რა იყო? რახანც შენს აზრს ჩვენსას ვუპირისპირებთ, ეგ იმას კი არ ნიშნავს, რომ არ მიგიღეთ და გაგრიყეთ, ამ აზრთა გაცვლა-გამოცვლაში ბევრ ახალს იგებს კაცი, რა თქმა უნდა მეც, მე რა, სოკრატე ხომ არ ვარ?! ბევრ ახალს ვისმენ და ვითვალისწინებ, მე რომ ჩემს აზრს ვამბობ, იმას კი არ ნიშნავს, რომ მართალი ვარ, მე ჩემს აზრებს ვწერ, ანალიზი კი მკითხველზეა. პლატონი სოკრატეს სულ კბენდა და ეპაექრებოდა (თუ ვინმემ არ იცის, პლატონი სოკრატეს მოსწავლე იყო, პლატონმა კი მაკედონელი გაზარდა), ბოლოს პლატონმა უთხრა, ჩვენებურად რომ ვთქვათ, "აბა ხელი მოისვიო, მე რას მეჯიბრები, წადი და თავს მიხედეო" სულ კრიტიკაში იყო, ოღონდ სიტყვაში დაეჭირა, იმიტომაც უთხრა სოკრატემ, არ გჯერა ჩემი და შენებურად იაზროვნეო, თავში აუვარდა პლატონს, მასწავლებელზე მეტი ვიციო, მგონი ძალიან შორს წავედი.