32 ბიტიანი სისტემა ხედავს სადღაც 3.3GB მეხსიერებას. იმისათვის რომ სისტემამ მეტ მეხსიერებასთან იმუშაოს 64 ბიტიანი ოპერაციული სისიტემა გჭირდება.
რატომ? საქმე მარტივ არითმეტიკაშია. ოპერატიულ მეხსიერებაში არის ე.წ. უჯრედები Cell რომლებშიც ინახება მონაცემები, ბრძანებები. პროცესორთან მიდის ორი გზა (line) ერთი არის Data line რომელსაც უშუალოდ მონაცემები მიაქვს პროცესორამდე, ხოლო მეორე არისAddress line რომელიც ეუბნება მისამართს თუ ოპერატიული მეხსიერების რომელ უჯრაში (cell) წერია შემდგომი ბრძანება თუ მონაცემი. რომ არა მისამართები პროცესორი ვერასდროს გაიგებდა სად რა წერია პროცესორს სჭირდება მისამართები, პროცესორმა კიდევ იცის მხოლოდ ორობითი ენა ანუ 0-ების და 1-იანების ენა. ესენი არის ბიტები, ხოლო მათგან შედგება ბაიტები (რომლებიც 8 ბიტიანი იყო მხოლოდ თავიდან). ამჟამდ უკვე არსებობს 32 ბიტიანი ბაიტები და 64 ბიტიანი ბაიტები. ეს ნიშნავს რომ 32 ბიტიან სისტემას შეუძლია მხოლოდ ორი ციფრის 0 და 1-ის კომბინაციით გააკეთოს 2 ხარისხად 32 კომბინაცია რაც უდრის 4 294 967 295 კომბინაციას. სწორედ ამდენი კომბინაცია კეთდება 32ცალი 0-იანების და 1-იანების საშუალებით და ამდენი მისამართი შეიძლება გაკეთდეს 32 ბიტიან სისტემაში სხვა შემთხვევაში უკვე გამოვა რომ რამოდენიმე უჯრას ერთი და იგივე მისამართი უნდა მიანიჭოს რაც არ გამოდგება არაფრით . კარგი ეხლა 4 294 967 295 გავყოთ 1024-ზე (კომპიუტერში კილო 1024-ს ნიშნავს 2 ხარისხად 10 და არა 1000-ს) მივიღებთ4194304 კილობაიტს, ესეც რომ გავყოთ 1024-ზე მივიღებს 4096 მეგაბატის, რაც ისევ 1024-ზე რომ გავყოთ 4GB-ია. მორჩა 4GBოპერატიული მეხსიერების მისამართებად დაყოფა შეუძლია მხოლდო 32 ბიტიან სისტემას. ნუ კარგით 4GB და არა ~3.3GB მაგრამ დანარჩენს ვინდოუსის კერნელი (ბირთვი) ინახავს თავისი შავბნელი საქმეებისთვის ასე რომ Address line-სთვის გვრჩება მხოლოდ დაახლოებით 3.3GB. 64 ბიტიან სისტემაში კი შესაძლო კომბინაციების რაოდენობა 2 ხარისხად 64-ია რაც 18 446 744 073 709 551 616 კომბინაციაა, საუბარია მილიონობით GB-ებზე, რაც ძალიან ბევრია, კაცობრიობა მაგდენ ხანს ვერ გაძლებს რომ ეს ლიმიტი ამოწუროს
ეს თემა წაიკითხე