ნამდვილი Fusion-ი : AMD A8-3800 APU

[X-treme user]

დესქტოპ Lynx პლატფორმამ, რომელიც შეიცავს ჰიბრიდულ Llano პროცესორებს, როგორც იქნა, მომხმარებლებამდეც მიაღწია. მოდით უფრო დაწვრილებით გავეცნოთ მას და გავიგოთ თუ რაოდენ წარმატებული გამოდგა ძველ Stars CPU ბირთვებისა და მაღალი წარმადობის მქონე Radeon GPU-ს კომბინაცია.

AMD ვერასდროს ახერხებდა Intel-ზე უკეთესი გაყიდვების მაჩვენებლების ჩვენებას CPU სეგმენტში. თუმცა, ეს იმას სულაც არ ნიშნავს, რომ კომპანიას მეორეხარისხოვანი როლი უკავია x86 პროცესორების სამყაროში. მრავალი მაგალითი არსებობს, როდესაც AMD-ს საკუთარ, ასეთი ტიპის დეტალების მიკროარქიტექტურის შემუშავებაში განხორციელებული მათივე ინოვაციები საბოლოო ჯამში, გადაიზარდა გლობალურ მარკეტინგულ ტენდენციებში, რომლებსაც Intel-ი გარკვეულწილად ეთანხმებოდა. სწორედ AMD-მ დაამზადა 64-ბიტიანი გაფართოებები x86-სათვის და პირველადაც მან მოახდინა მათი დანერგვა პროდუქტებში. ახლა კი, ისინი იქცნენ პროცესორის მიკროარქიტექტურის განუყრელ შემადგენელ ნაწილად. მანვე აღნიშნა North Bridge-ისა და CPU-ს ინტეგრირების უპირატესობა და გადაიტანა მეხსიერების კონტროლერი აღნიშნულ კომპონენტში. წარსულში ამგვარი ეპიზოდების აღმოჩენა სირთულეს არ წარმოადგენს და ყველა მათგანი იმაზე მიუთითებს, რომ ‘მეორე მოთამაშე’ პროცესორების ბაზარზე, სულაც არ ითვლება აუტსაიდერად. პირიქით, ისინი ფლობენ უზარმაზარ ტექნოლოგიურ და საინჟინრო პოტენციალს, რომელიც რამდენიმე წლის წინ, კიდევ უფრო გაძლიერდა ATI Technologies-ის შეძენით. ამ ფაქტმა კი, თავის მხრივ, AMD-ს გზა გაუხსნა ტოპლაინ კლასის გრაფიკულ ტექნოლოგიებისკენ, რომელთა დახმარებითაც, მან შეძლო ისეთი უკეთესი ინოვაციების შემოთავაზება, რომელიც ცნობილია Fusion-ის სახელწოდებით. მასში ჩადებული იდეა გულისხმობს ტრადიციული გამომთვლელი და გრაფიკული ბირთვების გაერთიანებას, რომელიც მოიცავს პარალელური კალკულაციების ეფექტურად დამუშავების უნარის მქონე, უამრავ ნაკადურ პროცესორს.

CPU, რომელშიც მოთავსებულია ინტეგრირებული გრაფიკული ბირთვი, დღეს ცოტას თუ გააკვირვებს. Intel-ი გარკვეული ხნის მანძილზე, უკვე აწარმოებდა ამ ტიპის პროდუქტებს, თუმცა AMD გვთავაზობს ზემოაღნიშნული კომბინირებისადმი განსხვავებულ მიდგომას. კომპანიის ინჟინრებს თუ დავუჯერებთ, გრაფიკული ბირთვი პასუხისმგებელი უნდა იყოს არამხოლოდ მონიტორზე გამოსახულების გამოტანაზე, არამედ აგრეთვე უნდა მონაწილეობდეს პროცესორის ფუნქციონირებაშიც. თანამედროვე graphics core-ების არქიტექტურა მათ საშუალებას აძლევს, რომ პარალელურად დაამუშაონ დიდი ზომის მონაცემთა ნაკრებები. ამიტომაც, ამ ბირთვის გამომთვლელი რეზერვები შესაძლებელია, რომ ეფექტურად ჩაერთონ მთელ რიგ ისეთ დავალებებში, როგორებიც გახლავთ კრიპტოგრაფიკული ალგორითმები, ზოგიერთი მეცნიერული პრობლემები და სურათებისა და ვიდეოს დამუშავება. რასაკვირველია, ამისთვის საჭირო გახდება არსებული პროგრამული უზრუნველყოფის საგულდაგულოდ ოპტიმიზირება, მაგრამ მიღებული გაუმჯობესება წარმადობის კუთხით, იქნება მკაფიო გამოხატულება იმისა, რომ Fusion-ის კონცეპტი დამაჯერებელი და მშვენივრად გასაგებია.

მისი მიხედვით შემუშავებული პირველი პროდუქტები, ჩვენთვის უკვე ცნობილია. პროცესორებმა Ontario და Zacate-მ, რომლებიც განეკუთვნებიან E და C სერიებს, შესანიშნავად დაამტკიცეს თავიანთი ეფექტურობა ბიუჯეტურ დესქტოპებსა და Brazos პლატფორმაზე დაფუძნებულ მობილურ სისტემებში. თუმცა, ისინი თავიდანვე ორიენტირებულნი იყვნენ კომპაქტურ და ენერგო-დამზოგველ კომპიუტერებისათვის და სწორედ ამ მიზეზით გამოიხატება მათი შედარებით ნაკლები წარმადობის დონე და აპლიკაციების მეტისმეტად შეზღუდული არეალი. აშკარაა, რომ AMD-ს დასჭირდება საკმარისი პერფორმანსის მქონე, კიდევ უფრო მეტი მეინსტრიმ პლატფორმები და პროცესორები ბაზრის ამ სეგმენტისათვის, იმისთვის, რომ სრულად მოახდინონ Fusion კონცეპტის ინტეგრაცია მსოფლიოში. ზუსტად ამის გამო, Brazos-ის შემდეგ, კომპანია უშვებს ორ ახალ ზემოხსენებულ პლატფორმას: Sabine-სა და დესქტოპ Lynx-ს. ორივე მათგანი დაფუძნებულია Llano კოდური სახელწოდების მქონე, ახალ, A სერიის პროცესორებზე, რომლებმაც პირველებმა უნდა შეძლონ Fusion-ის ღირსების დაცვა - მარკეტის მეინსტრიმ CPU-ების განყოფილებაში.

დღეს საუბარი გვექნება Llano-ის პირველ დესქტოპ წარმომადგენლებზე და $#^#(|დებით იმის გარკვევას, თუ რაოდენ გვჭირდება AMD-ს მიერ შემოთავაზებული, ეს რევოლუციური ჰიბრიდული არქიტექტურა.

Llano: რა არის შიგნით?

Llano არის Fusion-ი

გლობალური ტენდენციების მიხედვით, Fusion-ის კონცეპტი გულისხმობს ტრადიციულ პროცესორისა და გრაფიკული ბირთვების შერწყმას - hardware და software-ის დონეზე. ამიტომ, ამ ახალი ტიპის პრინციპებზე დამზადებულ ნებისმიერ APU-ს (accelerated processor unit), გააჩნია ტიპიური სტრუქტურა, რომლის შესახებაც Ontario-სა და Zacate-ის ხსენების დროს გიამბეთ. ამ ენერგო-ეფექტურ პროდუქტების მსგავსად, Llano-ს CPU-ების შემადგენლობაშიც შედის North Bridge-ი, x86 და გრაფიკული ბირთვები. თუმცა, Llano-სა და Zacate-ს შორის მსგავსება მხოლოდ ზედაპირულია.

ახალი Llano პროცესორების გამომთვლელი core-ები დაფუძნებულნი არიან სრულად ფუნქციონალურ Stars მიკროარქიტექტურაზე და არა გამარტივებულ Bobcat-ზე. APU-ში შესაძლებელია იყოს ორი, სამი ან ოთხი ასეთი დეტალი. გრაფიკული ბირთვი კი შეიცავს 320 ან 400 ნაკადურ პროცესორს, რაც 4-5-ჯერ უფრო მეტია, ვიდრე Brazos-ის პროდუქტების შემთხვევაში. ხოლო ინტეგრირებულ North Bridge-ს გააჩნია მაღალსიჩქარიანი 2-არხიანი მეხსიერება და მთლიანად დაკომპლექტებული PCI Express ინტერფეისი - გარე ვიდეობარათებისათვის.

ამავდროულად და მიუხედავად იმისა, რომ Llano არის Fusion ოჯახის მეორე პროცესორი, საერთო ჯამში, შიდა აგებულება მხოლოდ ერთადერთია, რაც მასში ახალია. სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, მთლიანი ახალი APU გახლავთ ერთად მოთავსებული - ძველი კომპონენტების გამოყენებით, მინიმალური ინოვაციების საშუალებით. ეს ახალი პროდუქტი დეტალებში ჩაღრმავების გარეშე რომ დაგვეხასიათებინა, ვიტყოდით, რომ ის წარმოადგენს Athlon II X4 პროცესორის, Radeon HD 5570-ის გრაფიკული ბირთვისა და AMD 870 ჩიპსეტის კომბინაციას, რომლებიც განალაგეს იგივე შეფუთულობაში - ერთ ცალ ნახევრადგამტარ მატრიცაზე. რასაკვირველია, უმნიშვნელო ინოვაციებისა და უნიკალური ტექნიკური დანერგვების გამო, რომელიც გააჩნია ამ Llano-ს, ამგვარი განმარტება საკმაოდ ფარდობითია, მაგრამ პრინციპულად ახალი, აღნიშნულ APU-ში არაფერია.

მხოლოდ ფაქტი, რომ რამდენიმე ძალზედ კომპლექსური იუნიტი მოთავსებულ იქნა ერთ მატრიცაზე, რა თქმა უნდა, თავისთავად უკვე სერიოზული წინ გადადგმული ნაბიჯია. ეს კი, თავის მხრივ, შესაძლებელი გახდა მხოლოდ ზუსტი, მაღალხარისხოვანი 32 ნმ პროცესის მეშვეობით, რომელიც AMD-ს წარმოების პარტნიორ - GlobalFoundries-მა, საბოლოოდ სრულად აითვისა.

Llano semiconductor die

Llano-ს ნახევრადგამტარ მატრიცების შიდა კომპლექსურობა გაზრდილ იქნა 1.45 მილიარდ ტრანზისტორამდე. ამ მხრივ, AMD-ს ახალმა ჰიბრიდულმა პროცესორებმა ოდნავ აჯობეს Intel-ის Sandy Bridge-ებს. თუმცა, ორივე მათგანის ზემოაღნიშნული დეტალის ზომა თითქმის იდენტურია: 228 – 216-ის წინააღმდეგ. ეს ნიშნავს იმას, რომ ამ CPU-ებს უნდა ჰქონდეთ წარმოების შედარებითი ღირებულება, თუ არ ჩავთვლით იმ ფაქტს, რომ Intel-ის საინჟინრო ჯგუფმა მნიშვნელოვნად უფრო დიდი ძალისხმევა ჩადო თავიანთ ‘სენდიში’.

როგორც არ უნდა იყოს, მსგავსება ამ მახასიათებლებს შორის, სინამდვილეში არაფერს ნიშნავს. ამ პროცესორების ‘ტრანზისტორების ბიუჯეტი’ მკვეთრად განსხვავებულად არის გადანაწილებული. მაშინ, როდესაც Intel-ის პროდუქტი წარმოადგენს უბრალოდ CPU-ს ინტეგრირებული გრაფიკული ბირთვით, რომელიც იკავებს მატრიცის არაუმეტეს 20%-ს, AMD-ს Llano-ს გააჩნია გაცილებით მეტი აქცენტის ქვეშ მოქცეული, საკუთარი graphics core.

ეს უდავოდ იმის საუკეთესო ილუსტრაციია, თუ რის შემოთავაზება შეუძლია Llano-ს მომხმარებლებისათვის. AMD ყურადღებას ამახვილებს იმაზე, რაც მათ ამჟამად ყველაზე კარგად გამოსდით - გრაფიკულ ბირთვზე. პროცესორის ამ დეტალებმა გარკვეული დროით უკანა პლანზე გადაინაცვლეს, რის გამოც, ახალი CPU-ს წარმატება მჭიდროდ იქნება დაკავშირებული Fusion კონცეპტის საერთო გამართლებასთან. თუ AMD ნამდვილად მოახერხებს ძირითად ოპერაციული დატვირთვის გადატანას - GPU-ს სტრიმ-პროცესორებზე, მაშინ Llano ეჭვგარეშე აჯობებს ყველა არსებულ მონაწილეს. თუმცა, ამაზე საუბარი ჯერაც მეტისმეტად ადრეა: software-ების უმეტესობა დღემდე ძველებურად მუშაობს, ანუ ეყრდნობა ტრადიციულ x86 CPU ბირთვებზე.

Husky CPU ბირთვები

ახალი Llano პროცესორების x86 გამომთვლელი ბირთვების კოდური სახელწოდებაა Husky. ისინი იყენებენ იგივე, K10 ‘Stars’ მიკროარქიტექტურას, რომელიც ამჟამად გამოიყენება ყველა სოკეტის AM3 CPU-ებისათვის. ხოლო იმედის მომცემი Bulldozer-ი AMD-ს ჰიბრიდულ ამ კომპონენტებში მხოლოდ მომავალ წელს გამოჩნდება. ჯერჯერობით კი, არ უნდა ველოდოთ Llano-სგან საოცრებებს წარმადობის კუთხით, ტრადიციულ აპლიკაციებში მაინც.

ამავდროულად, AMD-ს ინჟინრებმა სცადეს გარკვეული გზით ძველი მიკროარქიტექტურის განახლება და Husky ბირთვების წარმადობის გაუმჯობესება - Athlon II-ისა და Phenom II პროცესორების core-ებზე ოდნავ მეტად მაინც. ტესტირება გამოარკვევს, თუ რამდენად წარმატებული გამოდგა ეს ყველაფერი, მაგრამ ოფიციალური მონაცემების მიხედვით, მიღებულ იქნა საშუალოდ 6%-იანი ზრდა.

ამის მიღწევა საკმაოდ მარტივად, უბრალოდ L2 კეშ-მეხსიერების მომატების გზით მოხდა. ასე, რომ თითოეულ Llano ბირთვს გააჩნია საკუთარი 1 მბ-იანი აღნიშნული მახასიათებელი. თუმცა, ახალი პროცესორები აღჭურვილნი არ არიან ერთობლივი L3 cache-ით და ამგვარად, დღევანდელი სტანდარტების გათვალისწინებით, მთლიანობაში, მათი კეშ-მეხსიერების ზომა არც თუ ისეთი დიდია.

