მისია Dragonfly: NASA სიცოცხლის ძებნას სატურნის უდიდეს თანამგზავრზე დაიწყებს

[Magdalena]

სატურნის ყველაზე დიდი თანამგზავრი ტიტანია, რომელიც მიუხედავად ჰაერის დაბალი ტემპერატურისა და ყინულოვანი ზედაპირისა, თავისი ატმოსფეროს შემადგენლობითა და წყლის სტაბილური არსებობით ძალიან მოგვაგონებს განვითარების ადრეულ სტადიაზე მყოფ დედამიწას. სწორედ ამის  გამო იწვევს იგი ინტერესს მეცნიერებში - მიიჩნევა, რომ მიწისქვეშ არსებულ წყალსაცავებში შეუიარაღებელი თვალით უხილავი მიკროორგანიზმები არსებობენ. კოსმოსური სააგენტო NASA აპირებს მოძebნოს ისინი თავის მომდევნო მისია Dragonfly-ს ფარგლებში. 

 

მისიის დაწყება 2026 წლისთვის იგეგმება, მეცნიერთა გამოთვლებით კოსმოსური აპარატი ტიტანს 2034 წლისთვის მიაღწევს. ტიტანის ჰაერის ტემპერატურა -179 გრადუსი ცელსიუსია, ზედაპირი კი თითქმის მთლიანად სითხითა და ყინულით არის დაფარული, ამიტომ მუხლუხებიანი და საბურავიანი აპარატების გამოყენება შეუძლებელი იქნება. ამის გამო სააგენტოს გადაწყვეტილებით ტიტანს ვერტმფრენის ტიპის აპარატი შეისწავლის. 

 

ტიტანზე გამოსაყენებელი „ვერტმფრენის“ ზომა 3,1×2,7×2,1 მეტრია. მის ქვედა ნაწილზე დაყენებული იქნება ყინულზე გადასაადგილებელი სლაიდერები, გვერდებზე კი განთავსდება ოთხი პროპელერი. გამოთვლებით აპარატი შეძლებს 4 ათას მეტრ სიმაღლეზე ფრენას და 36 კმ/სთ სიჩქარის განვითარებას. 

 

თითო დღეში აპარატი 175 კილომეტს გაიფრენს, დააკვირდება ტიტანის აგებულებასა და მის მეტეოროლოგიურ მაჩვენებლებს. მოწყობილობის ძირითადი სამუშაო ადგილი იქნება 90-კილომეტრიანი კრატერი „სელკი“ - ითვლება, რომ იქ უნდა იყოს მიკროორგანიზმების არსებობისთვის ხელშემწყობი პირობები. 

 

ლიგეის ზღვა - სიდიდით მეორე ნახშირწყალბადის ზღვა ტიტანზე 

„ტიტანი მზის სისტემის არც ერთ ობიექტს არ ჰგავს, Dragonfly კი ყველა მისიისგან განსხვავებულია. ჩვენ მიერ შექმნილი ვერტმფრენი გამოიკვლევს პროცესებს, რომლებითაც ხდება თანამგზავრის უჩვეულო გარემოს ფორმირება“ - აცხადებს NASA-ს სამეცნიერო მისიებში დამხმარე Thomas Zurbuchen. მისი თქმით, სააგენტო შეისწავლის სამყაროს, რომელიც სავსეა სხვადასხვა ორგანული ნაერთებით. სწორედ ეს ნაერთებია სიცოცხლის „სამშენებლო ბლოკები“. როგორი და რომელი რაკეტა წაიღებს აპარატს ჯერ უცნობია, თუმცა ტიტანთან მიღწევის შემდეგ მას საჭირო ადგილზე პარაშუტებით მიიტანენ. მისიის ხანგრძლივობა ორი წელიწადი იქნება. 

 

მეცნიერებისთვის ტიტანი საინტერესოა არა მარტო არამიწიერი სიცოცხლის საძიებლად, არამედ კოლონიზაციისთვისაც. მკვლევარები მიიჩნევენ, რომ კოლონისტები შეძლებენ ნახშირწყალბადის უდიდესი მარაგის გამოყენებას ენერგიის მოპოვებისთვის. დედამიწაზე ნახშირწყალბადის უდიდესი რაოდენობა ნედლ ნავთობში გვხვდება. 

https://hi-news.ru/space/nasa-zajmetsya-poiskom-zhizni-na-samom-krupnom-sputnike-saturna.html