მიშა

სხვათა შორის დიზაინი მომწონს (იშვიათია, რომ ქულერი მომეწონოს).

ეხხ ერთი HDD უნდა მივიმატო ფული რომ ჩამივარდება ხელში, თორემ ცუდადაა ჩემი საქმე :SNEMOTICON13:

მე კიდევ ფართის სივიწროვეს განვიცდი, ფეხი მაქვს მიდებული კეისზე და წიკები მემართება მაგის ხრიგინით :drug:

და რაც მთავარია - არ ტრიალებს ანუ მოძრავი ნაწილები, რომლებიც ადვილად ცვდება, ხმაურობს და მგრძნობიარეა ფიზიკურ ზემოქმედებაზე, არ გააჩნია SSD-ს :)

სპეციალურად შენთვის ასეთი თემაა მომზადებული

კაი, ჯანდაბას, გიჟი მიუშვი ნებასა, თვით შეეყრება სნებასა და მიიყვანებენ სოსოსთანო :spiteful:

კი, კარგია, მაგრამ მე ფული დამენანებოდა მაგაზე და ფუჯის ვიყიდდი.

41 კაცი ამბობს კიო, 0 - არაო და მაინც "არა" ხდება :chojinfc:

აჰა გიგი, ეს ერთი: ეს კი მეორე: პოსტის რედაქტირების უფლება არ მაქვს და...

მეც 4.2-ს ვიყენებ ტელეფონში, მეხუთე ვერსიის შესაფერისი ეკრანი არ მაქვს :vis:

ეეხ... თეთრი ფერი ძალიან უხდება. ძა-ლი-ან! სიამოვნებით ვიქონიებდი.

ეს ოპტიმუსი რა ტექნოლოგიაა?