Husky ბირთვებს გარდა ამისა, აქვთ გაუმჯობესებული branch prediction იუნიტი და ოპტიმიზირებული დაწყებითი ბუფერები: მისი ინსტრუქციების გადანაცვლების ზომა 20%-ით უფრო დიდია, ხოლო დატვირთვა/შენახვის buffer-ები გაზრდილნი არიან ორმაგად. აგრეთვე, Husky-ს გააჩნია ცალკე hardware გამყოფი, რომლის მეშვეობითაც ხდება სათანადო ოპერაციების ასწრაფება. როგორც ხედავთ, ცვლილებები არც თუ ისე ბევრია და ყველა მათგანი უმნიშვნელოა. K10 არქიტექტურის საფუძველი სრულიად ხელუხლებელი დარჩა და სწორედ ამიტომ არის, რომ Husky-ს შეუძლია არაუმეტეს სამი ინსტრუქციის დამუშავება საათის თითოეულ ციკლზე, ისევე როგორც ყველა წინმავალი ბირთვი.

აშკარაა, რომ მწარმოებლების მთავარი აქცენტი სინამდვილეში არ ყოფილა მიმართული Llano პროცესორების x86 ბირთვების წარმადობის გაზრდაზე. მათ სხვა პრიორიტეტები ჰქონდათ. პირველ რიგში, მათ ძალიან უნდა მოენდომებინათ, რომ გაეუმჯობესებინათ ახალი Husky-ის ენერგო-ეფექტურობა, იმიტომ, რომ CPU-ებს K10 მიკროარქიტექტურაზე, არ აქვთ კვების კარგი წაკითხვების უნარი. მეორეც, მათ სერიოზულად უნდა მოეწესრიგებინათ კავშირი და კომუნიკაცია - სისტემურ მეხსიერებაში, გრაფიკულ და გამომთვლელ ბირთვებში. სწორედ ეს გახლავთ ის ადგილი, სადაც განხორციელებულ იქნა ყველა მნიშვნელოვანი ინოვაციები და გაუმჯობესებები.

Sumo GPU ბირთვი

არ უნდა დაგვავიწყდეს, რომ Llano-მ მიიღო მაღალი წარმადობის მქონე გრაფიკული ბირთვი, სახელწოდებით AMD Sumo. Zacate პროცესორების მსგავსად, მასში გამოყენებული არქიტექტურული პრინციპები გამომდინარეობს დისკრეტულ ვიდეობარათებისაგან. თუმცა, თუ გავითვალისწინებთ Llano-ს პოზიციას ბაზარზე, AMD-ს გადაწყვეტილი აქვს ახალ CPU-ში გაცილებით მძლავრი გრაფიკის ინტეგრირება, შემსრულებელი იუნიტების მსგავსი რაოდენობით, რაც გააჩნია Radeon HD 5570-ს.

ეს მართალია: Sumo არის AMD VLIW5 არქიტექტურაზე დაფუძნებულ Redwood GPU-ს ახლო ნათესავი. სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, Llano ოჯახში არსებულ highest-end APU-ს ექნება გრაფიკული ამსწრაფებელი 400 სტრიმ-პროცესორით, 20 ტექსტურული და 8 რასტერული იუნიტით. შედარებით იაფფასიანი ეს პროდუქტები, მიიღებენ SIMD unit-ებიდან ერთ-ერთს, რომელიც გამორთულია მწარმოებლის მიერ, ხოლო ნაკადური პროცესორების რიცხვი კი შემცირდება 320-მდე, რითაც Sumo ბირთვი უფრო Radeon HD 5550-ის მსგავსი ხდება.

ორიგინალურ Redwood-თან შედარებით, Sumo-მ განიცადა მხოლოდ ორი ძირითადი ცვლილება. პირველი, მათ განახორციელეს მეხსიერების ინტერფეისის მოდიფიკაცია, რომ დარწმუნებულიყვნენ იმაში, შეეძლო თუ არა GPU-ს 2-არხიან DDR3 SDRAM-თან მუშაობა - პროცესორ North Bridge-ის გავლით და არა უშუალოდ. Memory ქვე-სისტემასთან ურთიერთობა გახლავთ ინტეგრირებული გრაფიკული ბირთვების ტრადიციული ‘ბოტლნეკი’, ასე, რომ როდესაც მათ მოათავსეს მაღალი სისწრაფის მქონე GPU - ახალ APU-ში, უნდა ჩაეტარებინათ რამდენიმე სპეციალური ოპტიმიზაცია. სამწუხაროდ, Llano-ს არ გააჩნია Intel-ის სარტყელის წრედის მსგავსი რამ და Sumo-ს არ შესწევს უნარი პროცესორის კეშ-მეხსიერების გამოყენებისა, საკუთარი საჭიროებების მიხედვით. თუმცა, მის მფლობელობაშია განსხვავებული თავისებურება, რომელიც სრულიად ახალია გრაფიკული ბირთვისათვის: მას შეუძლია გამოტოვოს პროცესორის core-ები და პირდაპირ მოახდინოს სისტემურ მეხსიერებაზე ჩაწერა. უფრო მეტიც, Llano პროცესორებში, მეხსიერებასთან დაკავშირებულ ყველა graphics core-ის ოპერაცია, უფრო მაღალმნიშვნელოვანია, ვიდრე გამომთვლელი ბირთვებისგან მიღებული ბრძანებები და ამგვარად, ისინი პირველ რიგში იქნებიან დამუშავებულნი memory controller-ის მიერ.

მეორე ცვლილება გახლავთ ის, რომ Sumo-ში UDV (Unified Video Decoder) იუნიტი ჩანაცვლებულია უფრო ახალ ვერსია 3-ით, რომელსაც გააჩნია ყველა პოპულარული HD ვიდეო-ფორმატის მხარდაჭერა და თავსებადია MVC (Multi-View Codec)-თან, რომელიც თავის მხრივ, გამოიყენება 3D-ში. ასე, რომ Brazos-სგან განსხვავებით, Lynx პლატფორმას შეუძლია 3D Blu-ray მასალების ჩვენება HDMI ინტერფეისის მეშვეობით. უფრო მეტიც, UDV უფრო მეტად ენერგო-ეფექტურია: მას უნარი აქვს თავისუფალი GPU-დან დამოუკიდებელი მუშაობისა, რითაც ხდება სტრიმ-პროცესორების გამორთვა ვიდეოს ყურების დროს.

ზემოთ განხილულმა ცვლილებებმა, AMD-ს საშუალება მისცა, რომ გამოყენებინა 6000-სერიის საბაზრო სახელწოდება - მათ Sumo გრაფიკულ ბირთვისათვის, რომელიც შესაძლებელია იყოს Radeon HD 6550D ან Radeon HD 6530D, ნაკადური პროცესორისდა მიხედვით.

Radeon HD 5570 ვიდეობარათის ინტეგრირებული ანალოგი საკმაოდ მიმზიდველი შემოთავაზებაა, მაგრამ ის ყველას ვერ დააკმაყოფილებს. ამიტომაც, AMD-მ შესაძლებლობა მოგვცა, რომ განვახორციელოთ გრაფიკული ამსწრაფებლის აპგრეიდი APU-ში, CrossFire-ის გამოყენებით. ამ შემთხვევაში, ამ ტექნოლოგიას ეწოდება Dual Graphics-ი, რომლის საშუალებითაც, ხდება ინტეგრირებული GPU-სა და დამატებული Radeon ბარათის ინტეგრაცია, რითაც თავის მხრივ, იქმნება ასიმეტრიული CrossFire კონფიგურაცია.

ტექნოლოგია ნამდვილად შთამბეჭდავია, იმიტომ, რომ Dual Graphics სისტემას უნარი აქვს იმუშაოს ნებისმიერი ტიპის გრაფიკულ ბარათთან. თუმცა, ეს მრავალფეროვნება ქმნის მთელ რიგ პრობლემებს. პირველი, გრაფიკული წარმადობის გაუმჯობესება შესაძლებელია მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ დამატებითი ამსწრაფებელი არის APU-ში ინტეგრირებულ Sumo ბირთვზე არაუმეტეს ორჯერ უფრო სწრაფი. სხვა სიტყვებით, რომ ვთქვათ, თუ თქვენ გაქვთ Radeon HD 6850, უმჯობესი იქნება, თუ მას გამოიყენებთ როგორც ცალკე მყოფ დისკრეტულ ვიდეობარათს და სრულად მოახდენთ ჩაშენებული გრაფიკის გამორთვას. მეორე აკრძალვა კიდევ უფრო სერიოზულია. ასიმეტრიული CrossFire რეჟიმები მუშაობენ მხოლოდ DirectX 10 ან 11-თან და სწორედ ამიტომაა, რომ DirectX 9 ან OpenGL თამაშებში, Dual Graphics-ი არც არაფერს გააუმჯობესებს და პერფორმანსიც დაეცემა სისტემის GPU-ს ყველაზე დაბალ მაჩვენებლამდე. მიუხედავად ამისა, ეს ტექნოლოგია არა ძალზედ მომთხოვნ მომხმარებლებს სთავაზობს თანხის დაზოგვის საუცხოო გზას, რითაც Llano ხდება შესანიშნავი გადაწყვეტილება საწყისი დონის გეიმერული სისტემებისათვის.

North Bridge

პროცესორში ინტეგრირებული North Bridge-ი პასუხისმგებელია არამხოლოდ მეხსიერებასთან მუშაობაზე, არამედ PCI Express-ის მხარდაჭერის უზრუნველყოფაზეც. ეს ნიშნავს იმას, რომ Lynx პლატფორმა, სტრუქტურულად ძალიან დაემსგავსა Intel-ის სისტემებს და დედაპლატის ბირთვის ლოგიკური ნაკრები იქცა აშკარა South Bridge-ად.

ძველი თაობის CPU-ებთან შედარებით, Llano-ს memory კონტროლერი გახდა გაცილებით უფრო ფუნქციონალური. დიახ, მას კვლავაც გააჩნია dual-channel მეხსიერების მხარდაჭერა, როგორც ეს ადრე იყო, თუმცა დღეს, ის ოფიციალურად ითვალისწინებს როგორც DDR3-1333-ს, ასევე DDR3-1600/1866 SDRAM-ებსაც. მიუხედავად ამისა, როდესაც თქვენ გამოიყენებთ მაღალი სისწრაფის მქონე DDR3-1866-ს, ის მხოლოდ იმ შემთხვევაში იმუშავებს, თუ ყოველ მოდულს ცალ-ცალკე არხში მოათავსებთ.

გრაფიკულ ბირთვს უდავოდ სჭირდება უფრო მაღალი გამტარიანობის მქონე, მეხსიერების სალტე. AMD თვითონ აღნიშნავს, რომ DDR3-1333-მა შესაძლებელია, რომ გამოიწვიოს ინტეგრირებული გრაფიკის დონის მნიშვნელოვანი ვარდნა. თუმცა, მაღალსიჩქარიანი ამ პროდუქტების მხარდაჭერა არ გახლავთ North Bridge-ის მთავარი თავისებურება. მასში, გაცილებით უფრო საინტერესოა მონაცემთა ახალი ველები, რომელთა საშუალებითაც, უნდა მოხდეს APU-ს გრაფიკული პერფორმანსის ოპტიმიზაცია. გარდა ტრადიციული მაკავშირებელი რგოლისა - CPU-სა და North Bridge-ს შორის, Llano-ს გააჩნია ორი დამატებითი სალტური connection-ი - GPU-North Bridge-სათვის.

პირველი მათგანი, რომლის სახელწოდებაცაა Radeon Memory Bus-ი, გამოიყენება რეგულარული გრაფიკული აპლიკაციებისათვის. მისი გამტარიანობა შეადგენს 29.8 GBps-ს, რაც DDR3-1866 SDRAM-ის მონაცემთა გადაცემის სიხშირის მსგავსია. ამ სალტეზე გამავალ მეხსიერების ბრძანებებს უმაღლესი პრიორიტეტი გააჩნია, ხოლო კონტროლერი მათ ამუშავებს პროცესორის თხოვნებზეც კი უფრო ადრე.

მეორე სალტეს, რომელიც განთავსებულია გრაფიკულ ბირთვსა და memory controller-ს შორის, ეწოდება AMD Fusion Compute Link-ი, რომელიც უზრუნველყოფს პირველი მათგანის უშუალო კავშირს მეხსიერებასთან და პროცესორის კეშის თანმიმდევრობასაც. სხვა სიტყვებით, ის გამოიყენება მონაცემთა პირდაპირი გადაცემისათვის - გრაფიკულიდან გამომთვლელ ბირთვებზე, იმ დროს, როდესაც ისინი მუშაობენ ერთობლივად, იგივე დავალებაზე. დღეს, ეს სალტე იშვიათად არის ხმარებაში, მაგრამ მისი უპირატესობების ნამდვილი გამოვლენა მოგვიანებით მოხდება, როცა Fusion-ის კონცეპტი უფრო მეტ პოპულარობას ჰპოვებს და აპლიკაციების დიდ ნაწილს შეეძლება APU-ს ფუნქციონალურობის პრიორიტეტების სრულად ათვისება.

PCI Express bus controller-ისათვის, Llano-ს გააჩნია 24 ცალი, მეორე თაობის ველის მხარდაჭერა. ოთხი მათგანის დანიშნულება უზრუნველყოფს South Bridge ჩიპსეტთან კავშირს, სხვა ოთხი განკუთვნილია პერიფერული მოწყობილობებისათვის. დანარჩენი 16 ახდენს PCIe x16 bus-ის ფორმირებას - გარე გრაფიკული ამსწრაფებლებისათვის. ეს სალტე, თავის მხრივ, შეიძლება დაიყოს ორ PCIe x8-ად, ამგვარად Lynx პლატფორმას აქვს CrossFire-ის მხარდაჭერა როგორც Dual Graphics-ის დანერგვაში, ასევე ორი დამატებითი ბარათით აღჭურვილ ტრადიციულ კონფიგურაციებშიც.

კვების განაწილება და Turbo Core

Llano-ს შემუშავების პროცესში, ერთ-ერთ ყველაზე მთავარ მიზანს წარმოადგენდა კვების მოხმარების დონის შემცირება. ამ მხრივ, როგორც გახსოვთ, K10 არქიტექტურაზე დაფუძნებული პროცესორები არც თუ ისეთი თავმდაბლები იყვნენ. ახლა კი, გარდა x86 core-ებისა, მათ ასევე გააჩნიათ მძლავრი გრაფიკული ბირთვიც, რომლებსაც უნდა გაუმკლავდნენ. ასე, რომ AMD-ს უნდა მოეძებნა გზა, რომ მოეხდინა აღნიშნული მახასიათებელის გაუმჯობესება, წინააღმდეგ შემთხვევაში, Llano ვერ შეძლებდა სათანადო ადგილის მოპოვებას თანამედროვე CPU-ების ბაზარზე და განსაკუთრებით კი, მობილურ სეგმენტში, იქ, სადაც ძლიერი ინტეგრირებული გრაფიკის მქონე APU-ების საჭიროება, უფრო მეტია.

კვების მოხმარების მაღალ დონესთან დაკავშირებული პრობლემა, ნაწილობრივ მოგვარებულ იქნა მაშინ, როდესაც მათ დაიწყეს წარმოების ახალი პროცესის გამოყენება. 32 ნმ ტექნოლოგიის საშუალებით, Llano-ს ბირთვის ვოლტაჟი შემცირდა დაახლოებით 1.2-1.25 V-მდე, ანუ ენერგო-ეფექტურ Athlon II-ის მოდიფიკაციების დონემდე.

