3D გამოსახულებსი ჩვენების პრინციპები:
ანაგლიფური:
როგორ ხედავთ ხდება ორი სურათის ერტდროულად პროექცია, თითოეულ კადრს ადევს მარკერი (ფერი) ხოლო სათვალე ეკრანიდან წამოსულ არეკლილ სხივებს ფილტრავს. წითელი წითელში გადის, ლურჯი ლურჯში, ასე იქმნება 3D ეფექტი.
პოლარიზებული 3D:
აქ ხდება გამოსახულების თითოეული კადრის პოლარიზება შესაბამისი ფილტრით (როგორც სურათზე ჩანს), ხოლო სათვალის ორივე მხარეს ადევს იგივე ფილტრები რათა სინათლე მხოლოდ ერთი მხრით გაატარონ, შესაბამისად მარჯვენა კადრი მხოლოდ მარჯვენა თვალზე მოვა, მარცხენა კადრი - მარცხენაზე.
აქტიურ-ჩამკეტიანი სათვალეები:
ასეთი ტიპის სათვალე (active-shutter) მონაცვლეობით აჩვენებენ გამოსახულებას, მაგრამ იმდენად სწრაფად რომ ჩვენი ტვინი მას 3D პროექციათ აღიქვამს. დადებითი ისაა რომ სპეციალური ფილტრები არ არის საჭირო.
ლინზისებური (Lenticular) 3D: (სათვალის გარეშე)
ამობურცული ლინზის დამსახურებაა ეს ეფექტი, გამოსახულების თითოეული შრიდან ამობურცული ლინზა თითოეულ კადრს შესაბამის თვალს გადასცემს. შედეგად ჩვენ სათვალე არ გვჭირდება 3D ეფექტის მისაღებად. ცუდი მხარე: თავის მოძრაობისას ან მიახლოებისას გამოასხულებასთან ეფექტი შეიძლება გაქრეს/ქრება. ამის გარდა მისი დიდი ზომების დამზადება საკმაოდ ძვირადღირებულია, ამიტომაც აქვს Nintendo 3DS-ს
პარალაქსური 3D: (ასევე უსათვალო)
პარალაქსი - საგნის მდებარეობის ხილული ცვლილება დამკვირვებლის თვალის გადანაცვლების შედეგად.
პარალაქსური ჩვენების პრინციპი თითქმის იგივეა რაც ამობურცული ლინზისა, თუმცა აქ ლინზის მაგივრობას პარალაქსური ბარიერი უწევს, ბარიერი ბლოკავს გამოსახულებას ზოგიერთი ხედვის კუთხიდან და ერთგვარი ფილტრის როლს ასრულებს.
წყარო: DPreview
მოდერს ვთხოვ რომ შესაბამის განყოფილებაში დაამატოს: (3D-ში)
ასევე მიკიპედიაშიც არ აწყენდა :)