როგორც გაირკვა, საჭირო გახდა კონსოლებზე დამატებითი ინფორმაციის მოწოდება. კონკრეტულად, PlayStation-სა და Xbox-ზე. ამ სტატიაში სწორედ მათზე მოგითხრობთ. დაწვრილებით. 1. Sony PlayStation დავიწყებ Sony-ს ბრენდით იმიტომ, რომ ის უფრო "ბებერი" და "სტაჟიანია". PlayStation სერიის პირველი კონსოლი, უბრალოდ "Sony PlayStation" ასე გამოიყურება: იგი 1994 წელს გამოვიდა გაყიდვაში და მისი გამოშვება 2006 წლამდე გრძელდებოდა და გამოშვებული კონსოლების რაოდენობამ 125 მილიონს გადააჭარბა. როგორც ახლახანს აღმოვაჩინე, PlayStation-ის საკმაოდ ბევრი მოდელი, უფროსწორად კი "რევიზია" გამოდიოდა: არა მაქვს იმედი, უფროსწორად, დარწმუნებულიც კი ვარ, რომ ამ ცხრილს არავინ წაიკითხავს, მაგრამ მაინც მოვიყვანე... დამატებით ინფორმაციასაც მოგაწვდით: PS-ის მოდელის ნომერში ბოლო ციფრების "დეფინიცია": 0 - იაპონია (იაპონური boot ROM, NTSC:J region, NTSC Video, 100V PSU) 1 - აშშ (ინგლისური boot ROM, NTSC:U/C region, NTSC Video, 110V PSU) 2 - ევროპა (ინგლისური boot ROM, PAL region, PAL Video, 220V PSU) 3 - აზია (იაპონური boot ROM, NTSC:J region, NTSC video, 220V PSU) რაც შეეხება კონსოლის შიგნეულობას, მისი დედაპლატა ასე გამოიყურება: ხოლო მთავარი ნაწილებია: CPU - MIPS R3000A-სთან თავსებადი (R3051) 32 ბიტიანი RISC ჩიპი. დამამზადებელი - LSI Logic Corp. ტაქტური სიხშირე 33.8688MHz გამოთვლითი სიმძლავრე 30 MIPS სალტის გამტარობა 132 MB/s 4 KB Instruction Cache Geometry transformation engine. ეს "ძრავი" პროცესორის ჩიპშია "ჩამონტაჟებული". იგი გამოიყენება 3D გრაფიკებში დამატებითი ვექტორული გაანგარიშებების საწარმოებლად. გამოთვლითი სიმძლავრე 66MIPS წამში 360000 უტექსტურო პოლიგონის გადამუშავების შესაძლებლობა. 360,000 flat-shaded polygons per second წამში 180000 ტექსტურირებული და განათებული პოლიგონის გადამუშავების შესაძლებლობა. Data decompression engine. GTE-ს მსგავსად ისიც CPU-შია მოთავსებული და გამოიყენება ვიდეოს დეკომპრესიისთვის. თავსებადია MJPEG და H.261 ფაილთან გამოთვლითი სიმძლავრე - 80 MIPS Graphics processing unit. ვიდეოჩიპს შეეძლო ნებისმეირი 2D და გადამუშავებული 3D პოლიგონების ჩვენება. მაქს. 16.7 მილიონი ფერი (24-ბიტით) 256×224 - 640×480 გაფართოება Sound processing unit. უზრუნველყოფს 24-არხიან 44.1kHz ხმას. Memory ძირითადი RAM: 2 MB ვიდეო RAM: 1 MB აუდიო RAM: 512 KB CD-ROM ბუფერი: 32 KB ოპ. სისტემის ROM: 512 KB გარდა ამისა PS-ში ყენდებოდა მეხსიერების ბარათები, თითოეული - 128KB EEPROM-ით: CD-ROM drive "2x" დრაივი, მაქს. 300KB/s გამტარობით CD-DA (CD-Digital Audio) თავსებადობით. ორიოდე სიტყვას კონტროლერებზეც ვიტყვი ზრდილობის გულისთვის. თავდაპირველი გეიმპედი ასე გამოიყურებოდა: ცოტა ხნის შემდეგ იგი Dual Analog-მა შეცვალა: მაგრამ არც მისმა "სიცოცხლემ" გასტანა დიდხანს - 1997 წლიდან წარმოების ბოლომდე PS-ს DualShock გეიმპედით უშვებდნენ: ჰო მათლა, სხვათაშორის 2001 წელს გამოვიდა ე.წ. "PS 1", იგივე "PSOne". იგი PS-ის კომპაქტურ ვერსიას წარმოადგენს (38×193×144მმ მაშინ, როცა PS 45×160×185მმ გახლავთ): როგორც სურათიდან ხედავთ, მას პატარა LCD დისპლეიც მოყვება. გარდა ამისა კონსოლს კომპლექტში ედო ავტომობილისთვის განკუთვნილი დენის ადაპტერი. ასე რომ ეს PS-ის ერთგვარი "ნახევრად-portable" ვერსიაა. 2. Sony PlayStation 2 წინამორბედზე არანაკლებ პოპულარული გახლავთ Sony PlayStation 2. იგი 2000 წლიდან გამოდის. ეს მისი პირველი მოდელია: ეს კი გადამუშავებული, დათხელებული ("Slimline") მეორე მოდელი. იგი 2004 წლიდან იყიდება: სიმართლე გითხრათ, ერთადერთი ტექნიკური გაუმჯობესება, რომელიც მე Slimline-ს ვუპოვე, პროცესორის ოდნავ გაზრდილი სიხშირეებია, ასე რომ თუ ვინმეს განსხვავებული ინფორმაცია გაქვთ, მადლობელი ვიქნები თუ გამიზიარებთ... ზედა სურათებზე ორივე კონსოლი ერთი ზომისა ჩანს, ამიტომ მესამე სურათიც მომყავს, სადაც PS2-ზე დევს PS2 Slimline: PS2/PS2 Slimline მონაცემებია: CPU: 64-ბიტიანი "Emotion Engine" 294.912 MHz (299 MHz Slimline-სთვის) სიხშირით, 10.5 million ტრანზისტორით Memory: 32MB RDRAM GPU: 147MHz მქონე "Graphics Synthesizer" გაფართოება: 256x224 - 1280x1024 ვიდეომეხსიერება: 4MB Disc Drive: 24x (PlayStation/PlayStation 2 CD-ROM), 4x DVD 100 Mbit Ethernet/modem კონტროლერი: DualShock 2: ან Resident Evil 4-ის "სპეცკონტროლერი": PS2 ისევე, როგორც PS, მეხსიერების ბარათებსაც იყენებს, მაგრამ გაზრდილი მოცულობისას. აი მაგ. სურათზე ხედავთ 8MB-იან ბარათს: დღეისთვის PlayStation 2 ყველაზე გაყიდვადი კონსოლია - 2009 წლის 18 აგვისტოს გაიყიდა მისი ასოცდამეთვრამეტმილიონე ეგზემპლარი (გაიგეთ რა დავწერე?) 3. Sony PlayStation 3 აი მივადექით სერიის ყველაზე ძლიერ კონსოლს. იგი 2006 წლის ნოემბრიდან იყიდება: ჯერ-ჯერობით გაყიდულია მხოლოდ 27 მილიონი, ანუ მის მამას და ბაბუას რომ დაეწიოს, PS3-ს საკმაო შრომის გაწევა მოუწევს. 