როცა ვხედავ, რომ ვიღაცას შემიძლია დავეხმარო და ვიცი რომ რასაც ვურჩავ ცუდს არაფერს არ ვურჩევ, თუ რამე ადვილად გამოსწორებად "მინუსს" ვხედავ და ბევრისგან განსხვავებით ჩუმად არ ვარ.
მაგრამ ბევრისგან შენნაირი სიტყვები მხვდება: რაც მინდა ის ვარ და ნუ მასწავლი რა გავაკეთო და როგორო, მე შენ ჩემს აზრს გახვევ თავს? გინდათუარა ასე ქენითქო გეუბნები?
უბრალოდ ჩემს აზრს ვიძახი, თუ როგორ ვუყურებ ამა თუ იმ ხალხებს, აი მაგალითად ვიღაც #$% გასიებული მოქეიფე კაცი რომ მეტქვის ჩემი ვარცხნილობის გამო ოფოფს გავხარო, არადა თვითონ საკუთარი #$% სარკის გარეშე ღრმა ბავშვობის მერე რომ არ უნახავს ეგ ტეხავს 1-2 სადღეგრძელოს გამო რომ თავები მაგარი კაცები გონიათ და რა მძღნერებიც არიან რომ ვერ ხედავენ. მე ვიცი რაცაა ჩემთვის კარგი, მაგათმა არ იციან კაი მირჩიე მირჩიე, მაგრამ ტვინი არ უნდა მომიდღნა რა თორემ შეიძლება უარესიც გავაკეთო
მაგრამ გურამ შენგან არ მომეწონა ეგ საქციელი, თავის დროზე თხოვნით მოხვედი დაწყება მინდა ვარჯიშისო და როგორც შემეძლო ყველანაირად გაგიწიე დახმარება, კააი ხანი გებაზრე, მაგრამ ბოლოს მაინც დაიკიდე ეგ იდეა და ახლა შემოდიხარ აქ და ამდენი ხალხის წინ მეუბნები ჩემთვის რა არის კარგი შენზე მაგრად ვიცი და იმენა ტვინს ნუ მიტყნავო რა ასე იგულისხმე :)