თუმცა, მთავარი ინოვაცია გახლავთ კვების ხაზიდან თავისუფალი APU ნაწილების გათიშვა - Power Gating-ის მეშვეობით. მიუხედავად იმისა, რომ Lynx პლატფორმის Llano პროცესორებისთვის გამოყოფილია მხოლოდ ორი დამოუკიდებელი ასეთი რეილი - ერთი CPU-ს, ხოლო მეორე გრაფიკული ბირთვისა და North Bridge-ისათვის, კვების განაწილების სისტემას უნარი აქვს მოახდინოს არჩეული CPU-იუნიტების გამორთვა, საკმაოდ მოქნილი გზით. სახელდობრ, ინდივიდუალურ x86 და graphics core-ს ან UVD ერთეულს, რომელიც მათშია ჩაშენებული, შესაძლებელია დამოუკიდებლად შეეწყვიტოს კვების მიწოდება.

ამის შედეგად, AMD-მ შესძლო დესქტოპ-პროცესორების დამზადება 100 და 65 W TDP-თი, ხოლო მობილური ნაწარმებისათვის კი - 45 და 35 W-თი. სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, კომპანიამ საბოლოოდ მოახერხა ისეთი CPU-ების გამოშვება, რომლებშიც სითბოს გადანაწილების დონეც შეგვიძლია შევადაროთ Intel Sandy Bridge-ის პროდუქტებს.

თუმცა, TDP-შეზღუდვებმა გამოიწვია Llano პროცესორების საკმაოდ დაბალი სიხშირეები. ამჟამად ხელმისაწვდომი არცერთი მოდელი არ აჭარბებს 3 გჰზ-იან ნიშნულს. მობილურ პროდუქტებს რაც შეეხება, მათი მაქსიმალური ეს მაჩვენებელი 2.6 გჰზ-ია.

ამ შემთხვევაში, AMD-მ გადაწყვიტა საკუთარი პროცესორების წარმადობის დონის ასამაღლებლად, გამოეყენებინა ყველა ხელმისაწვდომი ხერხი, მათ შორის Turbo Core dynamic overclocking technology-ც, რომლის საშუალებითაც ხდება სიხშირის გაზრდა მაშინ, როდესაც რამდენიმე გამომთვლელი ბირთვი თავისუფალია. მათ უკვე დანერგეს ეს ტექნოლოგია Phenom II X6 CPU-ებში, მაგრამ Llano-სთვის, მას მცირედი მოდიფიცირება კიდევ ჩაუტარდა. APU-ში მათ განსაზღვრეს პროცესორის სიხშირის ზრდის შესაძლებლობა - უფრო ბირთვის გამოყენების დონეების განსჯით, ვიდრე მათი ტემპერატურებით, რომელიც ამჯერად მეორეხარისხოვანი როლშია: თუ ის გადააჭარბებს გარკვეულ ზღვარს, ამან შესაძლებელია უბრალოდ გამოიწვიოს Turbo mode-ის გამორთვა.

Turbo Core-ის დანერგვის უპირატესობა გახლავთ ის, რომ ზოგადად ის ქმნის განმეორებად შედეგებს და თითქმის არ არის დამოკიდებული გაგრილების სისტემის ეფექტურობასა და გარემომცველ ტემპერატურაზე.

სამწუხაროდ, Llano პროცესორებში, dynamic overclocking ტექნოლოგია მხოლოდ გამომთვლელ ბირთვებზე არის მიკუთვნებული. graphics core-ს უნარი აქვს მხოლოდ მისი სიხშირის დაწევისა იმისათვის, რომ მოახდინოს კვების გამოყენების შემცირება და არ შეეძლოს ავტომატურად ასწრაფება. თუმცა, ინჟინრებმა გაითვალისწინეს ის ფაქტიც, რომ როდესაც გრაფიკული ბირთვი სრული სიჩქარის რეჟიმში იმყოფება, იზრდება მის მიერ ენერგიის მოხმარების დონე, ამგვარად თუ x86 core-ებს დავაყენებთ Turbo mode-ში, კვების საერთო გამოყენების დონე, შეიძლება კონტროლიდან გამოვიდეს. ამის გამო, 3D-მ და Fusion აპლიკაციებმა, რომლებიც აქტიურად იყენებენ გრაფიკული ბირთვის სტრიმ-პროცესორების Turbo Core ტექნოლოგიას, შეიძლება ვერ იმუშაონ მაშინაც კი, თუ პროცესორის ოთხი x86-core-იდან მხოლოდ ერთი იქნება დატვირთული.

ჩიპსეტები და სისტემური დაფები

Llano პროცესორი არ გახლავთ Lynx პლატფორმის მხოლოდ ერთი კომპონენტი. ის აგრეთვე იყენებს ბირთვის შესაბამის ლოგიკურ ნაკრებს. მას შემდეგ, რაც APU-ში შევიდა მეხსიერება და PCI Express bus კონტროლერები, ჩიპსეტები შეიცავს მხოლოდ South Bridge-ს, რომელიც ასევე ცნობილია FCH (Fusion Controller Hub) სახელწოდებითაც.

ამჟამად, AMD გვთავაზობს ორ FCH მოდიფიკაციას: უმცროს A55-სა და უფროს A75-ს. უფრო ‘ჰაი-ენდ’ მოდელს გააჩნია ყველა თანამედროვე ინტერფეისის მხარდაჭერა, მათ შორის USB 3.0 და SATA 6 Gbps-ისა. შედარებით დაბალი დონისა კი, ითვალისწინებს მხოლოდ ძველ SATA 3 Gbps და USB 2.0-ს.

ქვევით მოცემული ცხრილში კარგად არის ნაჩვენები A75 FCH-ის ფუნქციონალურობა:

მომდევნო გრაფიკში კი შეჯამებულია ყველა FCH მოდიფიკაციის ოფიციალური მახასიათებლები:

დესქტოპ-Llano პროცესორებისათვის განკუთვნილი სისტემურ დაფებს, რომლებიც დაფუძნებულია ზემოაღნიშნულ ჩიპსეტებზე, გააჩნიათ სპეციალური Socket FM1. სხვა სიტყვებით კი, ისინი არ არიან თავსებადი არსებულ Socket AM3 CPU-ებთან. რა თქმა უნდა, Llano-ს ვერ მოათავსებთ ვერცერთ ძველ დედაპლატაში.

FM1 - AM3 სოკეტის მსგავსია, თუმცა მისი კონტაქტების რაოდენობა მნიშვნელოვნად განსხვავებულია და შეადგენს 905-ს. ყველა მათგანი აუცილებელია იმისათვის, რომ უზრუნველყოფილ იქნას CPU-ს კავშირი როგორც ჩიპსეტთან და მეხსიერების ქვე-სისტემასთან, ასევე PCI Express x16 გრაფიკულ სალტესთან და მონიტორებთან.

თითქმის ყველა მოწინავე, სისტემურ დაფების მწარმოებელს უკვე მზად აქვს პროცესორის ახალი სოკეტით აღჭურვილი საკუთარი პროდუქტი, ასე, რომ Llano-ს მფლობელებს არ შეექმნებათ არანაირი პრობლემა სწორი დედაპლატის მოძებნის თვალსაზრისით.

რაც შეეხება გაგრილების სისტემებს, AMD-მ სცადა, რომ შეენარჩუნებინა თავსებადობა ყველა არსებულ ინფრასტრუქტურასთან და ამგვარად, ძველი Socket AM3 ქულერებიც მშვენივრად იმუშავებენ ახალ პროცესორებთან ერთად.

Desktop Llano სერია

დესქტოპ Llano პროცესორების პირველი ნაკადი, რომელიც ამჟამად ბაზრებისკენ მიედინება, მოიცავს ოთხ APU მოდელს, ამდენივე x86 გამომთვლელი ბირთვით. მობილური Llano APU-ების მსგავსად, მათ არ გააჩნიათ მარკეტული სახელწოდება და მიკუთვნილი აქვთ A8 და A6 სერიის ნომრები. პირველი მათგანში შესულია 400 სტრიმ-პროცესორის მქონე, Sumo გრაფიკული ბირთვით აღჭურვილი, უფრო მაღალი დონის მოდელები, მაშინ, როდესაც A6-ში თავმოყრილია შედარებით დაბალსიხშირეებიანი, ნელი მოდიფიკაციები, რომელთა graphics core-იც ასევე ცოტათი სუსტია და აქვს 320 ზემოაღნიშნული კომპონენტი.

ეს ნიშნავს იმას, რომ სანამ არ გამოვლენ A4 სერიის dual-core Llano პროცესორები, APU-ები კლასიფიკაცია დაფუძნებული იქნება მათ გრაფიკული ბირთვის ტევადობაზე. ქვევით მოცემული ცხრილი გვიჩვენებს Llano პროდუქტებში გამოყენებულ, Radeon HD 6550D და Radeon HD 6530D ამსწრაფებლების მახასიათებლებს:

ეს კი, გახლავთ დღეს ხელმისაწვდომი დესქტოპ Lynx პლატფორმისათვის განკუთვნილი Llano პროცესორების ჩამონათვალი:

როგორც ვხედავთ, მნიშვნელოვანი განსხვავებები არამხოლოდ ორ APU სერიაშია. თითოეულში შესული მოდელები, საერთოდ არ ჰგვანან ერთმანეთს, მათი სითბოს გადანაწილების დონეებიც კი სრულიად სხვადასხვაა. ყველაზე მაღალწარმადოვან პროდუქტებს, გააჩნიათ 100 W TDP, მაგრამ ამავდროულად, არის 65 W TDP და Turbo Core-ის მხარდაჭერის მქონე ვერსიებიც. 100 W-იან წარმომადგენლებთან შედარებით, ენერგო-ეფექტური პროცესორების სიხშირე შემცირებულ იქნა 20-25%-ით, თუმცა, მათი თავისებურებები და გრაფიკული ბირთვის მაჩვენებელი ხელუხლებელი დარჩა.

პირველი, რაც თვალში გვხვდება, არის Llano-ს სიხშირეები, რომელიც აშკარად იმაზე უფრო დაბალია, რისი მიღწევაც უახლეს Athlon II და Phenom II პროცესორებმა მოახერხეს. ეს კი იმაზე მიუთითებს, რომ ახალი CPU-ები შედარებით ნელია, რომელთა მთავარი უპირატესობაც იქნება არა x86 ბირთვები, არამედ მათი გრაფიკული ბირთვის წარმადობის დონე. ასე, რომ ნამდვილად აქვს აზრი Socket AM3-დან Socket FM1 პლატფორმაზე გადასვლას, მხოლოდ უკეთესი ენერგო-ეფექტურობის მიღწევის გულისთვის მაინც და არა პერფორმანსის ასწრაფების მცდელობისათვის.

მობილურ სეგმენტში, ახალი Llano პროცესორები ორიენტირებულნი არიან Core i3 და Core i5-ზე დაფუძნებულ Sandy Bridge პლატფორმების კონკურენტებად. დესქტოპ ბაზარს რაც შეეხება, აქ სიტუაცია ნაკლებ თვალწარმტაცია: Llano უდავოდ ვერ შეძლებს Core i5-თან პაექრობას - მისი დაბალი სიხშირეებისა და K10 მიკროარქიტექტურის გამო, რომელიც შემუშავებულ იქნა 2007 წელს. მიუხედავად ამისა, აღნიშნულ სეგმენტში, AMD-ს ფასების დანიშვნის სტრატეგიით, ტოპ A8 CPU-ები იქნება უმცროსი Core i3 მოდელების ალტერნატივა, რომლებიც, როგორც იცით, dual-core პროცესორებია.

ზემოთ განხილული ოთხი Llano APU მოდელის გარდა, AMD შემოდგომაზე აპირებს იაფფასიან, 65 W TDP -იან, 320 და 240 სტრიმ-პროცესორის მქონე გრაფიკული ბირთვებით აღჭურვილ, dual და triple core A6 და A4 სერიის CPU-ების გამოშვებასაც. ე.ი. Llano ოჯახი განვრცობილ იქნება შედარებით დაბალი დონის ღირებულების სეგმენტში. რაც შეეხება ‘ჰაი-ენდ’ განყოფილებას, კომპანია აქ არ გეგმავს Lynx პლატფორმის წარდგენას.

სატესტო კონფიგურაცია და მეთოდოლოგია

მიმოხილვების ავტორებს, ახალი Lynx პლატფორმის უკეთ გაცნობის მიზნით, AMD-მ შესთავაზა მათი ტოპ-ლაინ მოდელი - A8-3850. თუმცა, ჩვენ მივიჩნიეთ, რომ ეს პროცესორი არ იქნებოდა ყველაზე მომხიბლავი ვარიანტი მისი კვების მაღალი მოხმარების გამო. საბედნიეროდ, ხელში ჩაგვივარდა A8-3800-იც და დღევანდელ ტესტირებაშიც სწორედ ის გამოვიყენეთ.

A8-3800 ძალიან საინტერესოა რამდენიმე მიზეზის გამო, მაგრამ ყველა მნიშვნელოვანი მათ შორის არის ის, რომ მისი შედარება შეგვიძლია Intel Core i3 პროცესორებთან როგორც ფასით, ასევე კვების მოხმარების თვალსაზრისითაც. სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, სწორედ A8-3800 უნდა მივიჩნიოთ dual-core Sandy Bridge CPU-ების უშუალოდ კონკურენტად და არა A8-3850. გონივრული იქნებოდა მოგვეხდინა A8-3800-ის შედარება - ორ განსხვავებული HD Graphics core-ის მქონე, Intel-ის dual-core პროცესორებთან: Core i3-2100 (Intel HD Graphics 2000-ით) და Core i3-2150 (Intel HD Graphics 3000-ით)-თან. გარდა ამისა, რამდენიმე ტესტი გატარებულ იქნა შედარებით იაფფასიან და ნელ Sandy Bridge CPU – Pentium G850-ზეც.

A8-3800 პროცესორის დაბალი სიხშირის გათვალისწინებით, ჩვენ გადავწყვიტეთ აგვერჩია ყველაზე ნელი Athlon II X4, რომლის მოძებნაც კი შევძელით და წინა თაობის AMD CPU-ების ღირსებას დღეს დაიცავს Athlon II X4 630.