2009 წელს გამოვიდა PS3 Slim: მისი მოდელის ნომერია PS3 CECH-2000 და ჩვეულებრივ PS3-ზე 33%-ით პატარა, 36%-ით მსუბუქ და 34%-ით ენერგოეკონომიურია. ახლა კი მოგიყვანთ მახასიათებლების ცხრილს, ვიკიპედიიდანაა ამოსნიპული, მაგრამ იქ ჩამხედავები თქვენ მაინც არა ხართ ეს კი თითოეული მოდელისთვის CPU და GPU-ს ტექნოლოგიები და ენერგომოხმარება: PS3-ს შეუძლია 1080p HD გამოსახულების ჩვენება და თქვენ წარმოიდგინეთ სურვილის შემთხვევაში მასზე Linux-ის დაყენებაც კი შეგიძლიათ, მაგრამ როგორ უნდა იმუშაოთ მასში DualShock 3 და Sixaxis Wireless გეიმპედებით (იხ. სურ.), ჩემთვის გაურკვეველია 4. Xbox "ნუ წაიღე ტვინი ამ სონით, ხომ იცი, რომ არ მევასება" - ფიქრობს ალბათ ზოგი თქვენგანი, ზოგმა კი შეიძლება სულაც არ წაიკითხა ზედა 3 თავი და პირდაპირ მეოთხეს ეძგერა. დანარჩენ თავებში ხომ სონის კონკურენტ Microsoft Xbox-ზე იქნება საუბარი... იგი 2001 წლის დასასრულს გამოვიდა. ამ დროისთვის კომპანია Microsoft-ის მესვეურებმა ჩათვალეს, რომ საკმაო გამოცდილება ჰქონდათ პროგრამებში, კერძოდ DirectX-ში და გადაწყვიტეს Dx-ის ბაზაზე შეექმნათ ცალკე კომპიუტერი, კონსოლი, რომელიც დააკმაყოფილებდა სექსუალურად (ან რამე სხვანაირად) დაუკმაყოფილებელ გეიმერებს. შედეგი არც ისე შთამბეჭდავი გამოდგა: PS2-თან შედარებით, ვიზუალურად, X-ყუთი საზიზღრად გამოიყურება და რადიაქტიურად დაბინძურებული დენის ტრანსფორმატორის შთაბეჭდილებას მიტოვებს. იგი 2006 წელს ამოიღეს გაყიდვიდან. ამ დროისთვის მაიკროსოფტმა მხოლოდ 22 მილიონი ეგზემპლარის გაყიდვა მოახერხა. სონისთან შედარებით საცოდავი რიცხვია. მონაცემები: CPU: 32-ბიტიანი 733 MHz სიხშირის მქონე, 180nm ტექნოლოგიით დამზადებული. "მამად" აღებულია Pentium III პროცესორი. 133MHz 64-ბიტიანი სალტე 32KB კეში მეხსიერება: Hynix-ის, ან Samsung-ის წარმოების 64MB DDR SDRAM 200MHz სიხშირით. 128-ბიტიან ორარხიან რეჟიმში მაქს. 6400MB/s გამტარობით. GPU: 233MHz სიხშირის Nvidia NV2A. 115მილ. ვერტექსი წამში, 125 ნაწილაკი წამში, 932 მეგაპიქსელი წამში, 1864 მეგატექსელი წამში, 485416 სამკუთხედი წამში 60FPS-ზე, 970,833 სამკუთხედი წამში 30FPS-ზე. GPU ძლიერ წააგავს Geforce 3/4 ჩიპებს. 480i, 480p, 576i, 576p, 720p, 1080i გაფართოებების მხარდაჭერა. დისკები: 2×–5× (2.6 MB/s–6.6 MB/s) CAV DVD-ROM, 8 ან 10GB 3.5" 5400RPM HDD. 10/100BASE-TX ინტერნეტ-ადაპტერი. ეს კი Xbox-ის კონტროლერებია: მარცხნივ Duke კონტროლერი, მარჯვნივ - Controller X 5. Xbox 360 იგი 2005 წლიდან გამოდის სხვადასხვა ცვლილებებითა და გაუმჯობესებებით. დღესდღეობით გამოდის მხოლოდ 2 მოდელი - Xbox 360 Arcade და Xbox 360 Elite. Arcade "ლოუ-ენდ" მოდელია, მას 60GB HDD აქვს, ხოლო Elite კონსოლის "ჰაი-ენდ" ვარიანტია, 120/250GB ვინჩესტერით (იხ. სურ.). რათქმაუნდა მეხსიერების გაზრდა დამატებითი ჩიპებით შეიძლება როგორც ერთ, ასევე მეორე მოდელზეც... რაც შეეხება დაწვრილებით მახასიათებლებს... CPU: 3.2 GHz PowerPC სამბირთვიანი Xenon. თავდაპირველად 90, ხოლო შემდეგ 65nm ტექნოლოგიით, 1MB L2 კეშით და 10.8GB/s სალტის გამტარობით. GPU: წინა X-ყუთისგან განსხვავებით 360-ს უკვე ATI-ს ვიდეოჩიპი უდგას - 65nm-იანი ATI Xenos, 500MHz სიხშირით, უნიფიცირებული შეიდერებით, 10MB მეხსიერებით, 4xFSAA-ს შესაძლებლობით. მეხსიერება: 512MB GDDR3-700. დიახ, GDDR, რადგან მას CPU და GPU თანაბრად იყენებს... აბა რა ქნას საწყალმა GPU-მ, 10MB მეხსიერების იმედად იყოს? აქაც გვაქვს ყველანაირი DVD-დრაივი, 10/100Mbps ინტერნეტ-ადაპტერი და 802b/g WiFi ადაპტერი (რომელიც PS-ს მგონი არ აქვს ). 6. მუდმივი და მომაბეზრებელი კითხვა რომელი ჯობია? Xbox 360 თუ PlayStation 3? ჰა? არ იცი? აუ არ მჯერა რომ არ იცი! ფაიზაღი იცი და პასუხს მიმალავ!.. არ გივნდა რა ეს... დეფექტებით რომ დავიწყოთ, Xbox-ის RROD ყველას გეცოდინებათ ალბათ თუმცა არ იცით ის, რომ PS3-საც აქვს მსგავსი რამ, პატარა ყვითელი ნათურა რათქმაუნდა Xbox ცნობილი გახდა იმით, რომ Elite სერიის ნახევარზე მეტს "აენთო წითელი", ხოლო PS3-ის მხოლოდ 5-10%-ს თუ აქვს მსგავსი პრობლემა. რათქმაუდნა ეს იმას არ ნიშნავს, რომ რომელიმე მათგანი უკეთესია, პრობლემები მოგვარებულია, კომპ. ტექნოლოგია ისეთი რამეა, რასაც შეცდომების გარეშე ვერც შექმნი და ვერც განავითარებ. ამას ყველანი უნდა შევეგუოთ. ფაქტია, რომ PS3 45nm-იან პროცესორზეა, ხოლო Xbox - 65-იანზე, მაგრამ ენერგომოხმარებით თურმე ორივე ერთნაირი ყოფილა და სითბოს გამოყოფა და ოვერქლოქინგის პოტენციალი აქ არაფერში გვაინტერესებს. ორივე კონსოლს აქვს HD DVD, ცალკე DVD პლეერი, ინტერნეტი, ვიდეოთვალი და ა.შ., თუმცა PS-ზე ლინუქსი ყენდება, X-ყუთს კი "ვაირლესი" აქვს... ამით იმის თქმა მინდა, რომ თავისი პლიუსი და მინუსი ორივე კონსოლს აქვს. ასე ერთი ხელის მოსმით თქმა, რომ PS3 ჯობია Xbox-ს, ან პირიქით, ჩემი მხრიდან სისულელეა, მე არა ვარ არცერთი კონსოლის ფანი და თქვენ წარმოიდგინეთ არცერთ მათგანზე არც კი მითამაშია. Xbox პირველად 2 თვის წინ ვნახე ბაზრობაზე, PS3 კი ორიოდე დღის წინ ელიტელში, 1100+ ლარი ღირდა (სხვათაშორის სტენდზე დგას, კონსულტანტები თუ კარგ ხასიათზე იქნებიან შეგიძლიათ თხოვოთ და გათამაშებენ კიდეც). მაშინ ისიც კი გავიფიქრე "ამის ფასად ჩემი სანატრელი i5-ის ნახევარი მაინც მომივა"-მეთქი. "რომელი ჯობია". ამის თქმა ჩემთვის შეუძლებელია, არც ექსპერტი ვარ, არცერთ კონსოლთან შეხება არ მქონია, ერთი გაჭირვებული ბაღანა ვარ და აგერ ამდენი ხალხი წერს რომელი ჯობიაო აი ამ თემაში, 24 ივლისის მერე ეს თემა გახსნილია და დღესდღეობით 343 პოსტს ითვლის, არამგონია იქ ჩემზე უკეთ დაწეროს ვინმემ რამე. ასე რომ იმედი უნდა გაგიცრუო ერთგულო მკითხველო, შენც არც ისე ერთგულო მკითხველო და შენც, შემთხვევითო გამვლელო. მაგ კითხვაზე პასუხი არ მაქვს . რამე რომ დავწერო ორივე უნდა გავხსნა, გავჩიჩქნო, ვითამაშო, ასე ვთქვათ, "გავბენჩო" და ა.შ. მე კი მაგის არც საშუალება მაქვს და არც დრო. ისევ თქვენ უნდა იჩალიჩოთ რამე და თავადვე მიხვდეთ რომელი ჯობია. მაგრამ მაინც მგონი, რომ "რომელი ჯობია" უნდა გწამდეს... როგორც იტყვიან, It's not a matter of fact, but a matter of belief... ესეც დამატებითი ინფორმაცია Gota-სგან. საავტორო უფლებები დაცულია

ნიკონი: http://www.amazon.com/Nikon-Coolpix-Vibration-Reduction-3-0-Inch/dp/B0036ORZBE/ref=lh_ni_t_ პანასონიკი: http://www.amazon.com/Panasonic-DMC-FZ40-Digital-Stabilized-3-0-Inch/dp/B003WJR694/ref=sr_1_4?s=photo&ie=UTF8&qid=1290426484&sr=1-4 პენტაქსი: http://www.amazon.com/Pentax-X90-Super-Telephoto-Stabilized-2-7-Inch/dp/B0039237HE/ref=sr_1_44?s=photo&ie=UTF8&qid=1290426570&sr=1-44 კასიო (სხვათა შორის ძალიან სწრაფია): http://www.amazon.com/Casio-EX-FH25-10-1MP-Digital-Stabilization/dp/B002YPFKZ4/ref=sr_1_47?s=photo&ie=UTF8&qid=1290426570&sr=1-47 ფუჯიფილმი: http://www.amazon.com/Fujifilm-FinePix-S2500HD-Digital-Stabilized/dp/B003846DS8/ref=sr_1_12?s=photo&ie=UTF8&qid=1290426693&sr=1-12 ქენონს ამ ტიპის კამერები მაგ ფადას არ აქვს 270$-ად შეგიძლია ეს იყიდო: http://www.amazon.com/Canon-PowerShot-SD4000IS-Digital-Optical/dp/B003L77Y5S/ref=sr_1_1?ie=UTF8&s=electronics&qid=1290426745&sr=1-1

