მოდი ამ ჭიქით ყველა დამწვარი დეტალის ხსოვნა იყოს, ზოგი რთულ, ზოგიც მარტივ სიტუაციაში გამოგვეცალა ხელიდან, მაგრამ მაინც უნდა დავუფასოთ ის შრომა რაც მათ გაწიეს. მაგალითად ავიღოთ ჩემი ფლეშ დრაივი, 4,5 წელი მემსახურა ნამდვილი ვაჟკაცივით, მაგრამ აი დღეს, ძმაკაცმა სურათები ჩამიწერა, მოვედი ჩავარჭვე და საწყალმა ბოდიში მომიხადა ვერ გადმოგიტან სურათებსო, ხელი მაგრად მომიჭირა, მაგრამ იმ წამსვე გამიშვა. გარდაიცვალა
ჰო, ყველი მეც ვიფიქრე გუშინ მაგრამ სულგუნი არ მქონდა, გუდის იყო სახლში და შემწვარი გუდის ყველი :puke: