NEIRON

ლათინურ ასოებზე უნდა შელოცვა და კოპირება , დანარჩენი ჩემთან ქეშის და გასუფთავების გარეშე იმუშავა მელაზე.

სრულად steel art- on facebook

მე 2-3 გბ-ს ფარგლებში ფილმი ყელამდე მყოფნის,დაჟე ონლაინაც ვუყურებ ზოგს მაგრამ ენის შეცვლა დამჭირდა და გამიჭედა მედია პლეერმა, ვერ მივაგენი. KMplayer-ს გადმოვიწერ .

ფილმების საყურებლად რომელი პლეერია კარგი მირჩიეთ მედია პლეერით ვუყურებ, მაგრამ ამ ენების გადართვაზე ტეტრაპლეგია სჭირს და არაა მოხერხებული ენების მარტივი გადართვა რომ ჰქონდეს დაროჟკებზე და რუსული ენის მხარდაჭერით

იმავე ნომერი მაქვს გია

მინიანი ფლეში შეიძლება პასტაზე კი, ეს არამგონია გავყიდო (ნუ ფასზეცაა დამოკიდებული) მსგავსის ან განსხვავებული სტილის დამზადება შემიძლია როგორც ფერად, ასევე შავ ლითონში და უჟანგავისგანაც , თემის ჩადება ნამუშევარში კი, ბევრნაირის შეიძლება .

რა გაასწორა ქართულმა კლავმა

ესეც ყუთი: რეალში სულ სხვა სილამაზე აქვს, აქ ის ეფექტი "ჩამკვდარია"

სმს რომ მოვიდა, რატომღაც მოვწვი ძვირიანზე იქნებათქო და რომ გადავამოწმე, დავიკიდე კიდეც. არადა ფლეშკებს ვიყიდიდი წვრილმანებზე რომ ყოფილიყო

axlandeli sakeravi manqნის ზეთები თუა, ფარჩკია ეგ, ნავთის სუნი რო ასდის, მალევე აორთქლდება. დენს როგორც დაგიწერეს არ ატარებს, აი რეზინაზე თუ მოხვდა(რაიმე დეტალს თუ აქვს) დაბერავს და დაფშხალავს. პლასმასა სქემა არაფერი მოუვა, ისედაც დებენ ზეთში სისტემას , 1 რაც ცუდია, მაგ ადგილას მტვერს მიიკრავს სანამ არ გაიწმინდება.

დღევანდელი ცხოვრება აუდიოს გარეშე წარმოუდგენელია, მაგრამ თუ წარსულისკენ გადავუხვევთ, ხმის ჩაწერა საუკუნეზე ოდნავ მეტს ითვლის. პირველი ხელსაწყო , რომელმაც ხმის ჩაწერაც და გადმოცემაც შეძლო , გამოიგონა ტომას ედისონმა და წარადგინა 1877 წელს-მას ფონოგრაფი ქვია. ჩაწერა ხდებოდა ხმის მექანიკური ზემოქმედებით ელასტიურ მემბრანაზე, რომელიც წვრილი , ნემსისმაგვარი თავის მქონე ბოლოთი თავსდებოდა ცვილის ცილინდრზე. დამყოლ მასალაზე(ცვილი) აღიბეჭდებოდა ხმის ბილიკი, რომლის(ცილინდრის) ნომინალური სიჩქარით ამოძრავებისას, ვიღებდით მოსაუბრის ხმას. სურათზე: ტომას ედისონი ფონოგრაფთან ერთად თავდაპირველად ფონოგრაფს არ ჰქონდა ცვილის ცლინდრი, რაც ინფორმაციის მატერებელი გახლდათ, იგი ალუმინის ფოლგით იყო აღჭურვილი. ჩამწერი ნემსი ხმის ბილიკს ალუმინის ზედაპირზე აღბეჭდავდა , რომელიც ცილინდრზე იყო დაფიქსირებული. ამ ფონოგრაფით პირველი ჩაწერილი სიტყვა გახლდათ „Mary had a little lamb“ , რის დემონსტრაციამაც ედისონს დიდი პოპულარობა მოუტანა. 1887 წელს ემილ ბერლინერომ სრულყო ხმის ჩამწერი ცილინდრი, რომლის ფორმა მან დისკოს ფორმით ჩაანაცვლა. ეს გამოგონება 1896 წელს დააპატენდა და მას „გრამოფონი“ ერქვა. მაგრამ, ფონოგრაფის გამოგონებამდე ედუარდ ლეონ სკოტ მარტენვილს ჰქონდა უკვე შექმნილი „ფონოავტოგრაფი“, რომელიც ზემოთხსენებული პრინციპით მუშაობდა. ხმა იწერებოდა შუშის ცილინდრზე , რომელიც დაფარული იყო მურით, ან ქაღლდით. ხელსაწყო იძლეოდა ხმის ვიბრაციის ვიზუალიზებას, მაგრამ მისი წაკითხვა არ იყო შესაძლებელი. ფონოავტოგრაფზე პატენტი 1857 წლის 25 მარტს იქნა გაცემული. ყველაზე ძველი სიმღერის აუდიო ჩანაწერი სწორედ ედუარდ მარტენვილს ეკუთვნის, ჩანაწერში ისმის 10 წამიანი სიმღერის(„მთვარის შუქი“) მონაკვეთი. ამ მუსიკაში ისმის მარტენვილის ხმა, რომელიც პარიზის მუზეომში აღმოაჩინეს 2008 წელს , იგი ჩაწერილი იქნა 1860 წელს , სადაც თავად გამომგონებელი მღერის ფრანგული ხალხური სიმღერის ფრაგმენტს : "Au Clair de la Lune" http://upload.wikime...Lune_(1860).ogg მართლაც გასაოცარია, პირველი ჩაწერილი ხმა ... ამ გამოგონებამ დიდი როლი ითამაშა ფონოგრაფისა და გრამაფონის გამოგონებაში, სადაც ვინილზე იწერებოდა მასალა: ეს გახლავთ ბგერის ბილიკი ვინილზე: ნემსი, რომელიც მოძრაობს ხმის ბილიკზე გავიხსენოთ თუ როგორ ხდება ხმის ჩაწერა და წაკითხვა მექანიკური ჩაწერისას : ბგერის ტალღამ რომ დატოვოს ცვილზე თუ ალუმინის ფოლგაზე ხმის ბილიკი, უნდა მოხდეს ბგერის ტალღის კონცენტრაცია მცირე მანძილზე, ამისათვის ბგერის ტალღა უნდა გაძლიერდეს. მისი მიმღები როლი აკისრია ელასტიურ მემბრანას, ნემსი კი, ახდენს დიდ ფართზე მოქმედი ზეწოლის პატარაზე ზემოქმედებას. მარტივი მაგალითი ავიღოთ: ნემსით ადვილად გახვრეტთ/გახევთ ქაღალდს, ვიდრე ჩაქუჩით იმავე ძლით ზემოქმედებისას. ბგერის წაკითხვა კი, უკუ პროცესია, სადაც ჩაწერილი ხმის ბილიკიდან ხდება ვიბრაციის გადაცემა ნემსზე, შემდეგ კი მემბრანაზე. ხმის “ ჩაწერისა და წაკითხვის“ მსგავსი უძველესი სისტემა საუკუნეების და მთელი ევოლუციის მანძილზე გამოცდილი და აპრობირებულია, ეს სასმენი ორგანოა, რომელიც ზუსტად იმავე პრინციპით მუშაობს, როგორც ზემოთმოყვანილნი . იმისათვის რომ უკეთ გავიგოთ, გავიხსენოთ თუ რა არის ბგერა: ბგერას გააჩნია ტალღები , რომლების ჰაერში(აირებში), მყარ , თხევად გარემოში ვრცელდება. მას გააჩნია სიჩქარე და სიხშირე, რომელიც იზომება ჰერცით. ადამიანის ყურს შეუძლია აღიქვას რხევა 16-20 ჰერციდან 15-20 კილოჰერცამდე , ანუ 16-20000 რხევის აღქმა წმ-ში. სმენის ზღურბლს ქვემოთ მყოფ ბგერას ინფრაბგერა ეწოდება, ულტრაბგერა კი 1 გიგაჰერცს ზემოთ. გავიხსენოთ მოკლედ თუ როგორ ხდება ბგერის გადაცემა და აღქმა: ბგერამ ყურის ნიჟარიდან გარეთა სასმენ მილს გაივლის(სურათზე 1), რის ბოლოში მოთავსებულია დაფის აპკი(2) . ეს გახლავთ მემბრანა, რომელიც რხევებს გადასცემს სასმენ ძვლებს (4): ჩაქუჩი, გრდემლი და უზანგი. ამ ძვლების მეშვეობით მექანიკური რხევა ძლიერდება და გადაეცემა ოვალურ ხვრელს, სადაც(შიგნითა ყურში) არის მოთავსებული წონასწორობის აპარატი და ლოკოკინა (5). რხევა, რომელიც გადაეცემა უზანგს, იწვევს წინასწორობის აპარატსა და ლოკოკინაში ნივთიერების(პერილიმფა,ენდოლიმფა) ამოძრავებას, რაც რხევებს გადასცემს ლოკოკინაში მოთავსებულ რეცეპტორებს (კორტის ორგანოს). კორტის ორგანოში მოთავსებულია ძაფისებრი უჯრედები, რომლებიც ნერვული უჯრედების დაბოლოვებაა. ბგერა ახდენს ზემოქმედებას გარკვეულ სიხშირეზე მოფუნქციონირე რეცეპტორზე, რომელიც ნერვულ იმპულსად აქცევს მექანიკურ რხევას, საბოლოოდ კი ანალიზდება იმპულსი ნერვის მეშვეობით თავის ტვინში. ხმის ჩაწერა/წაკითხვის მექანიკურმა სისტემამ გრამაფონითა და პატეფონით დაასრულა არსებობა და დადგა დრო ელექტრომექანიკური სისტემის წინსვლის, სადაც აუდიოდისკოს ბრუნვას უზრუნველყოფდა არა ზამბარა, არამედ ელ. ძრავი, ბგერების წაკითხვა კი თავიდან პეზოელექტრული(ვრცლად განხიილულია: აღმოჩენები, რომლებმაც შეცვალეს სამყარო: ნახევარგამტარი ), შემდეგ კი მაგნიტური წამკითხველით იქნა შესაძლებელი. 