არ შეიძლება ფანატიზმის ფილტრიც დავაყენოთ ფორუმზე, როგორც ცენზურის ფილტრი დგას? :SNEMOTICON13:

ჩვეულებრივი სასაპნეა, 300 დოლარი ნამეტანია ეგეთ კამერაში.

refurbished - ბომბზე ვზივარ, როდის იფეთქებს და გადამისვრის ტრ#კში, არ ვიცი ასე ძნელია სათქმელად, ან ბიუჯეტი უნდა დაასახელო, რა თანხაში ფიქრობ, ან რა ფუნქციებით გინდა :rolleyes:

თეთრი ფერის ბალანსი. განათება არამხოლოდ ინტენსივობით, არამედ "სითბოთიც" განსხვავდება. მაგალითად მზეს, ღრუბლიან ცას, ჩვეულებრივ ნათურას, "ცივი განათების" (სხვათა შორის ზუსტად ცივი სინათლის გამო ქვიათ ასე და არა იმის გამო, რომ ნათურაა ცივი) ნათურას და ა.შ. სხვადასხვა "სითბოს" მქონე ტონები აქვს. ზოგჯერ ეს კარგია - სასურველი ფოტოეფექტის მისაღებად, მაგრამ იმის გამო, რომ ფოტოკამერა თეთრი ფერის მიხედვით ახდენს ყველა დანარჩენი ფერის კორექტირებას, "თბილი", ან ნებისმიერი "არასტანდარტული" განათებისას ფერთა ბალანსი და ტონალობა ირღვევა. ამის გამოსასწორებლად ფოტოკამერას "თეთრი ფერის ბალანსი" აქვს. ანუ, მეხსიერებაში უდევს რამდენიმე წინასწარგანსაზღვრული პარამეტრი, რომელთა წყალობითაც შეუძლია გაიანგარიშოს და გაასწოროს ფერთა ტონალობა. მაგალითად სურათზე მოცემულია თეთრი ფერის ბალანსის ექვსი წინასწარი მოდელი: ავტომატური, დღის სინათლის, ჩრდილიანი, ღრუბლიანი, ფლუორესცენტული ნათებისა და ჩვეულებრივი (ვოლფრამის) ნათურის. ანუ ექვსი მოდელი ექვსი სხვადასხვა სასცენო სიტუაციისთვის. ცხადია ყველა სიტუაციას ვერავინ განსაზღვრავს და ვერავინ ჩადებს ფოტოკამერის მეხსირებაში, ამიტომ კამერებს აქვთ ბალანსის ხელით გასწორების საშუალება - შეგიძლიათ ნებისმიერ სიტუაციაში კამერას "დაანახოთ" თეთრი საგანი, ფურცელი, ან რაიმე სხვა და იგი მის მიხედვით გაასწორებს მთელი სცენის ტონალობებს. თეთრი ფერის კარგი ბალანსირება განსაზღვრავს სხვადასხვა განათების დროს კამერის წარმადობის ხარისხს. ფოტოფაილები. 1. JPG. ჩვენთვის საკმაოდ ცნობილი ფოტოფორმატი, რომელიც ფართოდ გამოიყენება მთელ მსოფლიოში. მისი პოპულარობის მიზეზი მარტივია - ფაილის შედარებით მცირე ზომა და კომპრესიისას ხარისხის ნაკლები დანაკარგი. სამწუხაროდ პროფესიონალურ ფოტოგრაფიაში JPEG ხარისხი ხშირად არასაკმარისია, თანაც მისი რედაქტირება ცოტა არ იყოს რთულია. ამიტომ ფოტოკამერებს აქვთ "მეორე" ფოტოფორმატი - RAW. ამ ფორმატში გაერთიანებულია 34-ნაირი გაფართოების მქონე ფაილი (ყოველ მწარმოებელს თავისი გაფართოება აქვს ამ ფაილისთვის), რომლებიც ფაქტობრივად ერთ ტიპს წარმოადგენს. RAW-ს ხშირად "ციფრული ფოტოს ნეგატივს" ეძახიან და ეს ასეცაა, რადგან მათი რედაქტირება ბევრად მარტივია, არ კარგავს ხარისხს, არ "კომპრესდება", ნებისმიერ დროს შეგიძლიათ გაასწოროთ თეთრი ფერის ბალანსი, სიმკვეთრე, კონტრასტულობა და ა.შ. საუბედუროდ RAW ფაილები JPEG ანალოგებზე 2-6-ჯერ დიდია, საჭიროებს ფოტორედაქტორით დამატებით დამუშავებას და ბოლოს მაინც JPEG-ად უნდა აქციოთ, ამიტომ კომფორტული მოსახმარი არ არის. რათქმაუნდა ის ძალიან კარგია, როდესაც უმაღლესი ხარისხის ფოტოს ვიღებთ, მაგრამ სხვა ყველა შემთხვევაში ძალიან ნელი და "მოუხერხებელია" საიმისოდ, რომ მთლიანად ამოაგდოს ხმარებიდან JPEG. თუკი ვინმეს გაინტერესებთ, გადაწერეთ ეს ორი სურათი: http://www.dpreview.com/reviews/CanonEOS7D/samples/comparedto/studio/canon7d_nrstand_ISO 100.JPG http://a.img-dpreview.com/reviews/CanonEOS7D/samples/comparedto/studio/raw/canon7d_iso100_acr.jpg ზედა JPG-ითაა გადაღებული, ქვედა - RAW-ით (და შემდეგაა JPG-დ გარდაქმნილი). თვალნათლივ დაინახავთ RAW-ის მაღალ ხარისხს... ვიდეოფაილები. საშუალო და მაღალი დონის ფოტოკამერები "ბონუსად" ვიდეოგადაღების საშუალებითაც არიან დაჯილდოებული. თუ თქვენთვის ვიდეო უმნიშვნელოა, გამოტოვეთ ეს საკითხი, ხოლო მათ, ვისთვისაც ვიდეო მნიშვნელოვანია, ვურჩევ გაითვალისწინონ, რომ მართალია ფოტოკამერებს შეუძლიათ ვიდეოს გადაღება, მაგრამ ეს ვიდეოები ხშირად უბრალოდ Motion JPEG-ითაა შექმნილი, ანუ უზარმაზარი ზომისაა (პირდაპირი მნიშვნელობით!) - ვიდეოს ერთი წამი 5-6MB-ია და 4GB-იან ჩიპს სულ რაღაც 13 წუთში გაავსებთ. როგორც წესი, 1280x720 @ 24fps საშუალო დონის სარკიან ფოტოკამერებს აქვთ. უფრო მაღალი დონის კამერებს 1280x720 @ 60fps, ან სულაც 1920x1080 @ 30fps აქვთ... რათქმაუნდა ფოკუსის გასწორება სულ ხელით მოგიწევთ და ვერც ისეთი ხარისხის ვიდეოს გადაიღებთ, როგორსაც პროფესიონალური ვიდეოკამერა გაჩუქებთ, მაგრამ ზედმეტი ფუნქცია ვის აწყენს არა? 4. ობიექტივი ობიექტივზე სენსორზე არანაკლებადაა (მეტად თუ არა) დამოკიდებული ფოტოს ხარისხი. კარგი ობიექტივი შეიძლება თავად კამერაზე ორჯერ-სამჯერ ძვირიც კი დაგიჯდეთ. საქმეში ჩაუხედავ ადამიანს შეიძლება გაუკვირდეს, თუ რატომ ღირს ერთი ობიექტივი 150$, ხოლო მეორე - 1500 მაშინ, როცა მათ ერთი შეხედვით მსგავსი მონაცემები აქვთ. ამიტომ, მოდით, განვიხილოთ ფოტოკამერის ობიექტივების ტიპები და მათ შემადგენელი ნაწილები. დავიწყოთ იმით, თუ რისგან შედგება ობიექტივი. აგებულება. ნებისმიერი ობიექტივი წარმოადგენს ლითონის (უარეს შემთხვევაში - პლასტმასის) მილაკების, ლინზებისა და დიაფრგმისაგან. ჭრილში გამოიყურება ასე: რათქმაუნდა ზომა, საერთო კომპოზიცია და ლინზების რაოდენობა ყველას ინდივიდუალური აქვს, მაგრამ აგებულება ყველასი მსგავსია. მილებზე და ლინზებზე არ გავჩერდები, მივხედოთ დიაფრაგმას, ფოკუსურ მანძილს და ხედვის კუთხეს. შემდეგ კი განვიხილოთ ობიექტივების ტიპები. დიაფრაგმა. დიაფრაგმა არის მექანიკური მოწყობილობა, რომელსაც შეუძლია გაიხსნას გარკვეულ დონეზე, რათა შეუშვას ობიექტიბობვში სინათლის გარკვეული