეწუხდი მიცვალებულთა ნეშთით აყროლებული მიწისგან? საერთოდ რამე ქართული გამოძრავებს? თუნდაც 1 შენგან "ჩადენილი" კარგი საქმე მითხარი, რითიც დღემდე ამაყობ, რა თქმა უნდა არ ვგულისხმობ, რომ ვიღაცას შენი გამონაცვალი ვინჩესტერი აჩუქე, სიკეთეზე მაქვს ლაპარაკი. არც ის იფიქრო მე დიდ მამულიშვილად მიმაჩნია საკუთარი თავი და ზემოდან გიყურებ, შეიძლება არც მე ვარ განებივრებული საკუთარი თავის მიერ ჩადენილი სიკეთეებით, უფრო მეტიც, შეიძლება რაღაც საკითხებში ძალიანაც მივქარავ, მაგრამ ის მაინტერესებს, შენს "მე"-ს რა მიაჩნია უკვე გაკეთებულ საქმეთა შორის ყველაზე დიდი მადლი, რის გამოც დღემდე ამაყობ, დარწმუნებული ვარ გექნება სათქმელი, მაგრამ მაინტერესებს რა გაქვს სათქმელი.