ეს კითხვა რატომ დატოვეთ ყველამ უპასუხოდ? Кишка тонка? ვაი ვაი
მოკლედ, რა ხდება... ობიექტივთან ახლომდებარე ობიექტზე ფოკუსირებისას შორს მდებარე ობიექტები ბუნდოვანი გამოდის. აი წარმოიდგინე, ვთქვათ უყურებ ქუჩაში სიტუაციას. ხომ მკვეთრია ყველაფერი? ახლა აბა თვალთან 5-6 სანტიმეტრზე მიიტანე თითი და მოახდინე მასზე მხედველობის ფოკუსირება. თითს "იქით" რაცაა ხომ გახდა ბუნდოვანი?.. ჰოდა ეგ პრინციპია ფოტოგრაფიაშიც ზუსტად. ოღონდ ფოტოზე მიღებული Blur, რომელსაც "Bokeh" ქვია, უფრო ლამაზია, ვიდრე თვალით მიღებული. ბოკეს აგებულება და ვიზუალური მხარე თვითონ ობიექტივის ტიპზე და მის მახასიათებლებზეა დამოკიდებული. იგივე პრინციპია შორს მდებარე ობიექტივის გადაღებისასაც, როცა ახლომდებარე ობიექტი თუ ფოტოში ხვდება, გადღაბნილია. მაგრამ აქ Bokeh არ გვაქვს როგორც წესი.
იმ მახასიათებელს, რომელიც გადღაბნა-არ გადღაბნას "აღნიშნავს" depth of field, ხედვის სიღრმე ჰქვია. რაც უფრო დაბალი (shallow) ხედვის სიღრმე აქვს ობიექტივს, მით უფრო ახლოს მდებარე ობიექტი შეიძლება გადიღაბნოს. სიტყვაზე თუ ერთ ობიექტივს აქვს 40 სანტიმეტრიანი DOF, ხოლო მეორეს - 60 სანტიმეტრიანი, რომ გადაიღო სურათი, რომელშიც 20, 50, 70 სანტიმეტრზე დაცილებული ობიექტებია და დააფოკუსო 20 სანტიმეტრით დაცილებულზე, პირველ შემთხვევაში ბოლო ორი ობიექტი იქნება გადღაბნილი, ხოლო მეორეში მხოლოდ 70სმ-ით დაშორებული.
რთულად ვხსნი მგონი, მაგრამ იმედია გაიგებ... თუ კითხვები გექნება, მზად ვარ გიპასუხო
ჰო, რაც შეეხება სამოყვარულო და სასაპნე კამერებს, მაგათ დიდი ხედვის სიღრმე აქვთ და მაგით blur-ის მიღწევა რთულია, მაგრამ მაინც შესაძლებელი. მაკროგადაღების დროს თუ საჭირო ობიექტზე დააფოკუსებ, ყველაზე იაფი სასაპნეც კი მოგცემს Bokeh-ს. აი რაზეც ვსაუბრობდი:
მარცხენა ფოტო დაბალი ხედვის სიღრმის მქონე ობიექტივითაა გადაღებული, ხოლო მარჯვენა - მაღალი.