რაოდენობა, ან დაიხუროს არ საერთოდაც არ შეუშვას. იგი შედგება წრის შემკვრელი სეგმენტებისგან ("ფრთები") და მათი მამოძრავებელი მექანიზმისგან. რაც მეტი ფრთა აქვს დიაფრაგმას, მით უფრო სუფთად ატარებს სინთლეს ობიექტივში და უკეთესი გამოდის სურათი. თუმცა ფრთების რაოდენობის გარდა მნიშვნელოვანია დიაფრაგმის ფარდობითი ზომა. ფარდობითი ზომა ეწოდება ობიექტივის წინა ლინზის დიამეტრისა და მისი უკნა ფოკუსური მანძილის შეფარდებას (D:f). სტნდარტულია შემდეგი რიცხვები: 1:0,7; 1:1; 1:1,4; 1:2; 1:2,8; 1:4; 1:5,6; 1:8; 1:11; 1:16; 1:22; 1:32; 1:45; 1:64. სიმარტივისათვის და სისწრაფისთვის ყოველდღიურობაში იყენებენ შემოკლებულ აღნიშვნას. მაგალითად, D:f = 1:1,4-ის მაგიერ წერენ "f/1,4" რაც იმას ნიშნავს, რომ ფარდობიღი ღიობის ზომა 1:1,4-ს უდრის. ცხადია დიაფრაგმას აქვს მაქსიმალური და მინიმალური პოზიციები, ამიტომ ობიექტივზე აწერენ, მაგალითად "f/2-f/5.6". არ უნდა დაგვავიწყდეს, რომ რაც ნაკლებია ფარდობითი ზომა, მით მეტი სინათლის გატარება შეუძლია დიაფრაგმას, რადგან უფრო დიდზე იხსნება. აი ასე: და ისიც უნდა გახსოვდეთ, რომ რაც მეტ შუქს გაატარებს დიაფრაგმა, მით უკეთ წარმოაჩენს თავს ობიექტივი ცუდი განათებისას! ასე რომ ობიექტივების ფასი შეიძლება დიაფრაგმამაცი კი განსაზღვროს. მაგალითად თუ ერთ ობიექტივს აქვს f/5.6-f/8 და ღირს "სულ რაღაც" 300$, მაშინ მეორეს, რომელსაც f/1.4-f/2 აქვს, შეიძლება 800 დოლარიც კი ედოს, რადგნ მეტ სინათლეს ატარებს! თუმცა, სინამდვილეში ყველაფერი არც ისე მარტივია. დიდ შუქგამტარობას ჭკუით გამოყენება უნდა იმიტომ, რომ დიდი შუქგამტარობა ზოგჯერ სურათის ცენტრისკენ მეტ სინათლეს ისვრის, გვერდებისკენ კი - ნაკლებს, ასე რომ სურათი "ჩარჩოში" ჩამჯდარი გამოვა. კიდევ უფრო მეტ შუქგამტარობას შეუძლია ფერები ერთმანეთში გადღაბნოს და ა.შ... ობიექტივების ეფექტ-დეფექტებზე მოგვიანებით ვისაუბრებ. ფოკუსური მანძილი და ხედვის კუთხე. მეცნიერულ ენაზე (რომელიც ასე არ გვიყვარს) ფოკუსური მანძილი ეწოდება მთავარი ფოკუსიდან (ფაქტობრივად, წინა შემკრები ლინზიდან) ობიექტივის უკნა სიბრტყემდე მანძილს. ცხადია იზომება მილიმეტრებში. სამწუხაროდ ბევრს გონია, რომ რახან ფოკუსური მანძილი აქვთ მაგალითად, 18მმ, შეძლებენ ფოტომაკერიდან 18მმ-ის დაშორებით მყოოფ ობიექტზე ფოკუსის გასწორებას და "მაკრო" სურათის გადარებას. ეს ილიასე არ არის. ფოკუსური მანძილი არის სუფთა ტექნიკური ტერმინი და მასში ვერ იპოვით მინიმალური ფოკუსირების მანძილს (რაც აღნიშნავს იმას, თუ კამერიდან რამდენად ახლოს შეგიძლიათ რამე გადაიღოთ). მას გავლენა აქვს ხედვის კუთხეზე, ანუ არეალზე, რაც შეიძლება ობიექტივმა "დაინახოს". რაც ნაკლებია ფოკუსური მანძილი, მით მეტს "ხედავს" ობიექტივი, მაგრამ მით ნაკლებია გადიდების კოეფიციენტი. დიახ, გადიდების. რადგან უფრო გრძელი ფოკუსური მანძილი იმასაც ნიშნავს, რომ გადასაღები სცენა თქვენკენ "მოახლოვდება". შედარებისთვის, ქვემოთ მოყვანილ სურათებზე ხედავთ 28, 50, 70 და 210მმ-იანი ფოკუსური მანძილით გადაღებულ სურათებს. მემგონი "ზუმი" იგრძნობა: მართალია მოკლე ფოკუსური მანძილი მეტის დანახვის და გადაღების საშუალებას იძლევა, მაგრამ არ უნდა დაგვავიწყდეს, რომ პერსპექტივას ამახინჯებს: სცენა სამი სხვადასხვა ფოკუსური მანძილითაა გადაღებული და ვარდისფერი საგნის დამახინჯება ნათლად ჩანს. მოკლედ, აქაც ამა თუ იმ პარამეტრის გამოყენებას ცოდნა უნდა. ჰო მართლა, გრძელი ფოკუსური მანძილის მქონე ობიექტივებს "გრძელფოკუსიანი" ჰქვიათ, ხოლო მოკლესას - "ფართოკუთხიანი". უძრავფოკუსიანი ობიექტივი. ინგლისურად - Prime Lens. აქვს ფიქსირებული ფოკუსური მანძილი (ანუ "ზუმი" არ აქვს), რის ხარჯზედაც არის უფრო კომპაქტური, მსუბუქი, იაფი და სწრაფი. ფიქსირებული ფოკუსური მანძილის ხარჯზე იღებს უფრო მკვეთრ ფოტოებს. ზოგიერთი, მეტად "სპეციფიური" ობიექტივი, მაგ. "ექსტრემალური" ტელე-ფოტო, მაღალი ხარისხის მაკრო, ან წანაცვლების მქონე ობიექტივები ხშირად გამოდის ფიქსირებული ფოკუსით, რადგან სხვა შემთხვევაში ისედაც რთული და ძვირი მოწყობილობები კიდევ უფრო გართულდებოდა და გაძვირდებოდა. ძალზე პოპულარული იყო უსარკო ფირიან ფოტოკამერებში, რადგან მათში ფოკუსის ცვლისას ვერ განსაზღვრავდი, თუ რას უღებდი სურათს (სარკის არქონის გამო). მოძრავფოკუსიანი ობიექტივი. ინგლისურად - Zoom Lens. აქვს მოძრავი მილი ზედ დამაგრებული ლინზით (ან ლინზებით), რის წყალობითაც ობიექტივის ფოკუსური მანძილი ცვლადი ხდება და ობიექტივს გამოსახულების მოახლოების საშუალება ეძლევა. დიახ, მათ აქვთ "ზუმი", მაგრამ იგი არსად წერია ისე, როგორც სამოყვარულო კამერებში (მაგ. 3x optical zoom). ამის ნაცვლად ობიექტივის მონაცემებში (ან სულაც, ზედვე) წერია მაგალითად "18-55mm zoom lens", ან კიდევ "70-200mm zoom lens". როგორ დავადგინოთ "ზუმი"? უნდა ავიღოთ მაქსიმალური ფოკუსური მანძილი და გავყოთ იგი მინიმალურზე. რასაც მივიღებთ, ის გახლავთ "ზუმის" რაოდენობა. მაგრამ ეს მაინც ფარდობითი ცნებაა იმიტომ, რომ 55:18=3 და 200:70=3 (დამრგვალებით). ანუ ორივე ობიექტივს 3-ჯერადი "ზუმი" აქვს, მაგრამ რეალურად, ამ "ზუმების" საწყის მნიშვნელობებს შორის (18 და 70) მთელი 4-ჯერადი განსხვავებაა. ასე რომ ვისაც "ზუმი" გიყვართ, თუკი პროფესიონალობა გადაწყვიტეთ, ისწავლეთ ფოკუსური მანძილით აზროვნება და არა "ზუმის" სიდიდით. მოწყობილობები მაკროგადაღებისთვის. მაკრო ობიექტივი გამოიყენება ობიექტების მსხვილი პლანით გადასაღებად, ან მცირე ზომის ობიექტების ფოტგრაფირებისთვის. ეს შეიძლება მოხდეს მაკრო ობიექტივის დახმარებით: შეიძლება იყოს როგორც ფიქსირებული, ასევე მოძრავფოკუსიანი. ზედა წერია მაკროს თანაფარდობა. მაგ. "1:1". გარდა ამისა, მაკროგადაღებისთვის შეიძლება გამოიყენოთ ობიექტივის "დამაგრძელებელი": იგი განსაზღვრული ფოკუსური სიგრძის მქონე ობიექტივებისთვისაა გათვლილი. მისი დამაგრების შემთხვევაში ობიექტივის ფოკუსური სიგრძე იცვლება და იგი "მაკრო" ობიექტივად იქცევა... მაკროგადაღებისთვის მესამე ვარიანტია მიახლოების ლინზა, ანუ ერთგვარი "სათვალე" ობიექტივისთვის: იგი ობიექტივს წინ უმაგრდება და მაკროობიექტივიც მზადაა... მართალია დამაგრძელებლიც და დამატებითი ლინზაც იძლევა მაკროგადაღების საშუალებას, თანაც საკმაოდ იაფი ღირს (მაკრო ობიექტივისგან განსხვავებით), მაგრამ ეს ორი მოწყობილობა მაინც არ იძლევა იმდენად უზადო შედეგს, როგორსაც ნამდვილი, 1000 ან თუნდაც 600-დოლარიანი მაკროობიექტივით მიაღწევთ... 