ტესტირების დროს გამოყენებულ იქნა შემდეგი hardware/software კომპონენტები:

პროცესორები:

• 
  
  
• AMD A8-3800 (Llano, 4 cores, 2.4/2.7 GHz, 4 MB L2, Radeon HD 6550D)
  
• AMD Athlon II X4 630 (Propus, 4 cores, 2.8 GHz, 2 MB L2);
  
• Intel Core i3-2100 (Sandy Bridge, 2 cores, 3.1 GHz, 3 MB L3, HD Graphics 2000);
  
• Intel Core i3-2105 (Sandy Bridge, 2 cores, 3.1 GHz, 3 MB L3, HD Graphics 3000);
  
• Intel Pentium G850 (Sandy Bridge, 2 cores, 2.9 GHz, 3 MB L3, HD Graphics);
  

სისტემური დაფები:

• 
  
  
• ASUS Crosshair IV Formula (Socket AM3, AMD 890FX + SB850, DDR3 SDRAM);
  
• ASUS P8Z68-V Pro (LGA1155, Intel Z68 Express);
  
• Gigabyte GA-A75-D3H (Socket FM1, AMD A75)
  

მეხსიერება: 2 x 2 GB DDR3-1600 SDRAM 9-9-9-27-1T (Kingston KHX1600C8D3K2/4GX);

გრაფიკული ბარათები:

• 
  
  
• AMD Radeon HD 5570;
  
• AMD Radeon HD 6450;
  
• AMD Radeon HD 6570;
  
• AMD Radeon HD 6970.
  

მყარი დისკი: Kingston SNVP325-S2/128GB.

კვების ბლოკი: Tagan TG880-U33II (880 W).

ოპერაციული სისტემა: Microsoft Windows 7 SP1 Ultimate x64.

დრაივერები:

• 
  
  
• Intel Chipset Driver 9.2.0.1030;
  
• Intel Management Engine Driver 7.1.10.1065;
  
• Intel Rapid Storage Technology 10.5.0.1027;
  
• Intel Graphics Media Accelerator 15.22.1.64.2361;
  
• AMD Catalyst 11.6 Display Driver.
  

Llano-ს წარმადობას ორი გზით გავეცანით. პირველი, ის გამოვცადეთ დისკრეტულ ვიდეობარათ AMD Radeon HD 6970-ით აღჭურვილ სისტემაზე. ტესტირების მეორე ნაწილი კი დავუთმეთ Lynx პლატფორმის, როგორც ინტეგრირებულის წარმადობას, თუმცა მასში უკვე აღარ გამოვიყენეთ Radeon HD 6970 და შევადარეთ Llano პროცესორების ჩაშენებული ბირთვი - არაძვირადღირებული გრაფიკული ამსწრაფებლებით, მათ შორის AMD Radeon HD 5570, HD 6450 და HD 6570-ით.

გაცნობა: Llano vs. Propus

სანამ უშუალოდ ტესტირებაზე გადავიდოდეთ, მოდით სწრაფად შევავლოთ თვალი მსგავს სიხშირეებზე მომუშავე Llano და Athlon II X4 პროცესორებს, რითაც დავინახავთ თუ რაოდენ ეფექტურია გაუმჯობესებები ახალ Husky ბირთვში. AMD ამტკიცებს, რომ მიღწეულია 6%-იანი ასწრაფება წარმადობაში, თუმცა ისინი თვლიან უფრო დიდი ზომის L2 კეშსაც. გადავწყვიტეთ აქცენტი გაგვეკეთებინა ექსკლუზიურად მიკროარქიტექტურაზე, რომლის დატესტვაც შესაძლებელია მცირე სინტეზური ბენჩმარკებით, რომლებიც არ ახდენენ L2 cache მეხსიერების ზედმეტად დატვირთვას. ამისათვის კი, მშვენივრად გამოგვადგება SiSoftware Sandra suite.

ზუსტი შედარებით უზრუნველსაყოფად, ჩვენ ჩავკეტეთ Llano-სა და Athlon II X4 პროცესორების სიხშირე 2.4 გჰზ-ზე და გამოვრთეთ Turbo Core ტექნოლოგია.

Husky პროცესორებში განხორციელებულ მიკროარქიტექტურულ გაუმჯობესებები, პრაქტიკული თვალსაზრისით, საკმაოდ მცირე მნიშვნელობისაა. თუმცა, ყველაზე დიდი სარგებლობა ჩნდება, CPU-ს მთელ რიცხვთა მონაცემებზე მუშაობის დროს. ამგვარად, უმეტეს შემთხვევაში, როდესაც Llano ფუნქციონირებს მსგავს სიხშირეზე და წინა თაობის პროდუქტებზე უკეთეს შედეგს აჩვენებს, ეს ან უფრო დიდი ზომის L2 კეშ-მეხსიერების ან გაუმჯობესებული გრაფიკული ბირთვის სტრიმ-პროცესორების დამსახურებაა.

არსებობს კიდევ ერთი რამ. Llano CPU-ებში AMD-მ შეცვალა მეხსიერების კონტროლერი. ამჯერად, მას გააჩნია უფრო სწრაფი DDR3-ის მხარდაჭერა და მუშაობს სამ დამოუკიდებელ memory access ველთან ერთად, განსხვავებული პრიორიტეტული დონეებით. მისი წარმადობის გამოსაცდელად, გამოყენებულ იქნა Cachemem ტესტი - Aida64 ნაკრებიდან. ყველა მათგანის გატარების დროს, DDR3-1600 მეხსიერება მუშაობდა 9-9-9-27-1T ტაიმინგებზე.

გაუმჯობესება აქ არ შეინიშნება. კონტროლერს ესაჭიროებოდა დამატებითი არბიტრაჟი იმისათვის, რომ დავრწმუნებულიყავით როგორც CPU-ს, ასევე გრაფიკული ბირთვების შესაძლო მართებულ მუშაობაში - მეხსიერების ქვე-სისტემასთან ერთად. ამის შედეგად, სალტის პრაქტიკული გამტარიანობა პროცესორის core-ებსა და memory-ს შორის დაეცა, იმიტომ, რომ x86 ბირთვებს არ გააჩნიათ მნიშვნელობის ყველაზე მაღალი დონე. ტემპს კარგავს L2 კეშიც - მისივე გაზრდილი ზომის გამო, რომელიც ამავდროულად ახდენს სიჩქარის დაკარგვის კომპენსირებას.

Llano-ს წარმადობა დისკრეტული გრაფიკით

თუ Llano-ზე დაფუძნებულ სისტემაში თქვენ გამოიყენებთ მძლავრ გრაფიკულ ამსწრაფებელს, ურიგო არ იქნება, თუ გათიშავთ APU-ში ინტეგრირებულ Radeon HD 6550D graphics core-ს იმიტომ, რომ Dual Graphics რეჟიმში, წარმადობის დონე დაეცემა. ამ თავში შევიტყობთ, თუ როგორ წარმოაჩენს თავს Lynx სისტემა ჩვენს ტესტირებაში - AMD Radeon HD 6970 ვიდეობარათთან ერთaდ.

საერთო წარმადობა

საერთო-მიზნობრივ დავალებებში პროცესორის წარმადობის დასადგენად, გამოვიყენეთ Bapco SYSmark suite. ის ახდენს გამოყენებული მოდელების ემულაციას - პოპულარულ საოფისე და ციფრული კონტენტის შექმნით/დამუშავებით აპლიკაციებში. მისი იდეა საკმაოდ მარტივია: ის ამზადებს ერთ შედეგს - კომპიუტერის საშუალო პერფორმანსის დახასიათებით.

Bapco-მ ახლახან განაახლა თავიანთი სატესტო პაკეტი და გამოუშვა SYSmark 2012, რომელშიც შესულია პოპულარული აპლიკაციების ახალი ვერსიები და კიდევ უფრო რეალური გამოყენებითი სცენარები. სამწუხაროდ, AMD-ს არ იყო გახარებული თუ როგორც მუშაობდნენ მათი პროცესორები ამ ბენჩმარკში და მის მწარმოებლებს გაანდეს არგუმენტიც. თუმცა, პლიუს-მინუსების საგულდაგულო შესწავლის შემდეგ, ჩვენ აღმოვაჩინეთ, რომ ის არადამაჯერებელია. მთავარი უთანხმოება ის იყო, რომ ახალი SYSmark 2012 suite-ი არ მოიცავდა AMD APU-ების გრაფიკული ბირთვებით ასწრაფებულ აპლიკაციებს. თუმცა, არ უნდა დაგვავიწყდეს, რომ ჯერჯერობით მათი რაოდენობა არც თუ ისე ბევრია, ხოლო რაც კი არსებობს, ისინი არ არიან ძალზედ პოპულარულნი ამ დროისთვის. განსაკუთრებით იქიდან, როდესაც APU graphics core-ის სტრიმ-პროცესორები მაინც ხელმიუწვდომელნი არიან - გრაფიკული ბარათებით აღჭურვილ სისტემების ტესტების დროს.

ამ ნაკრებში შესული აპლიკაციები საკმაოდ განვითარებულია და შესაფერისია სისტემის წარმადობის დასკვნების საჩვენებლად. სახელდობრ, SYSmark 2012 მოიცავს: ABBYY FineReader Pro 10.0, Adobe Acrobat Pro 9, Adobe After Effects CS5, Adobe Dreamweaver CS5, Adobe Photoshop CS5 Extended, Adobe Premiere Pro CS5, Adobe Flash player 10.1, AutoDesk 3DS Max 2011, AutoDesk AutoCAD 2011, Google Sketchup Pro 8, Microsoft Internet Explorer 9, Microsoft Office 2010, Mozilla Firefox Installer, Mozilla Firefox 3.6.8 და Winzip Pro 14.5-ს.

საერთოდ კი, საკმაოდ ლოგიკურია, რომ AMD-ს არ მოეწონა SYSmark 2012-ის შედეგები. A8-3800 33%-ით ჩამორჩება Core 13-2100-ს, მაგრამ ეს დიდად მოულოდნელი არ ყოფილა. დიახ, პირველი მათგანი quad-core პროცესორია, მაშინ, როდესაც მეორეს მხოლოდ ორი ბირთვი მოეპოვება. თუმცა, Intel-ის CPU-ს გააჩნია Hyper-Threading-ის მხარდაჭერა, დაფუძნებულია უფრო პროგრესულ მიკროარქიტექტურაზე და მუშაობს 30%-ით მაღალ სიხშირეზე, ვიდრე AMD-ს პროდუქტი. უფრო მეტიც, A8-3800-მა, ამ დაბალი მაჩვენებლის გამო, ვერ შეძლო Intel Pentium G850-ზე და წინა თაობის Athlon II X4 630-ზე უკეთესი შედეგის ჩვენება. სამწუხაროდ, ეს ახალი პროცესორის სერიოზული ‘ბოტლნეკია’ და Turbo Core ტექნოლოგიის მეშვეობითაც კი, სრულად მაინც ვერ ხერხდება მისი კომპენსირება. Llano-ს მძლავრი გრაფიკული ბირთვით აღჭურვით და შემდეგ იმის ცდით, რომ CPU-ს სითბოს გადანაწილება ჩატეულიყო მისაღებ ფართობზე, AMD-ს, ჩვეულ x86-წარმადობაზე უარის თქმა მოუწია. მიუხედავად ამისა, Llano არ ბრწყინავს საერთო-მიზნობრივი დავალებების დროს, რომლებიც არ იქნა ადაპტირებული მთლიან AMD Fusion კონცეპტისათვის.

მოდით, უფრო ახლოდან გავეცნოთ წარმადობის შედეგებს, რომლებსაც გვთავაზობს SYSmark 2012 - დატვირთვის სხვადასხვა სცენარების დროს.

Office Productivity scenario ახდენს ტიპიური საოფისე დავალებების ემულირებას, როგორიცაა ტექსტის რედაქტირება, ელექტრონული ცხრილების დამუშავება, email-ი და ინტერნეტ-სერფინგი. ის იყენებს შემდეგ აპლიკაციებს: ABBYY FineReader Pro 10.0, Adobe Acrobat Pro 9, Adobe Flash Player 10.1, Microsoft Excel 2010, Microsoft Internet Explorer 9, Microsoft Outlook 2010, Microsoft PowerPoint 2010, Microsoft Word 2010 და WinZip Pro 14.5-ს.

Media Creation scenario უზრუნველყოფს უკვე გადაღებული ციფრული გამოსახულებისა და ვიდეოს გამოყენებით, კლიპის შექმნის პროცესის ემულაციას. აქ ხდება პოპულარული Adobe suite-ების მოხმარება: Photoshop CS5 Extended, Premiere Pro CS5 და After Effects CS5-ისა.

Web Development სცენარი ახდენს ვებ-საიტის დიზაინის დამზადების სიმულირებას. ის იყენებს შემდეგ აპლიკაციებს: Adobe Photoshop CS5 Extended, Adobe Premiere Pro CS5, Adobe Dreamweaver CS5, Mozilla Firefox 3.6.8 და Microsoft Internet Explorer 9-ს.

Data/Financial Analysis scenario განკუთვნილია სტატისტიკური ანალიზისა და Microsoft Excel 2010-ში განხორციელებულ ბაზრის ტენდენციების გათვლისათვის.

3D Modeling scenario მთლიანად ეთმობა 3D ობიექტებსა და სტატიკურ/დინამიური სცენების რენდერინგს - Adobe Photoshop CS5 Extended, Autodesk 3ds Max 2011, Autodesk AutoCAD 2011 და Google SketchUp Pro 8-ის გამოყენებით.

System Management სცენარი ქმნის ბექ-აპებს და აყენებს პროგრამულ უზრუნველყოფასა და აფდეიტებს. მასში შედის Mozilla Firefox Installer-ისა და WinZip Pro 14.5-ის რამდენიმე განსხვავებული ვერსია.

მიღებული შედეგების შესაჯამებლად, უნდა ითქვას, რომ A8-3800 საკმაოდ კარგ შედეგს იძლევა მხოლოდ 3D Modeling ტესტში, სადაც ოთხი სრულად ფუნქციონალური x86-ბირთვი წარმოადგენს ძალზედ სერიოზულ არგუმენტს - Sandy Bridge-ის dual-core CPU-ების წინააღმდეგ. თუმცა, გაითვალისწინეთ ისიც, რომ ეს ახალი პროცესორი ყოველთვის ჩამორჩება Athlon II X4 ოჯახის ყველაზე ნელ წევრს. ასე, რომ თუ Llano-ს ისე შევხედავთ, როგორც ჩვეულებრივ CPU-ს და არა APU-ს, მაშინ, მას ძნელად თუ ვუწოდებთ წინ გადადგმულ ნაბიჯს, ამ თვალსაზრისით.

სათამაშო წარმადობა

როგორც იცით, გრაფიკული სისტემაა, რომელიც განსაზღვრავს საკმაოდ მაღალი სისწრაფის მქონე პროცესორებით აღჭურვილ, მთლიანი პლატფორმის წარმადობის დონეს - თანამედროვე თამაშების უმრავლეს ნაწილში. ჩვენ ვეცადეთ, რომ ვიდეობარათი არ ყოფილიყო მეტისმეტად დატვირთული: ავირჩიეთ CPU-ზე ყველაზე მეტად დამოკიდებული ტესტები, რომლებიც გავატარეთ ანტიალიასინგის გარეშე და ეკრანის არა ყველაზე მაღალ გაფართოებებზე. სხვაგვარად რომ ვთქვათ, მიღებულმა შედეგებმა საშუალება მოგვცა, რომ გაგვეკეთებინა ანალიზი უფრო იმის შესახებ, თუ რაოდენ კარგად ართმევენ თავს თანამედროვე პროცესორები თამაშის დატვირთვას, ვიდრე fps-ის დონეზე, რომლის მიღწევაც შეუძლიათ დღევანდელი გრაფიკული ამსწაფებლების მქონე სისტემებს. მიუხედავად ამისა, რეზულტატების დახმარებით, განვსაზღვრეთ ტესტირებული CPU-ების ქცევა ახლო მომავალში, როდესაც ახალი, უფრო სწრაფი ვიდეობარათების მოდელები ფართოდ გახდება ხელმისაწვდომი.

თამაშებს მოსწონთ A8-3800-ის დიდი ზომის L2 კეშ-მეხსიერება. მიუხედავად დაბალი სიხშირისა, ის ისეთივე სწრაფია, როგორიც 2.8 გჰზ-იანი Athlon II X4 630. თუმცა, ამას მიღწევას ძნელად თუ ვუწოდებთ, რადგან Hyper-Threading-ის არმქონე, dual-core Sandy Bridge პროცესორებიც კი, თითქმის ყველა თამაშში უფრო მაღალი ტემპით მუშაობენ.

არქივაცია და დაშიფვრა

WinRAR-ში, გამოვიყენეთ შეკუმშვის მაქსიმალური დონე და მოვახდინეთ სხვადასხვა ფაილებით სავსე ფოლდერის არქივაცია, რომლის საერთო ზომაც შეადგენდა 1.4 გბ-ს.

არქივაციის ალგორითმები მონაცემებთან აგრესიულად მუშაობენ და სწორედ ამიტომაა, რომ A8-3800 - Athlon II X4 630-ზე წინ დგას, რამეთუ მას უფრო დიდი ზომის L2 კეში გააჩნია. თუმცა, ახალბედას ეს არ ეხმარება იმაში, რომ არ ჩამორჩენოდა იაფფასიან LGA1155 პროცესორებს თითქმის 30%-ით უკეთესი შედეგებით WinRAR-ში.

CPU-ს წარმადობა დაშიფვრის დროს, იზომება პოპულარულ კრიპტოგრაფული უტილიტა TrueCrypt-ში ინტეგრირებული ბენჩმარკის საშუალებით. უნდა აღინიშნოს, რომ მას შეუძლია არამხოლოდ ეფექტურად გამოიყენოს ნებისმიერი რაოდენობის პროცესორის ბირთვი და ასევე გააჩნია სპეციალური AES ინსტრუქციებიც.

Dual-core Sandy Bridge პროცესორები ყოველთვის არ უსწრებენ quad-core AMD APU-ებს. დიაგრამაზე სწორედ ამის საპირისპირო სიტუაციაა მოცემული. A8-3800 ახდენს მონაცემთა დაშიფვრას i3-2100-ზე სწრაფად, რაც გამოწვეულია encryption ინსტრუქციების მხარდაჭერით. თუმცა, Athlon II X4 630 კვლავინდებურად მიუწვდომელი რჩება - Llano-ს დაბალი სიხშირის გამო.

გამოსახულების რედაქტირება

Adobe Photoshop-ის წარმადობის დონე გავზომეთ მოდიფიცირებულ Retouch Artists Photoshop Speed Test-ით. ის შეიცავს ციფრული ფოტო-კამერის მეშვეობით გადაღებულ 10 მპ-იანი გამოსახულებების ტიპიურ რედაქტირებას.

Adobe Photoshop-ი არასოდეს იყო კეთილგანწყობილი AMD CPU-ების მიმართ. ამჯერად, სიტუაცია კიდევ უფრო რთულადაა. Core i3-2100, რომლის ღირებულებაც დაახლოებით AMD A8-3800-ის მსგავსია, მასზე თითქმის 70%-ით სწრაფია.

ჩვენ აგრეთვე გავატარეთ რამდენიმე ტესტი Adobe Photoshop Lightroom 3-ში. ტესტის სცენარში შესულია RAW ფორმატის ასი 12 მპ-იანი გამოსახულებების პოსტ-დამუშავება და ექსპორტი JPEG-ში.

გამოსახულებების ნაკრების დამუშავება Adobe Photoshop Lightroom-ში კარგად არის ოპტიმიზირებული multi-core არქიტექტურებისათვის. მიუხედავად ამისა, Photoshop-ისგან განსხვავებით, A8-3800 აქ არც თუ ურიგო შედეგებს აჩვენებს. განსაკუთრებით სასიამოვნოა იმის ხილვა, რომ Llano სჯობს Athlon II X4 630-ს, რაც ნიშნავს იმას, რომ გარკვეულ შემთხვევებში, ახალ Husky ბირთვებს მართლაც შეუძლიათ მოგვცენ ასწრაფება წარმადობაში - წინა თაობის პროცესორებთან შედარებით.

აუდიო და ვიდეოს ტრანსკოდირება

Apple iTunes უტილიტა ახდენს CD-დისკის შემადგენლობის ტრანსკოდირებას - AAC ფორმატში. გაითვალისწინეთ, რომ მისი ტიპიური თავისებურება გახლავთ შესაძლებლობა გამოიყენოს მხოლოდ წყვილი პროცესორის ბირთვებისა.

ერთადერთი რამ, რითაც AMD-ს პროცესორს ამ შეჯიბრში შეუძლია მეტოქეობა გაუწიოს Core i3-2100-ს, არის მისი ოთხი სრულად ფუნქციონალური x86 ბირთვები. თუმცა, თუ აპლიკაციას უნარი არ შესწევს მათი მთლიანად გამოყენებისა, შედეგი წინასწარ იქნება განსაზღვრული. ასე, რომ გასაკვირი არაა, რომ A8-3800 აქ ნელი ტემპი აჩვენა.

იმისათვის, რომ შევიტყოთ, თუ რაოდენ სწრაფად ახდენენ ჩვენი ტესტირების მონაწილეები ვიდეოს ტრანსკოდირებას H.264 ფორმატში, გამოყენებულ იქნა x264 HD benchmark-ი ის ახდენს ორიგინალურ MPEG-2 რგოლის ჩაწერას 720p-ში, 4 მბიტ/წმ ბიტრეიტით. უნდა ითქვას, რომ ეს შედეგები დიდი პრაქტიკული მნიშვნელობისაა, რადგანაც x264 კოდეკი აგრეთვე წარმოადგენს ისეთ უამრავ პოპულარულ უტილიტების შემადგენელ ნაწილს, როგორიცაა HandBrake, MeGUI, VirtualDub და სხვა.

x264 კოდეკი საკმაოდ კარგად მუშაობს AMD პროცესორებთან. უფრო მეტიც, მას შეუძლია ყველა ბირთვის ეფექტური გამოყენება. სწორედ ამიტომაა, რომ ამ ბენჩმარკში A8-3800 უსწრებს როგორც Pentium G850-ს, ასევე Core i3-2100-საც. თუმცა, დაბალი სიხშირის გამო, ის ჩამორჩება წინა თაობის Athlon II X4 630-ს.

წარმადობა Adobe Premiere Pro-ში განისაზღვრება იმ დროის მიხედვით, რაც სჭირდება HDV 1080p25-იან Blu-ray პროექტის რენდერინგს - H.264 ფორმატში და მასზე სხვადასხვა სპეციალური ეფექტების დადებას.

Premiere Pro CS5-ში, A8-3800-ის შედეგები საკმაოდ კარგია. ვიდეო-დამუშავების დავალებებში, ოთხი ნელი Husky ბირთვი სჯობნის ორ სწრაფ Sandy Bridge-ისას და მთლიანი სურათიც დიდად არ განსხვავდება წინა დიაგრამისაგან.

ამ ტიპის ტესტებს, ჩვენ გადავწყვიტეთ დაგვემატებინა Cyberlink Media Espresso 6.5-იც. ეს უტილიტა ძირითადად იმიტომ არის საინტერესო, რომ ის იძლევა გრაფიკული ამსწრაფებელის რესურსების გამოყენების საშუალებას. გაზომილ იქნა დრო, რომელიც დაიხარჯა მცირე, 10-წუთიანი H.264 1080p ვიდეო-კლიპის ტრანსკოდირებისათვის - iPhone 4-თან მეგობრულ ფორმატში (H.264, 1280x720, 4 Mbps). ყველა ტესტში ჩართული გვქონდა ATI Stream ტექნოლოგია, რომლის მხარდაჭერაც გააჩნია Radeon HD 6970 ვიდეობარათს, რამაც კიდევ უფრო ააჩქარა აღნიშნული პროცესი.

ეს HD ვიდეოს დამუშავების პირველი აპლიკაცია გახლავთ და შედეგი მსგავსია: A8-3800 იკავებს ადგილს Pentium G850-სა და Core i3-2100-ს შორის.

საბოლოო რენდერინგი

ჩვენ გამოვიყენეთ სპეციალური Cinebench ტესტი - Maxon Cinema 4D-ში ფინალურ სარენდერო სიჩქარის გასაზომად.

რენდერინგი გარკვეული კუთხით, ვიდეო ტრანსკოდირების მსგავსია. ორივე სამუშაო შესანიშნავად ახდენს სკალირებას - ხელმისაწვდომ პროცესორის ბირთვების რაოდენობის ზრდასთან ერთად. სწორედ ამით აიხსნება საკმაოდ პროგნოზირებადი შედეგებიც. A8-3800 სჯობნის dual-core Pentium G850-ს, მაგრამ თმობს პოზიციას dual-core Core i3-2100-თან, რაც თავის მხრივ, განპირობებულია Hyper-Threading-ის მხარდაჭერით.

Autodesk 3ds max 2011-ის სარენდერო სიჩქარე, როგორც Scanline, ასევე Mental Ray-ში იზომებოდა SPECapc ტესტის მეშვეობით

multi-threading-ის მხარდაჭერის მქონე, ყველა აპლიკაციებში, ახალი A8-3800 მუშაობს დაახლოებით მსგავსი სიჩქარეებით. უნდა ითქვას, რომ ამ შემთხვევებში, quad-core AMD პროცესორები ახდენენ წარმადობის მისაღები დონის დემონსტრირებას - ღირებულების ამ სეგმენტში, თუმცა, მათ ნამდვილად შესწევთ უნარი dual-core Sandy Bridge-თან კონკურენციის გაწევისა. ასე, რომ თუ საქმე ეხება ისეთ აპლიკაციებს, რომლებიც ცოტათი მოიკოჭლებენ multi-threading-ში, მაშინ A8-3800 მომენტალურად იკავებს აუტსაიდერთა ადგილს. კონკრეტული იმედგაცრუება Llano-ში, ეს გახლავთ მისი დაბალი სიხშირე. სწორედ ეს არის იმის მიზეზი, თუ რატომ ჩამორჩება A8 APU - Athlon II X4-ს, რადგანაც უმნიშვნელო მიკროარქიტექტურული გაუმჯობესებებს, ყველაფრის შემდეგ, გააჩნიათ საკმაოდ მცირე ეფექტი.

სხვაგვარად კი, Llano პროცესორები არ წარმოადგენენ საუკეთესო არჩევანს - გარე გრაფიკული ბარათით აღჭურვილ სისტემისათვის. წინა თაობის quad-core Socket AM3 CPU-ებს, შეჯიბრების გათვალისწინების გარეშე, შეუძლიათ გაცილებით უფრო მაღალი წარმადობის უზრუნველყოფა.

კვების მოხმარება

მაშ ასე, Llano-მ არ მოახდინა რევოლუცია საკუთარი გამომთვლელი ბირთვების პერფორმანსით, მაგრამ მოდით შევიტყოთ, თუ რა მოხდა კვების მოხმარებაში. ამ პარამეტრის გაგება განსაკუთრებით საინტერესოა იმიტომ, რომ ჩვენ საშუალება მოგვეცა და მოვიპოვეთ 65 W A8-3800, რომელიც თეორიულად, ენერგიისა და სითბოს გადანაწილების კუთხით, დიდად არ უნდა ჩამორჩეს Core i3-2100-ს, რომლის TDP-ც სწორედ ამდენივე გახლავთ.

ქვევით მოცემული გრაფიკი გვიჩვენებს კომპიუტერის სრულ power draw-ს (მონიტორის გარეშე), რომელიც გაზომილ იქნა კვების ბლოკის შემდეგ. მასში შესულია ყველა სისტემური კომპონენტის მთლიანი დენის მოხმარების დონე. PSU-ს ეფექტურობა მხედველობაში არ მიიღება. პროცესორები დატვირთულნი არიან 64-ბიტიანი LinX 0.6.4 უტილიტის მუშაობით. ჩავრთეთ თითოეული power-saving ტექნოლოგია - კომპიუტერის აღნიშნული მახასიათებლის ზუსტ მიღებისათვის idle რეჟიმში: C1E, AMD Cool'n'Quiet და Enhanced Intel SpeedStep.

თავისუფალ რეჟიმში, A8-3800 საკმაოდ კარგად გამოიყურება. დღევანდელ ტესტირების მონაწილეებს შორის, მას გააჩნია ტრანზისტორების ყველაზე დიდი რაოდენობა, თუმცა ენერგო-ეფექტურობაში ჩამორჩება Athlon II X4-ს. როგორც ჩანს, AMD-ს თავისებურება, რომელიც იძლევა idle პროცესორულ იუნიტების კვების ხაზიდან გამორთვის საშუალებას, ნამდვილად მუშაობს.

თუ ოთხი გამომთველი ბირთვიდან, სრულად გამოიყენება მხოლოდ ერთი, კვების მოხმარების წაკითხვები კიდევ უფრო მეტად შთამბეჭდავად გამოიყურება. აქ, A8-3800-ზე დაფუძნებულ სისტემას, ამ მხრივ, ყველაზე დაბალი მონაცემები აქვს.

როდესაც პროცესორის ყველა ბირთვი სრულად არის დატვირთული, A8-3800-ის მქონე Lynx პლატფორმა, თანამონაწილეებთან შედარებით, მოიხმარს უფრო მეტს. მიუხედავად ამისა, ჩვენ ვხედავთ, რომ მისი კვების მადა მნიშვნელოვნად შემცირდა - წინა თაობის AMD CPU-ებთან მიმართებაში. ეს მეტად სასიამოვნო ფაქტია, რაც Llano-ს კარს უღებს როგორც ენერგო-ეფექტურ სისტემებში, ასევე მობილურ სეგმენტშიც.

ინტეგრირებული გრაფიკული ბირთვის წარმადობა

დამატებითი გრაფიკული ბარათით აღჭურვილ სისტემაში Llano-ს წარმადობა, არც თუ ისე შთამბეჭდავია და ეს მხოლოდ იმით არ აიხსნება, რომ A8-3800 თითქმის ყველა ტესტში ჩამორჩება Core i3-2100-ს. მთავარი იმედგაცრუებაა ის, რომ ის წარმოჩინდა როგორც Athlon II X4-ზე უფრო ნელი ტემპის მქონედ.

სიმართლე გახლავთ ის, რომ Llano თქვენი რეგულარული პროცესორი კი არა, არის გამომთვლელი და გრაფიკული ბირთვებით აღჭურვილი APU. რასაკვირველია, ამ დეტალის გათიშვით ის უფრო ნაკლებად მომხიბლავია, მაგრამ მისი გამოყენება სხვაგვარადაც შეგვიძლია, კერძოდ კი, ეს ეხება ინტეგრირებული graphics-ის ზედა წინა და ცენტრალურ მხარეს. ამგვარად, დღევანდელი ტესტირების მეორე ნაწილი უმეტესწილად დაეთმობა ახალი APU-ს გრაფიკულ წარმადობას - თამაშებსა და აპლიკაციებში, რომლებიც კარგად იცნობენ მთლიანად Fusion-ის კონცეპტს.

იმისათვის, რომ ფართოდ გაგვეგო Llano-ს გრაფიკული წარმადობის იდეა, გადავწყვიტეთ აქტიურ ინტეგრირებულ graphics core-ით აღჭურვილი და A8-3800-ზე დაფუძნებული სისტემის შედარება - მსგავსზე, რომელიც მუშაობდა ისეთი გარე ვიდეობარათებით, როგორიცაა Radeon HD 5570, HD 6450 და HD 6570, ღირებულების შედარებით დაბალი სეგმენტიდან. უფრო მეტიც, ჩვენ ასევე დავტესტეთ ჩაშენებული გრაფიკის მქონე, Intel system-ები - Core i3-2100-ითა და Core i3-2105-ით. ამ პროცესორებს გააჩნიათ მსგავსი თავისებურებები და ფუნქციონალურობა, მაგრამ განსხვავდებიან graphics core მოდიფიკაციებით: Intel HD Graphics 2000-ითა და Intel HD Graphics 3000-ით. გარდა ამისა, მუშაობაში გამოვცადეთ AMD Dual Graphics ტექნოლოგიაც და მოვახდინეთ A8-3800 გრაფიკული ბირთვის კომბინირება Radeon HD 6570-თან CrossFire კონფიგურაციაში, რომელიც ასევე ცნობილია Radeon HD 6630D2-ის სახელწოდებითაც.

სათამაშო ტესტები გატარებულ იქნა ორ რეჟიმში: 1280x800 რეზოლუციაში - გრაფიკის დაბალი პარამეტრებით და 1680x1050-ში - საშუალოთი. თუ ორივე მათგანში A8-3800 საკმაოდ კარგად წარმოჩინდებოდა, მაშინ ასევე გამოვიყენებდით 1920x1080-საც - მაღალი მაჩვენებლებით.

3DMark Vantage

ეს ბენჩმარკი საკმაოდ პოპულარულია გეიმერებში და ყველაფერს ის მომენტალურად, საკუთარ ადგილებზე ალაგებს. იმ დროს, როდესაც ტესტირების პირველ ნაწილში, სადაც დისკრეტულ გრაფიკასთან მომუშავე A8-3800-ის წარმადობა არც თუ ისეთი დამაჯერებელი იყო, ინტეგრირებულ Radeon HD 6550D-ის graphics core-ი სრულად ცვლის პირველ შთაბეჭდილებას. Llano-თი აღჭურვილი ჩაშენებული სისტემა ძალზედ მიუახლოვდა 60$-იან Radeon HD 5570-ს და ამავდროულად, Intel-ის გრაფიკულ ბირთვების მქონე ბილდებთან შედარებით, გაცილებით უფრო წინ იმყოფება.

3DMark 11

Llano პროცესორის კიდევ ერთი უპირატესობა - შეჯიბრების ინტეგრირებულ წარმომადგენლებთან შედარებით ის გახლავთ, რომ Radeon HD 6550D-ს გააჩნია DirectX 11-ის მხარდაჭერა. მიუხედავად ამისა, A8-3800-ზე დაფუძნებული სისტემას არანაირი პრობლემა არ ჰქონია 3DMark 11 ტესტში, რასაც ვერ ვიტყოდით Intel-ის პროდუქტებზე.

ამავე დროს, უნდა აღინიშნოს კიდევ ერთი თავისებურებაც: პროცესორის ტესტის შედეგი A8-3800-ზე, უფრო მაღალია დამატებითი გარე გრაფიკით, ვიდრე ინტეგრირებულით. ამ უცნაური ფენომენის განმარტება Turbo Core ტექნოლოგიაშია. მაშინ, როდესაც ჩაშენებული Radeon HD 6550D-ის ბირთვი ჩართულია, გამომთვლელი x86 core-ების ‘თერმული’ ბიუჯეტი შედარებით დაბალია, სწორედ ამით აიხსნება თუ რატომ ირთვება Turbo Core რეჟიმი იმაზე არა ისე ხშირად, როდესაც ეს ინტეგრირებულ GPU-ს სრული გათიშვის დროს მოხდებოდა.

Alien vs. Predator (2010)

ეს კიდევ ერთი DirectX 11 თამაშია, რომელიც არ მუშაობს Intel-ის ინტეგრირებულ სისტემებთან. A8-3800 აქ არც ისე ურიგო შედეგს გვიჩვენებს და დიდი მანძილით უკან იტოვებს Radeon HD 6450-ს. გაითვალისწინეთ ისიც, რომ Radeon HD 6550D ბირთვის წარმადობა ძალიან მსგავსია მის დისკრეტულ კონკურენტ - Radeon HD 5570-ისა. თუმცა, საკუთარი ვიდეო-მეხსიერების არქონა გავლენას ახდენს პერფორმანსზე, ასე, რომ ნამდვილად არ არის არავითარი შესაბამისობა - Sumo-სა და Redwood-ს შორის.

Dual Graphics კონფიგურაცია ამ შემთხვევაში, საკმაოდ კარგ შედეგს იძლევა. ის აუმჯობესებს ვიდეობარათ Radeon HD 6570-ის წარმადობის დონეს დაახლოებით 50%-ით, დამატებითი ხარჯის გარეშე.

Dirt 3

ამ თამაშს გააჩნია DirectX 11-ის მხარდაჭერა, მაგრამ Intel-ის გრაფიკით აღჭურვილ სისტემებში, ის მუშაობს მხოლოდ როგორც DirectX 9. თუმცა, ეს არ იცავს ყველაზე ტოპ Intel HD Graphics 3000 მოდიფიკაციასაც სრულ დამარცხებისაგან. A8-3800-ში ინტეგრირებული AMD-ს გრაფიკული ბირთვი, მასზე თითქმის ორჯერ სწრაფია.

Llano APU-ებმა დაამყარეს წარმადობის ახალი სტანდარტები - Intel-ის ჩაშენებულ გრაფიკულ გადაწყვეტილებებში. ძალზედ შთამბეჭდავია ის, რომ თქვენ შეგიძლიათ მდიდარი ფერების მქონე, ამ თანამედროვე თამაშის გაშვება Lynx პლატფორმაზე - Full HD გაფართოებით და ხარისხის უმაღლესი პარამეტრებითაც კი.

Far Cry 2

A8-3800 თავს საუცხოოდ გრძნობს Far Cry 2-ში. მიუხედავად ამისა, ეს თამაში საკმაოდ მგრძნობიარეა გრაფიკული მეხსიერების გამტარიანობასთან და სწორედ ეს გახლავთ ინტეგრირებული Radeon HD 6550D ბირთვის დაახლოებით 20%-ით ჩამორჩენის მიზეზი - მის დისკრეტულ ანალოგთან შედარებით.

Left 4 Dead 2

ამ საკმაოდ ძველ თამაშს გააჩნია მხოლოდ DirectX 9-ის მხარდაჭერა, ასე, რომ Dual Graphics კონფიგურაცია აქ ვერ იმუშავებს. სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, ამჯერად შედეგები კიდევ უფრო დაბალია - განცალკევებულ გრაფიკულ ამსწრაფებელთან შედარებით.

Lost Planet 2

ამ თამაშს აქვს DirectX 11-ის მხარდაჭერა, მაგრამ Intel-ის გრაფიკა მუშაობს DirectX 9-ში. ამის მიზეზი ალბათ იმაშია, თუ როგორ ახერხებს Core i3-2105-ზე დაფუძნებული სისტემა 1680x1050 რეზოლუციაში fps-ის უფრო მაღალი დონის ჩვენებას, ვიდრე A8-3800 APU-თი.

Mafia 2

Mafia 2-ს ძველ თამაშს ნამდვილად ვერ ვუწოდებთ, მაგრამ ის იყენებს მხოლოდ DirectX 9-ს, რაც მომენტალურად შეიმჩნევა ასიმეტრიულ CrossFire კონფიგურაციის დაბალ შედეგების ნახვისას. გარდა ამისა, AMD-ს ინტეგრირებული სისტემა შეუცდომლად მუშაობს. როგორც მოსალოდნელი იყო, ეს 2-ჯერ უფრო სწრაფია Core i3-2105 და Intel HD Graphics 3000-იან ბილდზე და თითქმის ეწევა Radeon HD 5570-ს.

Metro 2033

Metro 2033-ს გააჩნია რამდენიმე განსხვავებული რენდერინგის მხარდაჭერა. ტესტებში გამოყენებულ იქნა DirectX 10. ამ შემთხვევაში, Intel HD Graphics და Radeon HD 6550D თანასწორ პირობებში მუშაობს და Dual Graphics ტექნოლოგია, წესით კარგად უნდა წარმოჩინდეს. თუმცა, AMD-ს დრაივერში რაღაც პრობლემა იყო და Dual Graphics-მა მხოლოდ მინიმალური უპირატესობა გვიჩვენა 1680x1050 რეზოლუციაში. თუმცა, A8-3800-ზე დაფუძნებული სისტემა ერთი APU-თი, უზადოდ გამოიყურება და დიდი მანძილით უსწრებს Intel HD Graphics 3000-ს.

Starcraft 2

უნიკალური რამ Starcraft 2-ში გახლავთ ის, რომ ეს თამაში პროცესორის რესურსებს ძალიან იყენებს და მიღებული შედეგიც, მკვეთრად განსხვავებულია. Sandy Bridge CPU-ების უფრო მაღალი გამოთვლითი წარმადობა ეხმარება მათ A8-3800-ზე დაფუძნებულ ინტეგრირებულ პლატფორმების დაძლევაში - ყველაზე დაბალ გამოყენებულ რეზოლუციაზე. თუმცა, როგორც კი ჩავრთეთ გამოსახულების ხარისხის საშუალო რეჟიმი, Llano კვლავ ბრუნდება ასპარეზობაში. სამწუხაროდ, Dual Graphics-ი კვლავაც გარკვეულ პრობლემებს განიცდის. როგორც ვხედავთ, ეს ტექნოლოგია ძალიან აქცევს ყურადღებას გრაფიკის ასწრაფებას და ამ მხრივ, აღნიშნული თამაში ‘კარგ’ კატეგორიაში ვერ მოხვდა.

Tom Clancy’s H.A.W.X.2

აქ სიტუაცია საკმაოდ ტიპიურია. ის დრო, როდესაც Intel-ის ინტეგრირებული გრაფიკული ბირთვი საუკეთესო იყო, დიდი ხანია წარსულს ჩაბარდა და ახლა, AMD მას ართმევს ლიდერობას და სადავეებს უკვე თავის ხელში იღებს. Dual Graphics კვლავინდებურად არ მუშაობს და დიდი იმედგაცრუებაა, რომ ამგვარი ფაქტი დღევანდელ ტესტირების დროს, არც თუ ისე იშვიათია. ასე, რომ შესაძლებელია ამ ტექნოლოგიას მართლაც წარმატებული მომავალი ჰქონდეს, მაგრამ ამ მომენტისთვის ის ჯეროვნად ფუნქციონირებას ვერ ახერხებს.

GPGPU აპლიკაციები

AMD-ს ახალი APU-ს ტესტირების შემდეგ, არ შეგვეძლო იმ აპლიკაციების გამოტოვება, რომლებიც გრაფიკულ ძრავს იყენებენ როგორც 3D graphics-ის, ასევე გამოთვლებისათვისაც. განსაკუთრებით კი მაშინ, როდესაც შევიტყვეთ, რომ Fusion-ის აზრი სწორედ ამაშია: GPU სტრიმ-პროცესორები წესით უნდა ჩაერთონ გამომთვლით სამუშაოში და წვლილი შეიტანონ APU-ს მთლიან სიჩქარეში.

პირველ რიგში, ისევ უნდა მივმართოთ SiSoftware Sandra 2011 suite-ის სინთეზურ ბენჩმარკებს. აღნიშნული ნაკრები გვეხმარება OpenCL და DirectCompute პროგრამული უზრუნველყოფებების ინტერფეისთა საშუალებით, შეიდერების გამომთვლელი წარმადობის გაზომვაში. Llano-ს ინტეგრირებულ გრაფიკას გააჩნია ორივე მათგანის მხარდაჭერა, ასე, რომ აქ არავითარი პრობლემა არ შექმნილა. რაც შეეხება Sandy Bridge პროცესორებს, Intel-ი ზღუდავს graphics core-ების ზემოაღნიშნული რესურსების გამოყენებას, სწორედ ამით აიხსნება ის, თუ რატომ ხორციელდება მის სისტემებში ყველა ეს კალკულაცია ექსკლუზიურად x86 ბირთვებით.

ეს კონკრეტული შედეგები არის მიზეზი იმისა, თუ რატომ გადაწყვიტა AMD-მ Fusion კონცეპტში ჩართვა. გრაფიკულ ბირთვს შეუძლია საკმაოდ კარგად გაუმკლავდეს პარალელურ გამოთვლებს და სწორედ ამიტომაა, რომ მისი გამოყენება მონაცემთა დამუშავებაში, წარმოადგენს შესანიშნავ გზას მთლიანი წარმადობის გაუმჯობესების თვალსაზრისით.

თუმცა, ეს სინთეზური ტესტია, რომელიც სპეციფიურად ნაკადური პროცესორებისთვისაა განკუთვნილი. AMD-ს მარკეტინგის წარმომადგენლები განაგრძობენ ყურადღების გამახვილებას იმაზე, რომ აპლიკაციების რაოდენობა, რომლებიც APU-ებზე არიან ოპტიმიზირებულნი, გამუდმებით მატულობს. თქვენ შეგიძლიათ ამ სპეციალური ნაკრების ნახვა - ოფიციალურ კორპორატიულ ვებ-საიტზე. გულწრფელად რომ ვისაუბროთ, ეს სია განსაკუთრებით შთამბეჭდავი არ არის, თუმცა მათ შორის რამდენიმე მაინც საინტერესოა. ჩვენ გადავწყვიტეთ დღევანდელ APU წარმადობის ანალიზისთვის მათი გამოყენება, რომელშიც შევიტყობთ იმას, თუ რამდენად სჯობს APU – CPU-ს, ოპტიმიზირებულ გარემოში.

პირველი ტესტი ზომავს HD video transcoding სიჩქარეს Cyberlink Media Espresso 6.5-ში. დეკოდირებისა და სტრიმ-პროცესორებისათვის, ამ უტილიტას შეუძლია UVD3 ძრავის გამოყენება - video encoding აქსელერაციისათვის. ხოლო Intel CPU-ებზე მას უნარი აქვს გამოიყენოს Quick Sync ტექნოლოგიის უპირატესობა.

კარგი ამბავი გახლავთ ის, რომ A8-3800-ში ჩაშენებული Radeon HD 6550D გრაფიკული ბირთვი ვიდეო-ტრანსკოდირების დროს, შეიძლება დიდი დამხმარე იყოს. თუ ის x86 გამომთვლელ ბირთვებთან ერთადაა ჩართული, აღნიშნული პროცესი თითქმის ნახევარჯერ უფრო სწრაფად სრულდება. ცუდი ინფორმაცია კი არის ის, რომ როდესაც გამოიყენება graphics core-ის სტრიმ-პროცესორები, A8-3800-ის წარმადობა მხოლოდ იმ დონეს აღწევს, რასაც Core i3-2100 Quick Sync-ის გარეშე. ხოლო, როდესაც კი Intel-ის hardware coder-ი გააქტიურებულ მდგომარეობაშია, AMD APU-ს უკვე აღარ შეუძლია Core i3-2100-თან მეტოქეობა.

APU-სთვის ოპტიმიზირებულ აპლიკაციებს შორის, AMD აღნიშნავს Microsoft Internet Explorer 9-ს. მას ნამდვილად შეუძლია გრაფიკული ბირთვის რესურსების გამოყენება ვებ-გვერდების საჩვენებლად და HTML5 თუ JavaScript-ის კოდის გაშვება. ახლა კი წარმადობას რაც შეეხება.. მის ციფრულად გამოსახატად, ჩვენ გამოვიყენეთ ორი სპეციალური ტესტი. Futuremark Peacekeeper-ი, რომელიც აქცენტს ახდენს პირველ რიგში JavaScript-ზე და ახალი HTML5 ბენჩმარკი, სახელწოდებით Stimulant WebVizBench.

HTML5-გვერდების ტესტში, A8-3800 ჩამორჩება Core i3-2100-სა და Core i3-2105-ს, რაც შეიძლება კარგ შედეგად მივიჩნიოთ, განსაკუთრებით მას მერე, რაც JavaScript-ში AMD-ს პროდუქტმა ყველა მონაწილისგან დამარცხება იგემა, მათ შორის Core i3-2100-სგანაც.

ინტერნეტ-აპლიკაციებისათვის განკუთვნილ APU ოპტიმიზაციებში, AMD ამტკიცებს, რომ Flash player-ის უახლეს ვერსიები Fusion-თან მეგობრულ დამოკიდებულებაში არიან. ჩვენ დიდი ხანია ვიცოდით, რომ ამ პლეიერს შეუძლია UVD3-ძრავების გამოყენება ვიდეო-ჩვენების ასასწრაფებლად. თუმცა როგორ არის საქმე სხვა აპლიკაციებთან? ამ კითხვაზე პასუხის გასაცემად, დაგვეხმარება multi-player ონლაინ არკადული თამაში, სახელწოდებით Tanki Online, რომელიც დამზადებულია ერთ-ერთ ყველაზე მოწინავე 3D Flash engine – Alternativa3D-ზე. ტესტები გატარებულ იქნა Adobe Flash Player 10.3.181.34-ის გამოყენებით.

გრაფიკული პროცესორების რესურსების უტილიზაცია აქ კარგად ხდება, მიუხედავად იმისა, რომ მე-10 ვერსიის Flash-ი არ იყენებს ვიდეობარათს 3D graphics-ის საჩვენებლად. თუმცა, ეს დიდად არ ეხმარება AMD APU-ს. Core i3-2100 და Core i3-2105 CPU-ები დაახლოებით 30%-ით უფრო სწრაფები არიან, ვიდრე A8-3800.

კიდევ ერთი აპლიკაცია, რომლისაც AMD-ს სჯერა და ეფექტურად იყენებს გრაფიკულ ბირთვს, გახლავთ Windows Live Movie Maker 2011. მისი საშუალებით, მოვახდინეთ მცირე HD-რგოლის შექმნა, ვიდეოს, გამოსახულებისა და მუსიკის თანხლებით.

A8-3800-ის გრაფიკული ბირთვი, აქ საკმაოდ დატვირთულია, მაგრამ Core i3 პროცესორები იგივე დავალებას თავს გაცილებით სწრაფად ართმევენ. მათ გააჩნიათ სპეციალური Quick Sync hardware coder-ი, რომელიც ძალზედ გამოსადეგი ხდება ვიდეოს დამუშავებისას.

იმ აპლიკაციების ძებნის შეჯამება რომ მოვახდინოთ, რომლებშიც ახალი ჰიბრიდული Llano CPU-ები ნამდვილად ბრწყინავენ, გავატარეთ რამდენიმე ტესტი კიდევ ერთ უტილიტაში, სახელწოდებით ArcSoft Panorama Maker 5 Pro. მისი დანიშნულებაა პანორამული გამოსახულების ერთად განლაგება - რამდენიმე ფოტოსურათის გამოყენებით.

აქ სრულად ხდება APU-ს მხარდაჭერა და დატვირთვა გრაფიკულ ბირთვზე აშკარაა, თუმცა Core i3 კვლავაც უკეთესად გამოიყურება.

ამგვარად, ჩვენ შევძელით რამდენიმე აპლიკაციის პოვნა, რომლებიც იყენებენ APU-ს სრულ უპირატესობას, მაგრამ არ ქმნიან წინასწარ განჭვრეტილ ეფექტს. აქ არ შეინიშნება მნიშვნელოვანი ზრდა წარმადობაში და Intel CPU-ები Core i3 ოჯახიდან, რომლებიც მუშაობენ იგივე დავალებებზე, მხოლოდ მათი x86 ბირთვების გამოყენებით, უმეტეს შემთხვევაში, დიდი მანძილით უსწრებენ AMD Llano-ს.

მიუხედავად ამისა, ჩვენ ვერ ვვუარყოფთ იმას, რომ Llano-ს უზარმაზარი პოტენციალი გააჩნია. სინთეზურმა ტესტებმა გარკვევით გვიჩვენა, რომ Radeon HD 6550D გრაფიკულ ბირთვს ჰქონდა კოლოსალური გამომთვლითი სიმძლავრე. ასე, რომ მოდით იმედი ვიქონიოთ, რომ პროგრამებს, რომლებიც ნამდვილად შეძლებენ Fusion კონცეპტისაგან სარგებლის მიღებას, ალბათ უახლოეს მომავალში ვიხილავთ. ხოლო დღევანდელი გადმოსახედიდან, ერთადერთი დავალება, რაშიც Llano გრაფიკული ბირთვის წყალობით, უდავოდ უფრო სწრაფი იქნება ვიდრე Core i3, გახლავთ hashed password-ის გატეხვა.

კვების მოხმარება

ჩვენ უკვე გავზომეთ Llano-ს კვების მოხმარების დონე - დისკრეტული გრაფიკული ბარათით აღჭურვილ სისტემაში. ამჯერად, მოდით შევიტყოთ შედეგები ინტეგრირებულზე, A8-3800-ით. სატესტო პირობები და მეთოდოლოგია არ შეცვლილა.

თავისუფალ რეჟიმში, A8-3800 ძალზედ ენერგო-ეფექტურია. მასზე დაფუძნებული სისტემა მოიხმარს მნიშვნელოვნად უფრო ნაკლებ კვებას, ვიდრე Intel Core i3-ის მქონე ბილდი.

როგორც კი x86-ის სამუშაო დატვირთვა მატულობს, სიტუაცია იცვლება. Core i3 არამარტო უფრო სწრაფია, ის აგრეთვე მოიხმარს შედარებით ნაკლებ კვებას. A8-3800-ის დასაცავად უნდა ითქვას, რომ მასზე აგებული სისტემაც საკმაოდ კარგად გამოიყურება და ენერგიას გამოყენების მხრივ, საშუალო დონეზე იმყოფება.

გრაფიკული დატვირთვა ძალზედ შესამჩნევად მატულობს განსხვავება კვების მოხმარებაში - Core i3-სა და A8-3800-ს შორის და ეს Llano-ს სასარგებლოდ არ მეტყველებს. თუმცა, არ დაგავიწყდეთ, რომ Radeon HD 6550D ბირთვი დაახლოებით ორჯერ უფრო სწრაფია, ვიდრე Intel HD Graphics 3000.

ამავდროულად, ირკვევა, რომ A8-3800 არც თუ ისე ურიგო გადაწყვეტილებას წარმოადგენს - მედია-ცენტრ კომპიუტერისათვის. ვიდეო-ჩვენების განმავლობაში, მისი კვების მოხმარების დონე ისეთივე კარგია, როგორც Core i3 პროცესორებისა. ეს კი მიუთითებს იმაზე, რომ Llano CPU-ებში დანერგილი power-saving ტექნოლოგიები ძალზედ ეფექტურია - მცირე ნაწილობრივ დატვირთვების დროს.

ოვერქლოქინგი

AMD მაშინვე გვაგებინებს, რომ Lynx პლატფორმა არ არის განკუთვნილი ოვერქლოქინგის მოყვარულთათვის. არსებულ Llano APU-ებს შორის, თქვენ ვერ იპოვით Black Edition მოდელებს სიხშირის გახსნილი მამრავლით და ისინი საერთოდ არც გამოვა. ამ ოჯახში შესულ ყველა CPU-ს აქვთ ჩაკეტილი multiplier-ები როგორც პროცესორის, ასევე გრაფიკული ბირთვის სიხშირეებისათვის. AMD Overdrive უტილიტაც კი არ მუშაობს ახალ Socket FM1 პროდუქტებთან ერთად.

მიუხედავად ამისა, ოვერქლოქინგის ვარიანტი სრულად მაინც არ ვარდება. Socket FM1 სისტემურ დაფებს გააჩნიათ ბაზური clock generator frequency და მისი გამოყენება შეგიძლიათ პროცესორის აღნიშნული მაჩვენებლის მომატების მიზნით. თუმცა, არ უნდა დაგვავიწყდეს, რომ ის გავლენას ახდენს თანაბრად ყველა სისტემურ კომპონენტის სიხშირეებზე. ამგვარად, თუ თქვენ მაგალითად გადაწყვიტავთ base clock-ის ნომინალური დონის გაზრდას 100 მჰზ-ით, მაშინ ამავდროულად და პროპორციულად აასწრაფებთ პროცესორს, გრაფიკულ ბირთვს, მეხსიერებასა და სისტემის გარე ინტერფეისებს. ერთადერთი მამრავლი, რომლის მომართვაც ხდება ინდივიდუალურად, გახლავთ memory frequency და სურვილისამებრ, მისი დაყენება შესაძლებელია 10.66x, 13.33x, 16.0x ან 18.66x-ზე.

მთავარი პრობლემა სწორედ აქ ჩნდება. clock generator სიხშირე სწრაფად იწვევს ხარვეზებს SATA ან USB მოწყობილობების აღმოჩენა/მუშაობაში. ეს გახლავთ ის ძირითადი ფაქტორი (და არა პროცესორი), რომელიც ზღუდავს ოვერქლოქინგს. არსებული მონაცემების მიხედვით, აღნიშნული მახასიათებლის მაქსიმალური დონე სისტემის სტაბილურობის დროს, არ აჭარბებს 120 მჰზ-ს. თუმცა, როგორც კი გასცდებით 133 მჰზ-იან ნიშნულს, სისტემური დაფების უმრავლესობა ავტომატურად მოახდენს მამრავლების დაყენებას, რომლებიც გამოიყენება გარე ინტერფეისთა სიხშირეებისათვის, ასე, რომ შესაძლებელია გქონდეთ კიდევ ერთი სამუშაო ინტერვალი - 133-სა და 150 მჰზ-ს შორის. აგრეთვე გაითვალისწინეთ ისიც, რომ clock generator frequency-ების სხვადასხვაგვარობა, რომელთა შემთხვევაშიც სისტემა შეინარჩუნებს სტაბილურობას ოვერქლოქინგის დროს, დამოკიდებული იქნება თითოეული დაფის კონტროლერებზე, ისევე, როგორც დისკის ქვე-სისტემის კონფიგურაციაზე (მაგალითად, გარკვეულ SSD-ებთან, შეიძლება ხელმისაწვდომი იყოს შედარებით ნაკლები სამუშაო პარამეტრი).

ჩვენ ვცადეთ A8-3800-ის ოვერქლოქინგი - Gigabyte GA-A75-D3H დედადაფაზე. მაქსიმალური ქარხნული სიხშირე, რომელზედაც სისტემა იყო სტაბილური, შეადგენდა 146 მჰზ-ს.

ამგვარად, ჩვენი APU ასწრაფებულ იქნა 3.5 მჰზ-იმდე, მაშინ, როდესაც გრაფიკული ბირთვის მახასიათებელი პროპორციულად გაიზარდა 600-დან 876 მჰზ-იმდე. მეხსიერებას რაც შეეხება, მისთვის გამოვიყენეთ 13.33x მამრავლი და მიუხედავად ამისა, შევძელით DDR3-1946 დონის მიღწევა. გარდა ამისა, პროცესორის core-ვოლტაჟიც ავწიეთ კიდევ 0.175 V-თი.

ზემოაღნიშნული ოვერქლოქინგის საშუალებით, სისტემის წარმადობა საკმაოდ მნიშვნელოვნად გაიზარდა. 3DMark 11-ის მიხედვით, გამომთვლელმა პერფორმანსმა მოიმატა 40%-ით, ხოლო ინტეგრირებულმა გრაფიკულმა კი მიაღწია Radeon HD 6570-ის დონეს.

Socket FM1-ის ასწრაფებაში კიდევ ერთი უჩვეულო თავისებურებაა. გაირკვა, რომ ზოგიერთი სისტემური დაფის BIOS-ი გვთავაზობს პროცესორის სიხშირის მამრავლისა და გრაფიკული ბირთვის ამ მახასიათებლის გაზრდის განსხვავებულ ოპციებს. სინამდვილეში კი, ისინი არ მუშაობენ, მაგრამ რამდენიმე დიაგნოსტიკური საშუალება, როგორიცაა მაგალითად CPU-Z, აღნიშნულ მონაცემებს უშუალოდ BIOS-დან ღებულობს. ასე, რომ Llano-ზე დაფუძნებული სისტემები, ქმნიან ყველა სახის შთამბეჭდავ სქრინშოტს, რომლებშიც ნაჩვენებია ის, თუ რაოდენ წარმატებულად იპყრობენ Llano-ს პროცესორები უზარმაზარ მწვერვალებს. თუმცა, მიუხედავად CPU-Z-ს მონაცემებისა, მამრავლი არ იცვლება და CPU-სა და გრაფიკული ბირთვის სიხშირეები მხოლოდ და მხოლოდ base clock-ზეა დამოკიდებული.

დასკვნა

პირველ რიგში, უნდა შეგახსენოთ, რომ Llano არ არის ახალი სამაგიდო პროცესორი, ის უფრო ისეთი გადაწყვეტილებაა, რომლის საშუალებითაც AMD საბოლოოდ შეძლებს საკმაო თავდაჯერებულობის მოპოვებას მობილურ PC ბაზარზე. თუმცა, დღეს ჩვენ გავეცანით დესქტოპ მოდიფიკაციას და ამ მხრივ, ეს პროდუქტი საკმაოდ მერყევ წარმოდგენას იძლევა.

როგორც AMD-ს ახალი CPU, რომელიც გამოვიდა Phenom II-ისა და Athlon II-ის ჩანაცვლების მიზნით, ის არც თუ ისე თვალწარმტაცად გამოიყურება. რა თქმა უნდა, ოთხი გამომთვლელი ბირთვი შესაძლებელია მას დაეხმაროს Core i3-ზე უკეთესი შედეგის მიღწევაში - multi-threading-სათვის კარგად ოპტიმიზირებულ აპლიკაციებში, მაგრამ ამას იმედის მომცემს ძნელად თუ ვუწოდებთ. საქმე იმაშია, რომ დისკრეტული გრაფიკით აღჭურვილ სისტემებში, Llano მუშაობს Athlon II X4 ოჯახის მის წინამორბედებზე უფრო ნელა. ახალი პროცესორები კვლავინდებურად იყენებენ 2007 წლის დროინდელ, K10 მიკროარქიტექტურაზე დაფუძნებულ x86 ბირთვებს და ყველა უმნიშვნელო გაუმჯობესება მთლიანად კოსმეტიკური ხასიათისაა, მაშინ, როდესაც დრო უკვე დიდი ხნის განამვლობაში მოითხოვდა სრულ გადაკეთებას. უფრო მეტიც, მისაღები TDP დონეების მისაღწევად, AMD-ს უნდა დაეწია სიხშირეები და მიუხედავად იმისა, რომ Turbo Core ტექნოლოგიას უნდა მოეხდინა ამ ფაქტის კომპენსირება, მან ეს საკმაოდ კარგად ვერ მოახერხა. ამ სიტუაციას ვერც ოვერქლოქინგი აუმჯობესებს. Llano პროცესორების ასწრაფება კარგად ვერ ხდება, მაგრამ Lynx პლატფორმა თავიდანვე არც ყოფილა ამისთვის განკუთვნილი.

საბედნიეროდ, Llano ტრადიციული პროცესორი კი არა, არამედ APU-ა, რომელიც შეიცავს როგორც x86 ბირთვებს, ასევე ჩქარ graphics core-ს. ამ თვალსაზრისით, მას სრულიად განსხვავებულ კუთხიდან ვხედავთ. ინტეგრირებული გრაფიკა გარდა იმისა, რომ არის ბაზარზე ყველაზე სწრაფი ასეთი გადაწყვეტილება, მისი სიჩქარე დაახლოებით ორჯერ მეტია Intel HD Graphics 3000-ზე და უზრუნველყოფს 50-60$ ღირებულების სეგმენტში არსებულ ზოგიერთი ვიდეობარათის მსგავს წარმადობის დონეს. ამავდროულად, Llano საკმაოდ ენერგო-ეფექტურია (განსაკუთრებით 65 W TDP მოდელები), რითაც ის შესანიშნავი არჩევანია - ჩაშენებულ low-end გეიმერულ სახლის სისტემებისა და მაღალი წარმადობის მქონე HTPC-ებისათვის.

თუმცა, საბოლოო ჯამში, Llano-ს არჩევა ნებისმიერი ტიპის, საწყისი დონის სისტემებისათვის, მხოლოდ საჭიროებასა და მიზნებზე იქნება დამოკიდებული. თუ სათამაშო პერფორმანსი თქვენთვის ნომერ 1 პრიორიტეტია, მაგრამ არ ხართ მზად მეინსტრიმ ან ‘ჰაი-ენდ’ ვიდეობარათის შესაძენად, მაშინ ძნელად თუ გამონახავთ AMD A8 სერიის პროცესორზე უკეთეს ვარიანტს. განსაკუთრებით იმ შემთხვევაში, როდესაც უკვე არსებობს ორი გზა მაინც - გრაფიკული წარმადობის გასაზრდელად, მინიმალური ხარჯით. პირველი მათგანი გახლავთ ოვერქლოქინგი, ხოლო მეორე კი Dual Graphics ტექნოლოგია, რომელიც იძლევა APU graphics-ის კომბინირებას - იაფფასიან დისკრეტულ ბარათთან, ასიმეტრიულ CrossFire კონფიგურაციაში.

თუ თქვენ გადაწყვეტილი გაქვთ ბიუჯეტური პლატფორმის აწყობა, მაღალი გამოთვლითი პოტენციალით, მაშინ Llano არ გამოგადგებათ. ამ შემთხვევაში, აზრი არა აქვს დამატებითი თანხის გადახდას - აღნიშნულ APU-ში ჩაშენებულ, high-quality გრაფიკული ბირთვისათვის. მიუხედავად ამისა, Fusion კონცეპტი გულისხმობს იმას, რომ APU graphics core-ის სტრიმ-პროცესორების გამოყენება შესაძლებელია იმ საერთო-მიზნობრივი აპლიკაციების კალკულაციებისა და ასწრაფებისათვის, რომლებიც ჯერჯერობით არც თუ ისე კარგად მუშაობს.

უნდა ითქვას, რომ ეს საბოლოო ვერდიქტი არ გახლავთ და APU-ს იდეა შეიძლება ერთ დღეს დაბრუნდეს კიდევ უფრო შთამბეჭდავად. არსებულ ინფრასტრუქტურაში ჰიბრიდული პროცესორების ინტეგრაცია ჯერ მხოლოდ საწყის ეტაპზე იმყოფება და გასაკვირი არ იქნება, თუ ორი-სამი წლის შემდეგ, ეს სიტუაცია მკვეთრად შეიცვლება. თუმცა, იმ დროისთვის, უკვე ხელმისაწვდომი იქნება ახალი თაობის APU-ები და დღევანდელი Llano მხოლოდ იმ ევოლუციის ლოკომოტივია, რომელიც ხელს შეუწყობს Fusion კონცეპტის დანერგვას - კომპიუტერის მომხმარებლებისა და პროგრამული უზრუნველყოფის მწარმოებელთა გონებაში.

ყურადღებისთვის დიდ მადლობას მოგახსენებთ და იმედს ვიტოვებ, რომ თქვენი მოთმინებით ზედმეტად არ მისარგებლია. თქვენი მონა-მორჩილი, X-treme user-ი.

[Razer]

საღოლ მაგარი გიშრომია, ეხლა ჩავუჯდები წავიკითხავ, მაგრამ სურათებზე overclockers.ge რო მიგეწერა ცუდი არ იქნებოდა, საცოდაობაა ვიღაც ***-მ რო მოგპაროს ;)

[ბექა]

საღოლ მაგარი გიშრომია, ეხლა ჩავუჯდები წავიკითხავ, მაგრამ სურათებზე overclockers.ge რო მიგეწერა ცუდი არ იქნებოდა, საცოდაობაა ვიღაც ***-მ რო მოგპაროს

დასაფასებელია ნამდვილად მაგრამ ჯერ ერთი ბევრი სურათია მეორეც ეგ სურათები ყველგან დევს და ჩვენი ინფოც არ არის...

[სოსო]

მე ძლივს წავიკითხე და შენ რამდენი ხანი თარგმნიდი? საღოლ

საინტერესოა DX9 რომ არა აქვს არ ვიცოდი

ასევე FSB 100-იც ფრიად საინტერესოა AMD-ს შესრულებით

აი წარმადობით ვერ მოვიხიბლე

მარტო GPU დარჩა რა გამოვიდა...

[ჯამბო]

ყოჩაღ ! მაგრად გიწვალია . ამის ნახევარს რო ვწერდი ტვინი გამოლაყებული მქონდა ხოლმე და ამდენი რო დამეწერა ალბათ ასათიანზე კაი ოთახს მომაკუთვნებდნენ :D

[Barca]

პირველ რიგში მინდა ვთქვა რომ იდეალური ნამუშევარია ,ბრავო X-treme user

ახლა რაც შეეხება უშუალოდ თემას:

ძალიან ბევრი რამ გავიგე ,ყველაზე მეტად დამაინტერესდა ინტეგრირებული გრაფიკული ჩიპი და "ასიმეტრიული CrossFire კონფიგურაცია" თუმცა DX 9 რეჟიმი რომ არ აქვს ეს არ მომწონს ,საერთოდ ჯამში ამ რეჟიმის გარეშე ვერ ჯობნის HD 3000 ინტეგრირებულ ვიდეო ჩიპს რომელიც I3 2100 ში და უფრო ზემოთ არის ჩაშენებული.

სიმართლე რომ ვთქვა მეგონა რომ ეს I5 ის დონეს მაინც მიუხლოვდებოდა ,თუმცა ეს პროცესორები მობილურ სეგმენტში ვფიოქრობ ბევრად დიდ წარმატებას ნახავნე ვიდრე დესკტოპ სისტემებში

ამის ინტეგრირებული ვიდეომ კი მომხიბლა

[ailamo]

ძალიან ბევრი რამ გავიგე ,ყველაზე მეტად დამაინტერესდა ინტეგრირებული გრაფიკული ჩიპი და "ასიმეტრიული CrossFire კონფიგურაცია" თუმცა DX 9 რეჟიმი რომ არ აქვს ეს არ მომწონს ,საერთოდ ჯამში ამ რეჟიმის გარეშე ვერ ჯობნის HD 3000 ინტეგრირებულ ვიდეო ჩიპს რომელიც I3 2100 ში და უფრო ზემოთ არის ჩაშენებული.

[Barca]

რა შემეშალა ?

ტესტების დიდ ნაწილში ხომ ვერ აჯობა HD 3000 ს ? დამატებითი ვიდეო ბარათით ?

[ailamo]

რა შემეშალა ?

ტესტების დიდ ნაწილში ხომ ვერ აჯობა HD 3000 ს ? დამატებითი ვიდეო ბარათით ?

შესაბამისი ფოტო ვეღარ ვიპოვე, სერიოზულად დამაბნიე.

ვისო მივხვდი, პროცესორის ტესტები ვიდეოში აგერია.

Edited July 7, 2011 by ailamo

[Barca]

შესაბამისი ფოტო ვეღარ ვიპოვე, სერიოზულად დამაბნიე.

ვისო მივხვდი, პროცესორის ტესტები ვიდეოში აგერია.

ხო მეც მივხვდი

არ დავუკვირდი რაც დავწერე ,ისედაც თავი ამტკივდა ამდენის კიტხვით მაგრამ ბევრი რამ გავიგე

ხო კიდევ 1 კითხვა :

A8-3800 გრაფიკული ბირთვის კომბინირება Radeon HD 6570-თან CrossFire კონფიგურაციაში, რომელიც ასევე ცნობილია Radeon HD 6630D2-ის სახელწოდებითაც.

ესეიგი HD 6570 ის გარეშე არის

A8-3800 HD 6550D ?

[ailamo]

ხო კიდევ 1 კითხვა :

A8-3800 გრაფიკული ბირთვის კომბინირება Radeon HD 6570-თან CrossFire კონფიგურაციაში, რომელიც ასევე ცნობილია Radeon HD 6630D2-ის სახელწოდებითაც.

ესეიგი HD 6570 ის გარეშე არის

A8-3800 HD 6550D ?

კი ეგრეა

[Barca]

და ეს პროცესორი რომ CrossFire კონფიგურაციაში შევიდეს არა Radeon HD 6570 თან არამედ მაგალითად HD 6950 თან სახელი რა ერქმევა ამის APU ს ?

ანუ Radeon HD 6630D2 ხომ ჰქვია Radeon HD 6570 თან ერთად და სხვასთან / ?

[ailamo]

და ეს პროცესორი რომ CrossFire კონფიგურაციაში შევიდეს არა Radeon HD 6570 თან არამედ მაგალითად HD 6950 თან სახელი რა ერქმევა ამის APU ს ?

ანუ Radeon HD 6630D2 ხომ ჰქვია Radeon HD 6570 თან ერთად და სხვასთან / ?

მოდელები ლიმიტირებულია, უბრალოდ არ ჩაირთვება კროსში. რომც ჩაირთოს აზრი ? სრულიად არაპრაქტიკული იქნებოდა.

Edited July 7, 2011 by ailamo

[Barca]

მადლობ ,გასაგებია :)

[bekuna]

საღოლ

+1

მარა i3 ქუად კორე პროცესორი არაა

2 ვირტუალური ბირთვი აქვს.

ისე წარმადობა დიდი ვერაფერი..

[revaza88]

გაუმარჯოს. მოკლედ ჩაინიკი ვარ მა საკითხში, მინდა კომპიუტერის აწყობა საშუალო სიმძლავრის რომ იყოს და რას ითყვით ღიირს ამ პროცესორზე კომპის აწყობა? რომ დავითვალე დაახლოებით 650 ლარი ჯდება და რას იტყვით?

[Barca]

გაუმარჯოს. მოკლედ ჩაინიკი ვარ მა საკითხში, მინდა კომპიუტერის აწყობა საშუალო სიმძლავრის რომ იყოს და რას ითყვით ღიირს ამ პროცესორზე კომპის აწყობა? რომ დავითვალე დაახლოებით 650 ლარი ჯდება და რას იტყვით?

თემა გახსენი რჩევა-კონსულტაციებში რომ კომპის აწყობა გინდა და იქ დაგეხმარებიან :)

[სოსო]

თუ ინტეგრირებული ვიდეოთი გინდა სისტემა ძალიანაც ღირს

კარგი ვიდეო აქვს ძალიან

[revaza88]

როგორც ასეთი ინტეგრირებული იქნება თუ არა დიდი მნიშვნელობა არ აქვს ჩემთვის მთავარია იაფად გამოვიდე და საშუალო დონის კომპი ავაწყო ნუ თამაშებიც რომ წაიგოს იასნა

[სოსო]

რა ვიცი მაშინ კარგი ვარიანტია

ბოლო ბოლო მიუდგავ მეორე კარტას და ქროსშიც გაუშვებ თამაშებისთვის

[revaza88]

ოკ გასაგებია ალბათ ამ კონფიგურაციაზე შევაჩერებ არჩევანს

[f-22raptor]

+1 მაგარი ნამუშევარია !... და რა თქმა უნდა საინტერესო ... :)

[გათი]

+1

წავიკითხე, კარგია.

ერთი კითხვა მაქვს, AMD-ს რა პლატფორმები აქვს? ანუ ვგულისხმობ როგორც ინტელის i7/Atom/Xeon...

[OgaiB]

სასწაულად გაუმჯობესებული მემორი კონტროლერი, 1344 მეგაჰერცი დუალ ჩენელში!!!

http://www.tweaktown.com/articles/4199/amd_a8_3850_sapphire_a75_g_skill_flare_and_2600mhz_ddr/index1.html

მაგრამ წარმადობაში მოიკოჭლებს Llano.

იმედია ბულდოზერზეც ასევე გადასარევად დარაზგონდება მემორი და წარმადობაც შესაბამისი ექნება

[OgaiB]

ისე ინტელზე რამდენია რეკორდი?