1925 წლისთვის კი გახდა შესაძლებელი ჩაწერა მიკროფონის მეშვეობით. ინფორმაციის ჩაწერა/წაკითხვის ახალი საფეხური მაგნიტური ჩაწერა გახლავთ, რომელიც 1878 წელს ინჟინერმა ობერლინ სმიტმა შექმნა, უფრო სწორად კი, სრულყო ედისონის ფონოგრაფი. მისი იდეის თანახმად, ინფორმაციის შემნახველად ბამბის ძაფზე მყარად დამაგრებული რკინის მავთულის ნაჭრებს გამოყენება , რომლებიც მიკროფონიდან დენის ძალის მოქმედებით იწყებდა დამაგნიტებას, მოახდენდა ნემსის ხმაურის გაქრობას და ხმას უფრო სრულყოფილს გახდიდა . იდეა სრულყოფაში მოიყვანა ვლადემარ პოულსენმა ექსპერიმენტების სერიის შემდეგ და მას ტელეგრაფონი დაარქვა. მან გამოიყენა მეტალის მავთული ინფორმაციის მატარებლად და 1898 წელს პატენტიც მოიპოვა. პოულსენის გამოგონება 1903 წლისთვის გერმანელმა გამომგონებელმა კურტ შტილემ სრულყო, სადაც დამატებული იქნა ელექტრონული გამაძლიერებელი , რაც მის დიქტოფონად გამოყენებას გახდიდა შესაძლებელს. მოგვიანებით ეს მავთული მეტალის ლენტით ჩაანაცვლეს. სურათზე პოულსენის ტელეგრაფონი 1927 წლისთვის გერმანელმა ინჟინერმა ფრიც ფლეიმერმა მთელი რიგი ექსპერიმენტების შემდეგ შექმნა მაგნიტური ლენტის კომპაქტური ვარიანტი, რომელიც რკინის ოქსიდით დაფარულ თხელ ქაღალდს წარმოადგენდა (აღნიშნული მონაკვეთი ვრცლად განხილული იქნა სტატიაში: „მაგნიტის აღმოჩენამ შეცვალა სამყარო “ ) . ფერომაგნიტური საფარით დაფარული მასალა უდევს საფუძვლად პლასტიკური ბარათების, კასეტების შექმნას, სადაც ფერომაგნიტურ შრეზე იწერება ინფორმაცია. დადგა დრო ციფრული ერის, სადაც ინფორმაციის მატარებელზე (ვინჩესტერი, ფლეშ ბარათი, კომპაქტ დისკო) ბგერა ბიტებით იწერება . 1937 წლიდან მათემატიკოსები, ფიზიკოსები და ქიმიკოსები თანდათანობით მიდიოდნენ ინფორმაციის ციფრული ჩაწერისკენ. მათ სრულყვეს და მოამზადეს ნიადაგი ციფრული ერის დასაწყისისთვის. ლაზერული სხივის დახმარებით ოპტიკურ მატარებელზე იწერება ციფრული ინფორმაცია და იქმნება სპირალისმაგვარი ბილიკი. ფოკუსირებული ლაზერის სხივი დისკოს ზედაპირზე ქმნის უსწორმასწორო ზედაპირს: ჩაღრმავებებსა(pits) და ველებს. ინფორმაციის წაკითხვა კი ხდება არეკლილი სხივის მეშვეობით, რადგან ჩაღრმავებები და ველები სხვაგვარად ირეკლავს სხივს, სადაც არის კოდირებული ინფორმაცია. ციფრული ჩაწერა მატარებელზე ხორციელდება ანალოგური სიგნალის ციფრულად გარდაქმნაში, ანუ აუდიოტალღის გარდაქმნა ხდება მსგავსად : 100110110101011110101010101010000 რასაც შეეფერება დისკოზე ლაზერის მიერ დატოვებული „გრავირება“ , წაკითხვა კი დეკოდერისა და დამატებითი უზრუნველყოფის მეშვეობით ხორციელდება. სტანდარტული DVD Rom-ი ჩაწერისთვის იყენებს წითელ ლაზერს, რისი ტალღის სიგრძე 650ნმ-ია . cd დისკოზე ჩაღრმავებების ზომა 0,83 მიკრონია ( 1 მკმ = 0.001 მმ) , dvd დისკოზე კი, ჩაღრმავებების სიფართე 0,4 მიკრონამდე შემცირდა, სწორედ აქედან გაიზარდა dvd-ს ტევადობა cd-სთან შედარებით. წაკითხვის პროცესში ჩაღრმავება იკითხება როგორც -0, ხოლო ველები, რომლებიც ირეკლავენ სხივს-1. ჩაწერის ამგვარი მეთოდი გამორიცხავს მექანიკურ კონტაქტს დისკოსთან, სადაც ჩაწერილი ინფორმაცია ხარვეზების გარეშე იწერება. დისკოზე ჩაწერილი ინფორმაცია ელექტრონული მიკროსკოპის ქვეშ 1979 წლის მარტში პრესკომფერენციაზე philips-მა მოახდინა დემონსტრაცია კომპაქტ დისკოსი. 1 კვირაში კი sony-სთან გააფორმა ხელშეკრულება აუდიოდისკოს შექმნის სტანდარტზე. 1982 წელს philips-მა წარმოადგინა მათი პირველი კომპაქტ დისკოს პლეერი და ამავე წელს დაიწყო მათი მასიური წარმოებაც. მომდევნო წლებისთვის სხვა ციფრული სტანდარტებიც გავრცელდა: 1998 წლის იანვრისთვის DVD-Audio-ს პროექტიც წარადგინეს, შემდეგSuper Audio CD -ც გამოჩნდა, რომელიც ითავსებდა 2 ფორმატს 1 დისკოში. აუდიონაკადი ამ დისკოზე ინახებოდა Direct Stream Transfer-ტექნოლოგიის დახმარებით, რომელიც აუდიონაკადს ხარისხს არ უკარგავდა. დისკოს ტევადობის თანდათანობითმა გაზრდამ ( ორფენოვანი, ორმხრივი, ორმხრივი ორფენიანი დისკოები) მოითხოვა ლაზერის ცვლილებაც, სადაც წითელი და ინფრაწითლი სპექტრის ტალღის სიგრძე 650-780 ნმ-დან 405 ნანომეტრამდე დავიდა. ამ სპექტრის ლაზერის სხივს აღვიქვამთ როგორც ლურჯ ფრად, ლაზერის სხივის ამ ცვლილებამ კი გახადა შესაძლებელი დისკოს ტევადობა საგრძნობლად გაზრდილიყო (25გბ,50გბ ..). არის ასევე ხმის ჩაწერის მაგნიტურ-ოპტიკური ჩაწერის მეთოდი, რომელიც პირველად 1980 წელს გამოჩნდა. ეს გახლდათ ფერომაგნიტური შრით დაფარული დისკო სადაც ჩაწერა ხდება ლაზერის გამოსხივების მეშვეობით , რომელიც ახურებს დისკოს შრეს მაღალ ტემპერატურაზე (საშუალოდ 121 გრადუს ცელსიუსი) ,რის შედეგადაც ფერომაგნიტი იცვლის მაგნიტურ თვისებებს, რომელიც ოპტიკურ დისკოზე არსებული ჩაღრმავებების მსგავსია. ერთ-ერთი წარმომადგენელი მაგნიტურ-ოპტიკური ჩაწერის MiniDisc-გახლავთ, რომელიც პირველად კომპანია sony-მ 1992 წელს წამოადგინა. 2004 წლისთვის sony-მ დაანონსა Hi-MD მატარებელი, რომელიც მომდევნო თობა გახლავთ. ეს დისკო იტევს 1 გბ-მდე და გამოიყენება როგორც ხმის ჩაწერისთვის, ასევე ფოტო/ვიდეოს შესანახად .მას აქვს 3 რეჟიმი ჩაწერის, რომელიც ციფრული მასალის ხარისხზე აისახება. მომდევნო ეტაპზე კი გახდა შესაძლებელი ციფრული აუდიოფორმატების სრულყოფა , რომლის ბევრი სახეა : Dolby Digital (AC3), AAC, ADX , ASF ,AHX , AIFF , APE , AUD, DMF, DTS, FLAC, MIDI, MOD, MP1, MP2, MP3, MP4.... დღეს დღეობით კი აუდიოერა არ ჩერდება და სრულყოფა მუდამ მიმდინარეობს, რომელიც უამრავ მნიშვნელოვან წვრილმანს შეიცავს, ეს მასალა კი გახლავთ ზედაპირული, რისი თითოეული მონაკვეთის მიღმა "მარიანას ღრმული" იმალება.

კომუნიკაციის საშვალებების ისტორია, რომელმაც კონტინენტები დააკავშირა, ძალიან ძველია. ტექნოლოგიამ საუკუნეების მანძილზე დიდი სრულყოფა განიცადა და დღეს მხოლოდ კლავიატურაზე აკრეფვა დაგვრჩა იმისთვის, რომ დედამიწის მეორე მხარეს გაქცეული ადამიანი მოვაბრუნოთ. კავშირგაბმულობის შედარებით პრიმიტიულ მეთოდები ოდითგანვე გამოიყენებოდა: 1792 წელს საფრანგეთში კლონ შაფმა შექმნა ინფორმაციის გადაცემის საშვალება სინათლის სხივების მეშვეობით, სადაც სინათლის დახშობით ხდებოდა დაშიფრული ინფორმაციის ვიზუალური „წაკითხვა“ -დამუშვება. 1832 წელს ტელეგრაფიც გამოჩნდა , ინფორმაციის გადაცემის სისწრაფე დასაწყისში 3 ბიტი/წმ-ში გახლდათ, დახვეწის შემდეგ 1875 წლისთვის - 1000ბიტი/წმ-ში (ანუ 100 ასო/წმ-ში), და ეს იმ დროისთვის გახლდათ high-end ტექნოლოგია. მომდევნო წლებში თანდათან მოხდა ტექნოლოგიის დახვეწა: ელ. სიგნალის გადასაცემად გამოყენებული იქნა კოაქსიალური სადენი( ტელევიზორის ანტენის მსგავსი), თუმცა, ელექტრული კომუნიკაციის სისტემისთვის მთავარი უარყოფითი: სიგნალის ჩაქრობა შორ მანძილზე აქტუალური რჩებოდა. XX საუკუნის მეორე ნახევრისთვის დაიწყო ინფორმაციის გადაცემის ახალი სისტემის ძიება, რომელიც სხივით გადაცემაზე შეჩერდა. 1966 წელს STC Laboratory-ს მეცნიერებმა წარმოადგინეს ოპტიკური ბოჭკო, რომელიც ჩვეულებრივი შუშისგან იყო დამზადებული, ტექნოლოგია ინოვაციური გახლდა, მაგრამ შუშაში შემავალი მინარევების გამო სიგნალის „ჩაქრობა“ კოაქსიალურ სადენზე 100-ჯერ მეტი იყო. ამ პრობლემის მოგვარებისთვის კი მინარევის მინიმუმამდე დაყვანა გახდა საჭირო. მთავარი პრობლემა ოპტიკური სისტემის მაგ დროისათვის გახლდათ სინათლის წყარო(ლაზერი) და სიგნალის გადამტანი. AsGa(დარიშხან გალიუმის შენადნობი) ლაზერი შექმნეს 1960 წელს, 1970 წლისთვის კი, კვარცისგან მიიღეს სრულყოფილი ოპტიკურბოჭკოვანი სადენი, სადაც სინათლის ტალღის გავრცელების მანძილი უფრო მეტი იყო. 1977 წლის 22 აპრილს , ლონგ ბიჩში (კალიფორნიის შტატი) General Telephone and Electronics-მა პირველად გამოიყენა ოპტიკურბოჭკოვანი სადენი სატელეფონო ნაკადის გადასაცემად და სიჩქარე გახლდათ 6 მბიტი/წმ-ში. როგორ ხდება სხივის გადაცემა ოპტიკურბოჭკოვან სადენში: თითოეული ბოჭკო შედგება შემდეგი ელემენტებისგან: ცენტრალური ნაწილი , რომელიც დაფარულია ნაკლები სხივის გარდატეხვის კოეფიციენტის მქონე მასალისგან, ეს ბოლო შრე დაფარულია დამცავი საფარით. ცენტრალური ნაწილი მზადდება ზესუფთა კვარცის კრისტალისგან, ეს შრე წარმოადგენს მთავარ „სხივსადენს“ , სადაც სხივის გავრცელება სადენში ხდება 2 განსხვავებული შუქმტეხობის მქონე მასალის დახმარებით, რომლების მაჩვენებელი ოპტიმალურადაა შერჩეული. ცენტრალური ღეროს სისქე 7-10 მიკრონია, რაც თმის სისქის მეათედია. სადენში სხივი ვრცელდება შემდეგნაირად : როდესაც სხივი გაივლის ცენტრალურ ნაწილს(ღეროს) , ხდება 2 მოვლენა : სხივის გარდატეხვა და არეკლვა. სხივის გავრცელება ხდება ცენტრალური ნაწილში , კედლებიდან კი , ხდება არეკლვა. სადენში გამოიყენება ელექტრომაგნიტური გამოსხივების ოპტიკური დიაპაზონი , რომელიც ახლოსაა ინფრაწითელ ტალღასთან. იმისათვის რომ უკეთ გავიგოთ ზედა აბზაცი, ავხსნათ რა არის სხივი სხივი არის ელექტრომაგნიტური გამოსხივება , რომელსაც გამოსცემს ნივთიერება აგზნებულ მდგომარეობაში. სხივს გააჩნია 2 ბუნება : ტალღური და კარპუსკულარული(ნაწილაკების ნაკადი-მაგ : ფოტონი) , რომელსაც ასხივებს სინათლის ობიექტი. სინათლის ის ნაწილი, რითიც ვხედავთ სამყაროს, ხილული ნაწილია და 380ნმ-დან 780 ნმ-მდე მდებარეობს. ხილული ნაწილის 380ნმ-იანი ტალღის ქვემოთ მდებარეობს ულტრაიისფერი სპექტრი, ეს სპექტრის ის ნაწილია, რის გამოც სოლარიუმში და მზის ქვეშ ირუჯებიან. ხილული ნაწილის ზედა ზღვარს ზემოთ კი , სადაც წითელი ფერია , იწყება ინფრაწითელი სპექტრი . ინფრაწითელ ნათებას იყენებენ უამრავ სფეროში, საყოფაცხოვრებო ტექნიკიდან დაწყებული-მედიციანასა და სამხედრო სფეროში. ამ სხივებს (ულტრაიისფერი და ინფრაწითელი) გააჩნია სპექტრის მოკლე, საშუალო და გრძელტალღოვანი ნაწილი, რომლებსაც თავისი მახასიათებლები აქვს. მაგ: ულტრაიისფერი სპექტრის ნათებას (ახლო სპექტრში) გააჩნია ბაქტერიოციდული ეფექტი და სხვა დადებითი თვისებაც. ტალღის სიგრძე ულტრაიისფერსა და ინფრაწითელს შორის მთელი ხილული სპექტრია , ანუ , მარტივად რომ ვთქვათ , ტალღების სიმჭიდროვე განაპირობებს სხივის გარდატეხის მაჩვენებელს. გავიხსენოთ ნიუტონის პრიზმა , აქ ყველაზე მეტად გარდატყდებოდა იისფერი სხივი, შედარებით ნაკლებად კი - ინფრაწითელი. ოპტიკურბოჭკოვან სადენში სხივის გავრცელება ხდება შიდა არეკლვით , სხივი კი სადენის კედლებიდან არეკლვით ვრცელდება სადენში . მომდევნო ფუნქციური ელემენტი ოპტიკურბოჭკოვანი სისტემის გახლავთ ლაზერი, მის გარეშე ეს „შუშის“ ბოჭკო კავშირგაბმულობაში ევოლუციას ვერ მოახდენდა. ლაზერის(light amplification by stimulated emission of radiation) მუშაობის პრინციპი დაფუძნებულია ატომის აგზნებულ მდგომარეობაში გადაყვანაზე, რის შედეგადაც ხდება ატომის მიერ ფოტონების გამოსხივება (ფოტონი არის ელემენტარული ნაწილაკი, რომელსაც არ გააჩნია მასა, არ გააჩნია ელექტრული მუხტი. იგი ავლენს ორგვარ თვისებას: ტალღურსა და კარპუსკულარულს ) . მუშაობის პრინციპი შემდეგშია : აქტიური ელემენტი მოთავსებულია 2 პარალელურ სარკეს შორის, ერთ-ერთი სარკე არის ნახევრად გამჭვირვალე სხივის გამოსასასვლელად. ლაზერი შედგება: აქტიური ელემენტისგან , ენერგიის წყაროსა და ოპტიკური რეზონატორისგან. 1)აქტიური გარემო 2)ენერგია ლაზერის ასამუშვებლად 3)გაუმჭვირვალე სარკე 4)ნახევრადგამჭვირვალე სარკე 5)ლაზერის სხივი ლაზერში აქტიური ელემენტის აგზნებით ხდება ატომების გააქტიურება და ფოტონების გავრცელება. ლაზერის სხვადასხვა სახეებია, ისინი არის გაზზე (მაგ: ჰელიუმ-ნეონის) , მყარსხეულიანი , ნახევარგამტარული და სხვა. მათი დაყოფა ხდება იმის მიხედვით, თუ რა ნივთიერების სახე წარმოადგენს აქტიურ გარემოს. მაგ: ჰელიუმ-ნეონის ლაზერის აქტიურ გარემოს წარმოადგენს ეს ნივთიერება , რომელიც არის აირი. აქტიურ გარემოში კი ფოტონების გამომუშავება ხდება სწორედ ამ ნივთიერების ატომების აგზნებით. ლაზერს ფართოდ იყენებენ სხვადასხვა სფეროში, მედიცინაშიც მხედველობის კორექციიდან დაწყებული -ლაზერული სკალპელით დამთავრებული. ოპტიკურბოჭკოვან სადენში 2006 წლისთვის უკვე მიღწეული იქნა მოდულაციის სიჩქარე 111გიგაჰერცი , თითოეულ ბოჭკოში კი ინფორმაციის რამდენიმე არხით გადაცემამ შესაძლო გახადა გამტარობა არხის 20 ტერაბიტი/წმ-ში. ინფორმაციის რამდენიმე ნაკადად გადატანა საშვალებას იძლევა გამოვიყენოთ უკვე არსებული სადენი, აქ შეიცვალა სხივების გავრცელების კუთხე სადენში. წარმოიდგინეთ მარტივად: სარკეს, რომელსაც რამდენიმე მხრიდან ანათებთ , თითოეული სხივი, რომელიც ცალ-ცალკეა ორიენტირებული, ავტონომიური ინფორმაციის მატარებელი წყაროა. სპექტრალური შემჭიდროვების ტექნოლოგიით (Wavelength-division multiplexing, WDM) ხდება სიგნალების გენერირება გარკვეული სიხშირით, რომელიც ოპტიკურბოჭკოვან სადენში „შესვლამდე“ მულტიპლექსორის დახმარებით ერთიანდება. ინფორმაციის მიმღების მეშვეობით კი სხივის განცალკევება ხდება. ოპტიკურბოჭკოვან სადენს რიგი დადებითი თვისებები გააჩნია: ოპტიკურბოჭკოვანი სადენის დადებითი მხარეები: 1)ძალიან დაბალი „სიგნალის ჩაქრობის“ მაჩვენებელი ბოჭკოში,რაც საშვალებას იძლევა სიგნალის 100კმ-ზე გადაცემას მისი რეგენერაციის გარეშე. 2)გამძლეობა სიგნალის სპილენძის სადენების ელექტრომაგნიტური ხარვეზებისაგან და ცუდი გარემოპირობებისაგან. 3) ინფორმაციის დაცვა ხელყოფისაგან.ინფორმაცია რომელიც გადაეცემა ოპტიკურბოჭკოვანი სადენების დახმარებით პრაქტიკულად შეუძლებელია ინფორმაციის „გაჟონვა“ სადენის დაზიანების გარეშე. 4)ბოჭკო რომელიც დიელექტრიკია,იგი ამაღლებს ქსელის უსაფრთხოებას.(ანუ მასში არ გადის არც ელექტრული დენი და არც ქიმიური ნივთიერება) 5)ბოჭკოების გამძლეობა-მისი ფუნქციონირების ვადა დაახლოვებით 25 წელია. ოპტიკურბოჭკოვანი სადენის უარყოფითი მხარეები: 1)მაღალი ღირებულება ქსელის აქტიური ელემენტების,როგორიცაა:ელექტრ ული სიგნალის სხივად გარდაქმნა და პირიქით. 2)მაღალი ფასი ოპტიკური ბოჭკოს შედუღების.(როცა წყდება ბოჭკო,მისი აღდგენა უფრო დიდ დანახარჯს მოითხოვს,ვიდრე სპილენძის).

კაცობრიობის ერთ-ერთ მნიშვნელოვან აღმოჩენას აკუმლატორის შექმნა მიეკუთვნება, რომელსაც თქვენ ახლაც იყენებთ : სმარტფონში, ლეპტოპსა თუ რიდერში .... ქიმიური დენის წყაროს ისტორია 2 საუკუნით ადრე , 1800 წელს იწყება, გალვანის მიერ გაკვეთილ ბაყაყებზე ჩატარებული ექსპერიმენტებით იწყება: ორი სხვადასხვა მეტალის შეერთებული ზონდით ბაყაყის ქსოვილებთან შეხებისას მან შენიშნა , რომ კუნთის შეკუმშვა ხდებოდა. გალვანიმ ექსპერიმენტებით დაასკვნა, რომ ეს გამოთავისუფლებული „ცხოველური ელექტროობა“ იყო, რომელიც თავის ტვინიდან კუნთებისკენ მოძრაობდა სითხის სახით და იწვევდა შეკუმშვას. ამავე ექსპერიმენტზე სხვა აზრი ჰქონდა ალესანდრო ვოლტას, რომელმაც გალვანის ექსპერიმენტიდან დაასკვნა , რომ კუნთების შეკუმშვა შეეძლო გამოეწვია მეტალებს შორის ელ. დენის წარმოქმნას, რაც მან 2 სხვადასხვა მეტალის მონეტების ენაზე მოთავსებას დაუკავშირა, რასაც „ელექტრული გემო“ ჰქონდა. მან შეისწავლა სკარის ელექტრული დენის გამომუშავების პრინციპი , რომელიც ნადირობდა ელ. დენის მეშვეობით მსხვერპლზე. საბოლოოდ კი, „ვოლტას ბოძი“ გამოვიდა -სპილენძის და თუთიას შორის მოთავსებული მჟავაში გაჟღენთილი მატერია, რომლის ფირფიტების მიმდევრობა რამდენჯერმე გაიმეორა, მოქმედების პრინციპი შემდეგნაირად იყო (+{მჟავა}-)(+{მჟავა}-)(+{მჟავა}-). ამ მეცნიერების საპატივსაცემოდ დენის ძაბვის საზომ ერთეულს-ვოლტი, ქიმიური დენის წყაროს კი გალვანოელემენტი ეწოდა. სრულყოფილი აკუმლატორი 1859 წელს ფრანგმა ინჟინერმა გასტონ პლანტემ შექმნა, რომელიც გახლდათ დღევანდელი ტყვიის აკუმულატორის ანალოგი და მისი პრინციპი დღმდე უცვლელია. მიუხედავად იმისა, რომ აკუმლატორების გამოყენების ერა რამდენიმე საუკუნეა რაც დაიწყო, მისი საიდუმლოებით მოცული ისტორია ალესანდრო ვოლტას დაბადებამდე 2000 წლით ადრე იწყება, რომელიც 1938 წელს ბაგდადთან ახლოს აღმოაჩინა ვილჰელმ კენიგმა. ეს უცნაური ნივთი, რომელიც დღესაც უამრავ კითხვებს ბადებს , ბაგდადის ელემენტი (Baghdad Battery ) იყო, რომელიც თიხის ჭურჭელში მოთავსებული სპილენძის და რკინის ღერძისგან შედგებოდა. როდესაც ბაგდადის ელემენტის ანალოგში ძმარი ჩაასხეს, მან 1,1 ვოლტი გამოიმუშავა. ბაგდადის ელემენტის გამოყენების კონკრეტული სფერო უცნობია, თუმცა მეცნიერთა აზრით, მას იყენებდნენ სპილენძის მოოქროვებისთვის გალვანიზაციის მეთოდით, რა ტექნოლოგიაც დღეს ფართოდ გამოიყენება. აკუმულატორები ინტერესის სფეროს არ წარმოადგენდა , სანამ დინამო-მანქანა არ შექმნეს, რადგან მათი დამუხტვა ახლა გაცილებით მარტივი იყო. ტექნოლოგიურმა წინსვლამ კი აუცილებელი გახადა შედარებით უკეთესი ქიმიური ელ. დენის წყაროს შექმნა, რომლის სრულყოფა დღემდე მიმდინარეობს. აკუმლატორის მუშაობის პრინციპი დაფუძნებულია ელექტროდებზე, რომლებიც დადებით და უარყოფით პოლუსს წარმოადგენენ და გამოყენებულ ნივთიერებაზე, ანუ ელექტროლიტზე. ელექტროლიტი გახლავთ ნივთიერება, რომელიც ატარებს ელ. დენს იონიზაციის პროცესის დახმარებით,ანუ ელექტროდენს შორის ხდება იონთა მიმოსვლა. ელექტროლიტებია მჟავა და ტუტე თვისების მქონე ნივთიერებები(მაგ:ციტრუსების წვენი, ლიმონი, ფორთოხალი, ძმარი....) აკუმლატორების მუშობის პრინციპი ეფუძნება ელექტროლიტში იონების მიმოსვლას დადებითი (კათოდი) და უარყოფით(ანოდი) პოლუსებს შორის, დამუხტვის შედეგად კი იონთა კონცენტრაციის აღდგენას. მაგალითისთვის ავხსნათ ტყვიის აკუმლატორის მუშაობის პრინციპი: ტყვიის აკუმლატორი შედგება ტყვიის ფირფიტებისგან, სადაც ტყვია და ტყვიის დიოქსიდით არის წარმოდგენილი ანოდი და კათოდი, რომლებიც გოგირდმჟავაშია მოთავსებული. ელ. ენერგია წარმოიქმნება ტყვიის ოქსიდის და გოგირდმჟავას ზემოქმედებით სულფატამდე. ტყვიის აკუმლატორში ერთდროულად მიმდინარეობს 60 რეაქციაზე მეტი, რომელთგანაც განვიხილავთ კლასიკურ მაგალითს: განმუხტვის დროს ხდება კათოდზე ტყვიის დიოქსიდის აღდგენა(ანუ მიიერთა ელექტრონები) და დაჟანგვა(ელექტრონების გაცემა) ტყვიის ანოდზე. დამუხტვისას პროცესი მიმდინარეობს პირიქით. მსგავსი დაჟანგვა-აღდგენის პრინციპი ეფუძნება აკუმლატორებს, სადა ელექტროლიტში მიმდინარეობს რეაქციები. აკუმლატორის მახასიათებლები დამოკიდებულია შემდეგ მაჩვენებლებზე: კომპაქტურობა და ტევადობის შეფარდება, სამუშაო ტემპერატურის ოპტიმალური შუალედი, თვითგანმუხტვის მაჩვენებელი , რადგან რაც ნაკლებია თვითგანმუხტვა, აკუმლატორი მით მეტხანს ინარჩუნებს მუხტს(მაგ: li-ion-ის თვითგანმუხტვა ბევრად დაბალია ni-cd ზე) აკუმლატორების უამრავი ტიპი არსებობს, მათგან კი ყველაზე ფართოდ გამოყენებადი ლითიუმ იონის და ლითიუმ პოლიმერის გახლავთ. li-ion აკუმლატორი 1940-იან წლებში შეიქმნა, სერიულად კი გამოჩნდა 1991 წელს, რომელსაც ფართოდ იყენებენ ელ.ხელსაწყოებსა თუ ტექნიკაში. li-ion ის აკუმლატორებმა ჩაანაცვლეს ნიკელ კადმიუმის აკუმლატორები, რომლებსაც მახსოვრობის ეფექტი გააჩნდათ, ეს კი დღვანდელ ტექნიკასთან პრაქტიკულად შეუთავსებელია. Ni-cd აკუმლატორს ყოველ 1-2 თვეში ერთხელ უნდა განმუხტვა, რადგან მახსოვრობის ეფექტი იწვევს აკუმლატორის ტევადობის შემცირებას, თუმცა ამ ტიპსაც გააჩნია მისი დადებითი მხარეები. განვიხილოთ li-ion ის აკუმლატორები და მათი სწორი ექსპლუატაცია: 1) როგორ შევინახოთ li-ion აკუმლატორი, რადგან არასწორი შენახვა ახალ ლითიუმ-იონის აკუმლატორსაც უმცირებს ექსპლუატაციის ვადას li-ion აკუმლატორს არ გააჩნია მახსოვრობის ეფექტი, მაგრამ შენახვა ელემენტის მოითხოვს მის წინასწარ მომზადებას: ვმუხტავთ ელემენტს 40-70 %-ზე და ვინახავთ გრილ ადგილას. შენახვისთვის ოპტიმალურია 5 ⁰C, რა დროსაც აკუმლატორის თვითგანმუხტვა ყველაზე ნაკლებია და არ მცირდება ექსპლუატაციის ვადა. მაჩვენებლები 40% და 100%-ზე დამუხტვის დროს: ⁰C--------40%-თვითგანმუხტვა---100% თვითგანმუხტვა 0 ⁰C--------------2% თვეში-------------6% 25 ⁰C-------------4%თვეში-------------20% 40 ⁰C------------15%თვეში------------35% 60 ⁰C------------25%თვეში------------40% საშუალოდ li-ion აკუმლატორის შენახვის ვადა არის 2-3 წელი ოპტიმალურ ტემპერატურაზე, ცხრილის მიხედვით კი, 100% ზე დამუხტვას აზრი არ აქვს, რადგან უფრო სწრაფად განიმუხტება ვიდრე 40%-ით დამუხტული. ხანგრძლივი შენახვისას კი, სასურველია პერიოდული კონტროლი აკუმლატორის ყოველ 7-9 თვეში, რადგან თვითგანმუხტვის გამო საჭიროებს პერიოდულ დამუხტვას. Li-ion-ის აკუმლატორის 40-70% დამუხტვის ინტერვალის ზუსტი იდენტიფიცირება ძნელია მობილურ ან სხვა ტექნიკაში, სადაც დამუხტვის მაჩვენებელი უფრო სწრაფად აღწევს მაქსიმუმს, როდესაც აკუმლატორი დამუხტული ჯერ არცაა სასურველ დონემდე, ამიტომ, ოპტიმალურია აკუმლატორის სრულად დამუხტვა და სასურველ მაჩვენებლამდე განმუხტვის შემდეგ მათი შენახვა. როდესაც ვაპირებთ შევინახოთ li-ion აკუმლატორი, ტემპერატურული რეჟიმის გათვალისწინებაც სასურველია და გამოთვლის გზით ტევადობის შემცირებისას მისი დამუხტვა 40-დან 70% მდე შუალედში. 2) li-ion ის აკუმლატორების სწორი ექსპლუატაცია: li-ion ის ტიპის აკუმლატორები ვერ იტანენ ბოლომდე განმუხტვას და „გადამუხტვას“, რადგან განიცდიან ამორტიზაციას, ეს ამცირებს დამუხტვა განმუხტვის ციკლს, რაც საშვალოდ 1000-ს შეადგენს. თუმცა, ეს პრობლემა არ ეხება ახლანდელ li-ion ტიპის აკუმლატორებს, რადგან ინტეგრირებულია სისტემა BMS-ით (კონტროლერი დამუხტვა-განმუხტვის) რომლითაც აღჭურვილია ყველა აკუმლატორი, ემსახურება შემდეგს : როდესაც აკუმლატორი განიმუხტება 15-20 %-მდე, დენის მიწოდება წყდება აკუმლატორიდან და დამუხტვისას 95%-ს როდესაც გადააჭარბებს მაჩვენებელი, ხდება დამუხტვის შეწყვეტა, მაგრამ ეს არ ნიშნავს იმას, რომ ლეპტოპი იქნება თუ მობილური, დატოვებული იქნას ხანგრძლივად დამუხტვის შემდეგ. ამ ტიპის აკუმლატორის უარყოფითი არის შენახვის პირობები და სამუშაო დიაპაზონი 0-დან +60 გრადუსამდე , უარყოფით ტემპერატურაზე კი დამუხტვა შეუძლებელია, დაბალ ტემპერატურაზე დამუხტვისას აკუმლატორის მუშობის ხანგრძლივობა მცირდება . მომდევნო ტიპი აკუმლატორის, რომელსაც მახასიათებლები უფრო გაუმჯობესებული აქვს, არის Li-polymer-ეს გახლავთ li-ion -ის მოდიფიცირებული ვერსია, რომელსაც ფართოდ იყენებენ ტექნიკაში შემდეგი მახასიათებლების გამო: მოცულობა/ტევადობის შეფარდებით, იგი 2 ჯერ ძლიერია იმავე ზომის li-ion აკუმლატორზე. დაბალი თვითგანმუხტვა უმნიშვნელო ცვლილება დენის ძალის (ამპერი) განმუხტვისას, რა თვისების ხარჯზეც შესაძლებელია იმავე ძალის მიღბა აკუმლატორის ტევდადობის 20-30%-ზეც კი. მუშაობის ტემპერატურული დიაპაზონი: -20 დან +40 გრადუსამდე, რაც li-ion-ის მახასიათებელთან შედარებისას, შთამბეჭდავია. დამუხტვა განმუხტვის ციკლი საშუალოდ იმავე აქვთ, რამდენიც მის წინაპარს-1000 დამუხტვა/განმუხტვა. li-ion და li-polimer აკუმლატორების ყიდვისას, მისი შენახვის სპეციფიკაციებიდან გამომდინარე სასურველია თუ არ შეიძენთ 2 წელზე მეტი ხნის განმავლობაში შენახულ აკუმლატორს, რადგან ისინი ამორტიზაციას განიცდიან, როდესაც ხანგრძლივად არ გამოიყენება. ლითიუმის აკუმლატორის დახვეწა დღემდე მიმდინარეობს, სადაც მისი შიდა სტრუქტურული ცვლილება ზრდის აკუმლატორის მახასიათებლებს და ტევადობას, რადგან დღვანდელი ელ. ენერგიის ტევადობის მაჩვენებელი არ არის საკმარისი თანამედროვე ტექნიკისთვის.

მაგნიტი ევოლუციის განუყოფელი ნაწილია , მისგან დაიწყო მთელი „ელექტრონული“ ერა , რასაც დღეს ყოველდღიურობად აღვიქვავთ : პლასტიკური ბარათები, ელ. დენი, დინამიკი, ვინჩსტერი, ელ. ძრავები, გენერატორები, კომპიუტერული ტომოგრაფია , მიკროფონი . . . . . ეს ყველაფერი კი ლეგენდის თანახმად 12 საუკუნეში უკავშირდება მწყემსს, რომლის ჯოხის მეტალის ბოლო უცნაური თვისების მქონე ქვამ მიიზიდა. ეს ადგილი გახლდათ მცირე აზიაში , რომელსაც მაგნესია ერქვა, მწყემსს კი მაგნუსი. მაგნიტის სრულყოფილი ევოლუცია 1820 წლიდან დაიწყო, როდესაც დანიელმა მეცნიერმა და ფიზიკოსმა ჰანს ერსტედმა სტუდენტების წინაშე ჩაატარა ცდა: დენის(გალვანოელემენტი გამოიყენა) სადენში გატერებისას მაგნიტური ისარი, რომელიც სადენთან ახლოს იყო, გადაიხარა. ჰანს ერსტედმა გააგრძელა ექსპერიმენტები და მივიდა დასკვნამდე, რომ მაგნიტი მოქმედებს სადენზე , რომელშიც გადის ელ. დენი. ამ ურთიერთკავშირის აღმოჩენამ ელ. დენსა და მაგნიტს შორის, უდიდესი როლი ითამაშა ელექტრული ერის განვითარებაში. მაგნიტი სამგვარია: ბუნებრივი, ელექტრო და მუდმივი, მათი მოქმედები პრინციპი კი იმავეა. მაგნიტური თვისება დამოკიდებულია ატომში მაგნიტური მომენტებით, მაგ: ელექტრონების მოწესრიგებული განლაგებით. მასალაში, რომელსაც არ აქვს გამოხატული მაგნიტური თვისებები, მასში ატომების ელექტრონები ქაოსურადაა განლაგებული , ელექტრონების ასეთი ქაოსური განლაგება აწონასწორებს მიზიდულობის ძალას ელექტრონებს შორის, შესაბამისად კი-მაგნიტური თვისება ამ მასალას ნაკლებად ან არ გააჩნია. მუდმივ მაგნიტში ელექტრონების უმეტესობა მიმართულია ერთი და იმავე მიმართულებით, რაც ქმნის მაგნიტზე პოლუსებს. მაგნიტური თვისების მქონე მასალა იზიდავს ნებისმიერ სხეულს , უბრალოდ ეს მიზიდულობა ნაკლებად ვლინდება იმის გამო, რომ მაგნიტი ვერ ახერხებს სხეულში ატომების ელექტრონების მოწესრიგებას, რაც განაპირობებს მიზიდულობის ძალას მაგნიტსა და სხეულს შორის. მაგნიტურ მასალასთან ურთიერთქმედების რამდენიმე ტიპი არსებობს: ფერომაგნიტები და ფერიმაგნიტები: მასალა, რომლებსაც იყენებენ მაგნიტების შესაქმნელად . ფერიმაგნიტის თვისებაც მსგავსია , მაგრამ მიზიდულობის თვისება ნაკლებ გამოხატული აქვთ, რაც განპირობებულია მათი მიკროსტრუქტურული შენებით -ელექტრონების განლაგებით, რომელიც ფერომაგნიტში ერთი და იმავე მხარესაა მიქცეული (^^^^^) ,ფერიმაგნიტში კი საპირისპირო მხარეს, ანუ (^v^v^v^) . პარამაგნიტები ისეთი ნივთიერებებია, რომლებიც სუსტად მიიზიდება მაგნიტთან,მაგ: ალუმინი, პლატინა, ჟანგბადი. მიზიდულობის ძალის ეფექტი 100 000 ჯერ სუსტადაა გამოხატული, ვიდრე ფერომაგნიტებში. დიამაგნიტებს მიეკუთვნიება ის ნივთიერებები, რომლებიც მაგნიტდება მიზიდულობის მიმართულების საწინააღმდეგოდ, ანუ დამაგნიტება ხდება მსგავსად ( დიამაგნიტი<<<) >S(მაგნიტი)N>( <<<დიამაგნიტი). ასე მაგნიტდება სპილენძი, ნახშირბადი, წყალი ... სპილენძის დიამაგნიტური ეფექტი თვალნათლივ ჩანს, როდესაც ნეოდიმის მაგნიტს სპილენძს მილში ჩააგდებთ. მაგნიტი არ მიეკრობა სპილენძს, არამედ ნელა ჩაცურდება მილში, ისე რომ კედლებს არ შეეხება-ეს მაგნიტური მომენტის დამსახურებაა. [media=] განვიხილოთ ფერომაგნიტის ყველაზე თვალსაჩინო მაგალითი, ვინჩესტერი. ვინჩესტერის მოქმედების ძირითადი პრინციპი არ არის ინოვაციური, რადგან იგი მსგავსია კასეტებზე ინფორმაციის შენახვის, რომელიც 1930 წელს გერმანიაში შექმნა ორმა უმსხილესმა კომპანიამ (AEG და RRG) , სადაც მასალა იწერება ფერომაგნიტურ შრეზე, რომელიც კასეტაზე ლენტაზეა განლაგებული, ვინჩესტერის დისკოზე კი-წრეზე. წაკითხვა/ჩაწერა ხდება ფერომაგნიტში ნაწილაკებზე მაგნიტური ველის ცვლილებით. თუმცა, „მაგნიტური ლენტის“ პროტოტიპი 1898 წელს იყო დაპატენტებული პოულსენის მიერ, სადაც მაგნიტური ფხვნილით(რკინის ოქსიდი) ქაღალდის თხელი ფურცელი იყო დაფარული. ვინჩესტერში პოზიციონირების მექანიზმი მუდმივი და ელექტრო მაგნიტების მეშვეობით ხორციელდება. პოზიციონირების მექანიზმი ამოძრავებს მაგნიტურ თავაკს, რომელსაც ევალება ინფორმაციის ჩაწერა /წაკითხვა. ელ. მაგნიტი წარმოადგენს ხვიას, რომელიც მოთავსებულია 2 ნეოდიმის მაგნიტს შორის, ხვიაზე ელ. დენის გარკვეული ნომინალის და პოლარობის მიწოდებით კი ხდება მაგნიტური თავაკის პოზიციის ცვლილება მყარი დისკოს სასურველ მონაკვეთზე. თემაში რამდენჯერმე ვახსენე ნეოდიმი, რომელსაც ფართოდ იყენებენ მსგავს ტექიკაში. ნეოდიმი გახლავთ ერთ-ერთი ძლიერი მუდმივი მაგნიტი, რომელიც 1885 წელს აღმოაჩინა ავსტიელმა ქიმიკოსმა კარლ ველსბახმა. მისი შემადგენლობაა რკინა-ნეოდიმი-ბორი და ამ მუშტისხელა მაგნიტს შეუძლია 300-400 კბ-მდე წონის სხეული მიიზიდოს. დიამაგნიტიზმზე ცდის ჩატარებისას კი, რაც ზემოთ აღვწერე, სწორედ ნეოდიმის მაგნიტია საჭირო. ნეოდიმი მუდმივი მაგნიტია, მაგრამ ეს "მუდმივობა" დაახლოებით 50 წელ ექსპლუატაციის ვადას ემორჩილება. მაგნიტი არის მარკების მიხედვით, რაც მის თვისებებს ცვლის, იგი მგრძნობიარეა ტემპერეატურის ცვლილებისდამი, რომელმაც საშუალოდ +80 გრადუსს არ უნდა გადააჭარბოს, რადგან იგი მაგნიტურ თვისებებს იცვლის. ყველასათვის კარგად ცნობილი ნივთი დღეს პლასტიკური ბარათია, რომელზეც ინფორმაციის ჩაწერა/წაკითხვა ჰგავს ზემოთ მოყვანილს, სადაც მაგნიტური ლენტა გამოიყენება. მისი შექმნის ისტორია გაცილებით გვიან იწყება- 1914 წელს , როდესაც კომპანია mobil oil -მა (General Petroleum Corporation of California) სავაჭრო ოპერაციების განსახორციელებლად დაამზადა ბარათი-რომელიც წარმოადგენდა მუყაოს ქაღლდს მასზე გრავირებული მონაცემით , რომლებსაც ნავთობპროდუქტების შესყიდვისას იყენებდნენ. ეს ბარათები ჯერ კიდევ არ იყო დღევანდელის ანალოგი, მას რიგი შეზღუდვების ჰქონდა გადახდის და გამოყენების ადგილმდებარეობის მხრივ. პლასტიკური ბარათების აღმავლობის ხანა 1958 წლის 1 ოქტომბერს დაიწყო, როდესაც American Express-მა დაიწყო მათი გამოყენება, 1 წელში კი მფლობელთა რიცხვმა 475 000 -ს გადააჭარბა. ყველაფერი ახალი, მივიწყებული ძველიაო ამობენ-ამავე მონაკვეთი ეხება ბანკომატებსაც, რომელიც 1939 წელს გამოიგონა ლუთერ ჯორჯ სიმჯანმა. ბანკომატი იძლეოდა თანხას, მაგრამ მას არ გააჩნდა საშუალება ანგარიშიდან ჩამოეჭრა გატანილი თანხა, ბანკომატი არ იყო ბანკთან დაკავშირებული. ამ გამოგონებამ კრახი განიცადა და ეს მოხერხებული „ყუთი“ მიივიწყეს 30 წლით, სანამ იგი არ სრულყვეს. ერთ-ერთი ყველაზე თვალსაჩინო მაგალითი ელექტრომაგნიტური ურთიერთქმედების, რამაც რევოლუცია მოახდინა სამედიცინო სფეროში - მაგნიტურ რეზონანსული ტომოგრაფი გახლავთ(MRT), რომელსაც იყენებენ ქსოვილების და შინაგანი ორგანოების გამოსაკვლევად. MRT-ს დაფუძნების თარიღად 1973 წელი მოიაზრება, როდესაც ქიმიის პროფესორმა გამოაქვეყნა მისი ნაშრომი-„გამოსახულების შექმნა მაგნიტური რეზონანსული გზით“ ჟურნალ nature-ში. მოგვიანებით მიტერ მენსფილდმა სრულყო გამოსახულების მიღების მათემათიკური ალგორითმი. მოგვიანებით მათ გადასცეს ნობელის პრემია ფიზიოლოგიასა და მეცნიერებაში. ჩვენი ორგანიზმის წონის 60-70 %-ს წყალი შეადგენს, წყალს კი, როგორც დავწერე ზემოთ, გააჩნია დიამაგნიტური თვისება მაგნიტური ველის გავლენით. გამოკვლევა ეფუძნება ბირთვულ მაგნიტურ რეზონანსს-წყალბადის ატომის პროტონი გარე ელექტრო-მაგნიტური ველის ზემოქმედებით , რომელსაც გააჩნია მაგნიტური მომენტი, ანუ სპინი, იცვლის სივრცობრივ ორიენტაციას ძლიერი მაგნიტური ველის გავლენით მის საპირისპირო მხარეს. ქსოვილის გამოკვლევისას გარკვეული ელექტრომაგნიტური სიხშირით წყალბადის პროტონების ნაწილი იცვლის მაგნიტურ მომენტს და შემდგომ უბრუნდება საწყის პოზიციას. ტომოგრაფის ინფორმაციის აღმქმელი ნაწლი არეგისტიტებს ენერგიის გამოყოფას წინასწარ აგზნებული პროტონის რელაქსაციის მომენტში. ტომოგრაფში იყენებენ როგორც მუდმივ-ნეოდიმის , ასევე ელექტრომაგნიტებს, რომელით თხევადი ჰელიუმით გრილდება. მაგნიტიზე საუბრისას თემა პრაქტიკულად ამოუწურავია და ალბათ კიდევ ბევრი გამოკვეთილი სიახლეები გველის აღმოჩენების მხრივ, რომლებიც ჩვენს მოთხოვნებს შეძლებისდაგვარად შეავსებს და სრულყოფს.

პროცენტულად იქნება ეგ ასიანი, თორე აშშ-ს შტატში იქნებია იმდენი რაოდენობის პირატი,რაც აქ ვართ, უბრალოდ ეს პროცენტები უფრო კარგად "მანიპულირებენ".

უჟანგავი ლითონია და ხელში არ არის მძიმე, სპილენძის რომ ყოფილიყო, წონა უფრო შეიმჩნეოდა, რაიმე მახვილი კუთხე არ აქვს ზედაპირზე, ხელში ზუსტად ისეთი სახმარია, როგორიც ჩვეულებრივი კალამი, ყოველ შემთხვევაში-ჩემთვის. ეს არ არის ყოველდღიურად სახმარი ვარიანტი, უბრალოდ მუღამი აქვს იმას, რომ შენ გაქვს ექსკლუზივი და .

გაიხარე ბექა! გვერდიც შევქმენი ფბ-ზე https://www.facebook.com/rkinovneba

მადლობა შეფასებისთვის! ეგ უკვე ხელმისაწვდომია ოთო

გაგიმარჯოთ ფორუმელებო! რამდენიმე კვირაა ვმუშაობ რკინოლოგის პასტაზე, დამზადების დეტალებიც გადავიღე როგორ დავამზადე ეს კალამი: საბოლოო ნამუშევარი ასე გამოიყურება: ზედაპირი კალმის სპეციალურადაა "დაჭმუჭნული" ფაქტურით, რადგან კრიალა ნამუშევარი ჩემი ხედვით, უეფექტოა, კალამს უნდა ჰქონოდა (დამზადებამდე ჩანაფიქრი) უფრო "კლდე-ღრე" გამოვლილის იმიჯი. ასეთი უკუღმართობა სად გინახიათ?! დავასრულე და მერე ვიყიდე სამუშაო ხელთათმანი , ჰოდა, ფერის სიუხვისთვის, ცოტას ფოტოზე წითელიც დავუმატე. სხვათაშორის, მეორე ვენტილიც ტრიალებს, სულ დამავიწყდა ვიდეოზე დემონსტრირება ესეც ვიდეო ვერსია: http://postimg.org/image/vpxl3bdqd/eb39e832/ რკინოვნებანი facebook-ზე -Steel ART -

გენოტიპის გაცოცხლება მეტალში: ნამუშევარი: სტომატოლოგის ქრომოსომა(რატომ სტომატოლოგის? სურათზე ნახეთ ) ესეც მისი მასშტაბი:

და მაზი რათ გინდა?! მშრალი კანი გაქვს? მე ვერ ვხმარობ და ეგ რამდენჯერაც ვიხმარე, დამაყარა , რამდენიმენაირზე, ავონის და...

დავის საპონი არის კარგი , ძალიან

მადლობთ ! ესეც პროპორციისთვის და განათება არ გადამიღია, მიმავიწყდა და ახლა მივამატე :

იისფერი დიოდი აქვს გივი , ეგ რეტრო ქმნილებები, ისტორიისთვის 3 ცალი მაქვს შემონახული გაიხარე გია, ვცდილობ რომ რამე გამოვიდეს, უცხოურ საიზე რომ შევდივარ, მსიამოვნებს ხოლმე რომ ახალგაზრდები აკეთებენ ხელით ბევრ რამეს და ჩვენთანაც მინდა იყოს ასე .