5. ობიექტივის მიერ წარმოქმნილი დეფექტები გამოყოფას იმსახურებს სამი დეფექტი. ესენია ქრომატული აბერაცია, ვინიეტირება და კასრისებრი დეფორმაცია. სამივე დეფექტით მოძრავფოკუსიანი ლინზები "გამოირჩევა". კასრისებრი დეფორმაცია ლინზის გამობურცული ფორმის გამო წარმოიქმნება და მასთან გამკლავება შედარებით ადვილია ფოტოშოპის, ან ნებისმიერი სხვა ფოტორედაქტორის დახმარებით. ზოგიერთ მათგანს ობიექტივის პარამეტრები ან ფოტოკამერის ტიპიც კი შეგიძლიათ მიუთითოთ, რათა წინასწარგანსაზღვრული მონაცემების მიხედვით გამოასწოროს სურათი. კასრისებრი დეფორმაციის მაგალითს ქვემოთ ხედავთ: სხვათა შორის მსგავსი დეფორმაცია, ოღონდ გაცილებით ძლიერი და წინასწარგამიზნული "თევზის თვალის" ტიპის, ანუ ასფერული ლინზის მქონე ობიექტივებითაც წარმოიქმნება. ასეთი ობიექტივები მაქსიმალურად შესაძლო ხედვის კუთხის მისაღწევად (ზოგჯერ 160 გრადუსზე მეტიც კი) მფრინავი თეფშის ფორმის წინა ლინზას იყენებენ, რომელსაც ასფერული ქვია და ჭრილში ასე გამოიყურება: რაც შეეხება ვინიეტირებას, შეიძლება ითქვას, რომ ეს ყველაზე "დადებითი" დეფექტია და გულისხმობს სურათის გარშემო ჩამუქებული არეალის, ასე ვთქვათ, "ჩარჩოს" წარმოქმნას. ფოტოგრაფები ამ დეფექტ-ეფექტს ხშირად იყენებენ სურათში სპეციფიური ატმოსფეროს შესაქმნელად... აი მესამე დეფექტზე კი ვერავინ იტყვის "დადებითიაო". სამწუხაროდ ის არც ადვილად გამოსწორებადია. საუბარია ქრომატულ აბერაციაზე. იგი მაშინ წარმოიქმნება, როდესაც ლინზა არ არის სათანადო ხარისხის (სიმრუდე, შუქგამტარობა, ა.შ.) და სინათლეს შლის შემადგენელ ფერებად. აბერაცია ძირითადად მუქი და ღია ფერების შეხვედრის ადგილზე წარმოიქმნება და ვარდისფერი ან იისფერია ხოლმე. აი, როგორც ამ სურათზე: 6. შტატივი და ფილტრები კამერისთვის უამრავი აქსესუარი არსებობს. ჩანთა, დამატებითი მაშუქი, განათების ქოლგა, "ზონტიკად" წოდებული, ობიექტივის მზისგან დამცავი, დამატებითი აკუმულატორის პაკეტი, ფოტოკამერის "საწვიმარი ლაბადა" და ა.შ. მაგრამ მთელი ამ ასორტიმენტიდან მოყვარულთათვის მეტ-ნაკელბად აზრიანი მხოლოდ შტატივისა და ფილტრების შეძენაა. ამიტომ ორი სიტყვით შევეხები მათ. შტატივი. შტატივი კამერის სტაციონარული სადგამია. ერთ- (monopod) ან სამფეხა (tripod): ცალფეხა შტატივი მოსახერხებელია იქ, სადაც სამფეხას ვერ დადგამთ. გარდა ამისა უფრო კომპაქტური, მსუბუქი და მობილურია. თუმცა სხვა არანაირი ღირსება არ გააჩნია. რაც შეეხება სამფეხას, იგი მრავალი ზომის, წონის, ხარისხისა და ფასის არსებობს. ყველაზე იაფი და მსუბუქი შტატივები ალუმინისგან მზადდება, მხოლოდ ორად იკეცება (ნაკლებადკომპაქტურია) და კამერის უბრალო სამაგრითაა აღჭურვილი. ცოტა უფრო ძვირი შტატივები ნახშირბადის ბოჭკოსგანაა დამზადებული, სამად იკეცება და თუ გაგიმართლათ, კამერის სამაგრი თარაზოთი და 360 გრადუსით ბრუნვის მექანიზმით იქნება აღჭურვილი. ყველაზე ძვირადღირებული შტატივები მართალია ნახშირბადის ბოჭკოთია დამზადებული, მაგრამ განგებაა დამძიმებული (მეტი მდგრადობისთვის), აღჭურვილია რამდენიმე ტიპის სამაგრით, ორმხრივი თარაზოთი, საკიდი კაუჭით და ა.შ. თუმცა მე თუ მკითხავთ, ნებისმიერ მოყვარულს იაფი შტატივიც ეყოფა, რათქმაუნდა კარგია თუკი თარაზოთიც იქნება აღჭურვილი... ფილტრები. ერთი შეხედვით არასაჭირო ფილტრები სინამდვილეში იმდენად კარგი რამაა, რომ კაცი შეიძლება დაფიქრდეს კიდეც, ჯერ შტატივის ყიდვა ჯობია, თუ ფილტრის. ფილტრები მრავალგვარი არსებობს, მაგრამ ძირითადი ტიპი სამია და ისინი ხშირად ერთ კომპლექტშიც იყიდება ხოლმე... ულტრაიისფერი ფილტრი გამჭვირვალეა და მხოლოდ ულტრაიისფერ სხივებს აკავებს. გამოიყენება ნისლოვანი ეფექტის ნაწილობრივ ჩასახშობად (იხ. სურ.) არ ცვლის ექსპონირების დროს, განათებულობას და სხვა პარამეტრებს. პოლარიზებული ფილტრი ნაცრისფერია. შეუძლია შეაკავოს გარკვეული ზედაპირიდან წამოსული არეკვლები, შეუძლია ჩაამუქოს ცა და გაზარდოს ფერებით გაჯერება (იხ. სურ.). ფლუორესცენტული ფილტრი სხვადასხვა ფერის არსებობს, თუმცა ძირითადად გამოიყენება ვარდისფერი ან ნარინჯისფერი, რაც მეტ სითბოს აძლევს სცენას. რათქმაუნდა არსებობს პირიქით - "გამაციებელი" (ლურჯი) და "საზაფხულო" (მწვანე) ფილტრები... -------------------------------------------------------------------- მე მოვრჩი. იმედია ყველამ ყურადღებით წაიკითხეთ თემა და მიხვდით რა რას ნიშნავს, რა ფუნქცია და რა დეტალი რისთვისაა საჭირო და ოდნავ მაინც გაგიადვილდებათ კამერის შერჩევა. რათქმაუნდა მხედველობაში უნდა მიიღოთ, რომ 500$-იანი ბიუჯეტით ვერც პირდაპირ ხედს და ვერც ვიდეორეჟიმს ვერ მიიღებთ, ღამითაც ვერ გადაიღებთ და ა.შ. მაგრამ ეს ყველაფერი წინასწარ მაინც გეცოდინებათ და ნივთს რომ შეიძენთ აღარ დაგწყდებათ გული, რომ გაუაზრებლად იყიდეთ "რაღაც", რაც თქვენს მოთხოვნებს ვერ აკმაყოფილებს... წარმატებას გისურვებთ. გმადლობთ ყურადღებისთვის.

კი, გირჩევ მაგ ვარიანტს :bliss:

ცხადია, საკმაოდ ძვირია ეგ მასალები, მაგრამ მაგალითად თუ სახლში გიყრია ორგმინა, ლითონის პროფილები და მისთანები და კეისი არ გაქვს, იაფად გამოძვრები და შენით გაკეთებულს კი მართლა სულ სხვა მუღამი აქვს რა :spiteful:

კი, ნამდვილად :)

გამარჯობა ანზორ 600VA არის 600 "ვოლტ-ამპერი". წესით "ვოლტ-ამპერი" არის ვოლტის და ამპერის ნამრავლი, ანუ ვატი. მაგრამ იუპიესებში მგონი მასე არ იანგარიშება შენი კომპის კვებას რაც შეეხება, 750 ვატიანი კია, მაგრამ ეგ არის მაქსიმალური სიმძლავრე, რაც შეიძლება მან გამოიმუშაოს. რეალურად, მაგალითად თუ კომპს დაუტვირთავად ამუშავებ, შეიძლება სულ რაღაც 300 ვატი დაგიწვას . . . სოსო ერკვევა კარგად იუპიესებში, გაიდიც აქვს დაწერილი (აი ) და ის გეტყვის ალბათ სწორ პასუხს :)

greentech.ge მაღაზია გრინტეკი, კაჩინსკის (ყოფილი შავი ზღვის) 10 ნომერი :)

კი, ბევრად! დაჟე Q9550-საც კი ჯობია!

:bliss: