ვირჩევთ მეხსიერებას Sandy Bridge-სათვის

[X-treme user]

Sandy Bridge პროცესორების გამოსვლამ, კომპიუტერულ ენთუზიაზმით შეპყრობილ ადამიანებს, მთელი რიგი საზრუნავი გაუჩინა, ერთ-ერთი ასეთი, ოპერატიული მეხსიერების სწორად შერჩევაა. LGA1155 სისტემებს შეუძლიათ DDR3-1067, DDR3-1333, DDR3-1600, DDR3-1866 და DDR3-2133-თან მუშაობა, მაგრამ აქვს კი საერთოდ აზრი მათში სუპერ-სწრაფი მოდულების გამოყენებას?

მიიჩნევა, რომ მეხსიერების სიხშირე და ტაიმინგები არ ახდენენ გავლენას თანამედროვე სისტემების წარმადობაზე. თუ ისეთი სხვა კომპონენტები, როგორებიცაა პროცესორი, გრაფიკული ბარათი და მყარი დისკი უკვე მუშაობენ თავიანთი შესაძლებლობების ზღვარზე, რატომ უნდა იყოს ზედმეტი მაღალი სიჩქარის მქონე მოდულების შეძენა? საკითხის ამგვარი დასმა შემთხვევითი სულაც არ არის, რადგანაც ამ ქვესისტემის გაუმჯობესების გზით და ტესტების მიხედვით, მართალია Phenom II, Core i7 და Core i5 სისტემებზე იზრდება სიჩქარე 3-7%-ით, მაგრამ ეს დონე უმნიშვნელოა.

ასეთი დასკვნები გარკვეული ხნის წინ გაკეთდა და ამიტომაც, ისინი პირველ რიგში, წინა თაობის პლატფორმებს შეესაბამება. როგორც თქვენთვის ცნობილია, Sandy Bridge-ში მეხსიერების კონტროლერი განლაგებულია L3-კეშისაგან განსხვავებულ ფუნქციონალურ უნიტში და იყენებს ახალი სარტყელის მქონე სალტეს - პროცესორის გამომთვლელ ბირთვებთან დაკავშირებისათვის. ამგვარად, დღევანდელ ტესტირებაში, მოდით გავარკვიოთ, მოახდინა თუ არა ამ ყველაფერმა რაიმე სახის დადებითი ცვლილება მეხსიერების ქვესისტემის სასარგებლოდ და შევიტყოთ, თუ რომელია მათ შორის ყველაზე ოპტიმალური გადაწყვეტილება LGA1155 პროცესორებისათვის.

მეხსიერების კონტროლერი ახლო ხედით

წინამორბედებთან შედარებით, Sandy Bridge პროცესორების მეხსიერების კონტროლერსაც, მსგავსი გარეგნული მახასიათებლები გააჩნია. მწარმოებლის თქმით, ის თავსებადია 32 გბ-მდე DDR3-1066/1333 SDRAM-თან და როგორც ადრე, ამჯერადაც შესაძლებელია თითოეულ არხზე ერთი ან ორი unbuffered მოდულის გამოყენება. სამაგიდო პროცესორებში ამოღებულია ECC ტექნოლოგიის მხარდაჭერა, თუმცა ცალ-არხიანი და ასიმეტრიული რეჟიმები კვლავაც ხელმისაწვდომია: არ არის აუცილებელი იდენტური რაოდენობის ერთეულების ქონა მსგავსი მახასიათებლებით, მაგრამ წარმადობის მაქსიმალური დონეს მხოლოდ იმ შემთხვევაში მიაღწევთ, თუ თქვენს სისტემაში მოიძებნება ერთნაირი DDR3 SDRAM მოდულების წყვილი.

მიუხედავად იმისა, რომ Sandy Bridge-ის მეხსიერების კონტროლერი ზუსტად ისევე გამოიყურება, როგორც ეს LGA1156 პროცესორებში იყო, მისი შიდა სტრუქტურა სრულიად განსხვავებულია. Nehalem-ის პირველ წარმომადგენლების ეს დეტალი და L3 კეში განლაგებული იყო ერთი და იმავე Uncore ფუნქციონალურ უნიტში, რომელიც მუშაობდა საკუთარ სიხშირესა და ვოლტაჟის პარამეტრებზე, ხოლო გამომთვლელ ბირთვებთან დასაკავშირებლად, იყენებდა განივ სალტეს. მოგვიანებით, Westmere-ის CPU-ების გამოშვების შემდეგ, კონტროლერი გაერთიანებულ იქნა პროცესორის გრაფიკულ ბირთვთან და განთავსდა ინდივიდუალურ, ნახევრადგამტარ მატრიცაზე. Sandy Bridge-ის შემთხვევაში, ამ მხრივ, ყველაფერი რადიკულარად შეიცვალა, რადგანაც მასში წარმოადგინეს სარტყელური სალტე, რომლის მეშვეობითაც ხორციელდებოდა ყველა პროცესორული უნიტის ერთმანეთთან კონტაქტი, ხოლო L3 კეშ-მეხსიერება იქცა განცალკევებულ, სამუშაო ერთეულად. ამის შედეგად კი, მეხსიერების კონტროლერმა შეწყვიტა CPU-ს სხვადასხვა ნაწილში სეირნობა, გახდა დამოუკიდებელი და საკუთარი ადგილი System Agent-ის გვერდზე დაიკავა.

აშკარად ჩანს, რომ Sandy Bridge თაობის პროცესორები ახლა უფრო სწრაფად მუშაობენ მეხსიერებასთან. ეს დებულების ილუსტრაციის მიზნით, გამოყენებულ იქნა ისეთი პოპულარული ბენჩმარკები, როგორიცაა AIDA64 Cachemem და MaxxMem2, იმისათვის, რომ გაგვეგო გამტარობისა და დაყოვნების დონე LGA1156 და LGA1155 პლატფორმებზე. ტესტირებაში მონაწილეობა მიიღეს Lynnfield (Nehalem არქიტექტურა), Clarkdale (Westmere) და Sandy Bridge CPU-ებმა, რომლებიც მუშაობდნენ ერთნაირ, 3.2 გჰზ-ზე და აღჭურვილნი იყვნენ ასევე იგივე, 2-არხიან DDR3-1333 SDRAM-ებზე, 7-7-7-21 ტაიმინგებით.

Sandy Bridge-ში გამოსწორებულია Westmere არქიტექტურის ხარვეზები, სადაც მეხსიერების კონტროლერის წარმადობის დონე თითქმის ყველაზე დიდ იმედგაცრუებას წარმოადგენს. პრაქტიკული თვალსაზრისით, ის გახდა უფრო სწრაფი, ვიდრე ეს Lynnfield პროცესორებშია, რომელიც აქამდე ყველაზე ეფექტურის წოდებას ატარებდა. მისი უპირატესობა ყველაზე თვალსაჩინო არის იმ დროს, როდესაც საქმე ეხება გამტარობას, რაც საკმაოდ ლოგიკურია, თუ გავითვალისწინებთ იმას, რომ ის პირდაპირ არის დაკავშირებული სალტესთან. როგორც ჩანს, აღნიშნული ქვესისტემის სისწრაფეს LGA1155-ში, შესაძლებელია ჰქონდეს გაცილებით უფრო სერიოზული ეფექტი წარმადობაზე, ვიდრე წინა თაობის პლატფორმებს, რამეთუ ახლა უფრო ნაკლები დაბრკოლებაა ბირთვებსა და თვითონ მეხსიერებას შორის.

DDR3 სიხშირეები და ოვერქლოქინგი

მხოლოდ ეფექტურობის გაზრდილი დონე არ გახლავთ ახალი კონტროლერის უპირატესობა. მიუხედავად იმისა, რომ Core-ის ამ დეტალებს ოფიციალურად გააჩნიათ მხოლოდ DDR3-1066 და DDR3-1333 SDRAM-ის მხარდაჭერა, რითაც შესაძლებელია მეხსიერების სიხშირეების უფრო აწევა, თუმცა ეს ახალი ამბავი სულაც არ არის. ასე მაგალითად, Core i7 LGA1156 პროცესორებს აქვთ პარამეტრები, რომლებიც იძლევიან DDR3-1600 SDRAM-ის გამოყენების საშუალებას, მაშინ, როდესაც Core i7-875K და Core i5-655K CPU-ები გათვლილნი არიან ამაზე კიდევ უფრო მაღალ მაჩვენებლებზე. LGA1155 პროცესორებს Sandy Bridge ოჯახიდან უნარი აქვთ იმუშაონ DDR3-1600-ზე მეტ სიხშირესთან ერთადაც. ნებისმიერ Core i3, Core i5 და Core i7-ს არაოფიციალურად გააჩნიათ DDR3-1866, DDR3-2133 და DDR3-2400 SDRAM-ის მხარდაჭერა.

მამრავლები, რომელთა მხარდაჭერაც აქვს თითოეულ პროცესორის ტიპს, განსაზღვრავენ მისაღებ სიხშირეთა ინტერვალებს. Sandy Bridge CPU-ებში მათი რიცხვი უფრო მეტს მოიცავს, ვიდრე ეს წინამორბედებში გვხვდებოდა. სწორედ ამ მიზეზით არის, რომ BIOS ოპცია, რომელიც პასუხისმგებელია ამ მაჩვენებელზე, LGA1155 სისტემებში შემდეგნაირად გამოიყურება:

თუმცა, როგორც უკვე იცით, ახალი LGA1155 სისტემები არ იძლევიან base clock generator-ის სიხშირის მომატების საშუალებას. შესაძლებელია მხოლოდ BCLK მაჩვენებლის უმნიშვნელო გაზრდა და უმეტეს შემთხვევაში, თუ მისი დონე იქნება ნომინალურ 100 MHz-ზე 5%-ით მაღალი, იკარგება სტაბილურობა. ოვერქლოქინგი ამჯერად მხოლოდ მამრავლის მომართვას გულისხმობს, ამიტომ სავსებით ლოგიკურია, რომ Sandy Bridge პროცესორებმა მიიღეს DDR3 SDRAM პარამეტრების უფრო ფართო არეალი. თუ ადრე გვიწევდა პროცესორის აჩქარება იმისათვის, რომ მეხსიერებას ემუშავა გაზრდილ სიხშირეებზე, დღეს უკვე შეგვიძლია ამ პროცესს არ მივმართოთ და მხოლოდ გამოვიყენოთ მაღალსიჩქარიანი, ზემოაღნიშნული ტიპის კიტები. არც იმის აუცილებლობა არსებობს, რომ გვქონდეს სპეციალური ოვერქლოქერული CPU-ს მოდიფიკაცია გახსნილი სიხშირის მამრავლით: ნებისმიერი LGA1155 პროცესორით, უპრობლემოდ ჩავრთავთ ისეთ მეხსიერების რეჟიმებს, როგორიცაა DDR3-1866 ან DDR3-2133.

თუ მეხსიერების მოდულებს, უნარი აქვთ იმუშაონ გარკვეულ სიხშირესა და ტაიმინგებზე, თქვენგან მხოლოდ ის არის საჭირო, რომ ‘გაამაგროთ’ ეს პარამეტრები სისტემური დაფის BIOS-ში, სულ ეს არის. კონტროლერი default ვოლტაჟით, იდეალურად ფუნქციონირებს ნებისმიერ ხელმისაწვდომ ოპციებთან ერთად. DDR3-2400 SDRAM-თან უკეთესი სტაბილურობის უზრუნველსაყოფად, ურიგო არ იქნება, თუ ოდნავ გავზრდით System Agent voltage (VccSA)-ის დონეს, მაგრამ არა 1.2 V-ზე მეტად. DIMM voltage-ს რაც შეეხება, მისთვის მოქმედებს იგივე რეკომენდაციები, რაც Nehalem პროცესორებზე.

სატესტო კონფიგურაცია და მეთოდოლოგია

Sandy Bridge პროცესორები გამოირჩევიან საკმაოდ კარგი მოქნილობით, როდესაც საქმე მეხსიერებასთან ჩატარებულ ექსპერიმენტებს ეხება. თქვენ შეგიძლიათ გამოიყენოთ მაღალი სისწრაფის მქონე DDR3 SDRAM მოდულები იმ სისტემებშიც კი, რომლებიც არ არიან ოვერქლოქინგისათვის განკუთვნილნი და რომელთა პროცესორებიც ნომინალურ რეჟიმში მუშაობენ. მიუხედავად იმისა, რომ განსხვავება აჩქარებულ და არააჩქარებულ Sandy Bridge CPU-ებს შორის მამრავლშია, არ არის გამორიცხული, რომ მეხსიერების სიხშირემ იქონიოს განსხვავებული გავლენა წარმადობაზე - ორივე შემთხვევაში.

სისტემის კომპონენტები:

• 
  
  
• პროცესორი: Intel Core i5-2500K (Sandy Bridge, 4 cores, 3.3 GHz, 6 MB L3);
  
• ქულერი: Thermalright Ultra-120 eXtreme with Enermax Everest fan;
  
• სისტემური დაფა: ASUS P8P67 Deluxe (LGA1155, Intel P67 Express);
  
• მეხსიერება: 2 x 2 GB DDR3 SDRAM, GeIL EVO ONE PC3-17000 (GE34GB2133C9DC);
  
• გრაფიკული ბარათი: ATI Radeon HD 6970.
  
• მყარი დისკი: Kingston SNVP325-S2/128GB.
  
• კვების ბლოკი: Tagan TG880-U33II (880 W).
  
• ოპერაციული სისტემა: Microsoft Windows 7 SP1 Ultimate x64.
  

დრაივერები:

• 
  
  
• Intel Chipset Driver 9.2.0.1025;
  
• Intel Rapid Storage Technology 10.1.0.1008;
  
• ATI Catalyst 11.3 Display Driver.
  

ნომინალურ რეჟიმში, გააქტიურებული იყო Turbo Boost და Intel Enhanced SpeedStep ტექნოლოგიები. აჩქარებულზე კი, პირველი მათგანი გამოვრთეთ, ხოლო პროცესორის სიხშირე დაყენებულ იქნა 4.7 გჰზ-ზე.

მეხსიერებები დაიტესტა შემდეგ რეჟიმებში, რომლებშიც შესულია დღესდღეობით ყველაზე პოპულარული DDR3 SDRAM კიტების პარამეტრები:

• 
  
  
• DDR3-1066 CL7 (7-7-7-21-1T);
  
• DDR3-1333 CL9 (9-9-9-27-1T);
  
• DDR3-1333 CL7 (7-7-7-21-1T);
  
• DDR3-1600 CL9 (9-9-9-27-1T);
  
• DDR3-1600 CL8 (8-8-8-24-1T);
  
• DDR3-1600 CL7 (7-7-7-21-1T);
  
• DDR3-1866 CL9 (9-9-9-27-1T);
  
• DDR3-1866 CL8 (8-8-8-24-1T);
  
• DDR3-2133 CL10 (10-10-10-30-1T);
  
• DDR3-2133 CL9 (9-9-9-27-1T).
  

წარმადობა და ბენჩმარკები

პირველ რიგში, მოდით შევხედოთ მეხსიერების ქვესისტემის წარმადობის ტესტებს. AIDA64 უტილიტაში ჩაშენებული Cachemem ბენჩმარკის საშუალებით, შევიტყოთ გამტარობისა და დაყოვნების დონე.

ამ შედეგებით, გამოვლინდა რამდენიმე საინტერესო ფაქტი. უბრალოდ, DDR3 SDRAM-ის სიჩქარის 1067-დან 2133 მჰზ-მდე გაზრდით, ჩვენ მივიღეთ გიგანტური 60%-იანი მატება პრაქტიკულ გამტარობაში. ეს იმას ამტკიცებს, რომ არ არსებობს სერიოზული ‘ბოტლნეკები’ სალტის ფრაგმენტზე - პროცესორის ბირთვებსა და სისტემურ მეხსიერებას შორის.

მეორე არის ის, რომ როგორც წაკითხვის, ასევე ჩაწერის სიჩქარეც დამოკიდებულია მოდულების სიხშირეზე. ასეთი რამ, წინა თაობის სისტემებში ან არ ყოფილა, ან ძალიან მინიმალური დონით. Sandy Bridge მეხსიერების კონტროლერის ეს თავისებურება დადებითად იმოქმედებს წარმადობის გაუმჯობესებაზეც, ამ მაჩვენებლის გაზრდის გზით.

მესამეც, ამ ქვესისტემის პერფორმანსზე უფრო დიდ გავლენას ახდენს DDR3 მეხსიერების სიხშირე, ვიდრე ტაიმინგები. მეორე მათგანის შემცირებული დონე იძლევა ოდნავ მცირე პრაქტიკული დაყოვნების დონეს, მაშინ, როდესაც ზემოაღნიშნული მაჩვენებლის 266 მჰზ-ზე მეტზე დაყენებით, თავისუფლად გავაუმჯობესებთ ტაიმინგების დაწევისაგან მიღებულ ეფექტს. ასეა თუ ისე, ეს მხოლოდ ბენჩმარკების შედეგებია, რომლებიც განკუთვნილია სისტემის წარმადობის დონის განსაზღვრელად - მეხსიერებასთან მუშაობის დროს.

PCMark Vantage, 3DMark 11

პლატფორმის წარმადობის საშუალო დონის გასაგებად, PCMark Vantage ზომავს პოპულარული ალგორითმების სიჩქარეს, რომლებთანაც მომხმარებლები ყოველდღიურად მუშაობენ. მეხსიერების სიხშირის ერთი 266 მჰზ-იანი გაზრდით, სახეზეა 1-2%-იანი გაუმჯობესება პერფორმანსში. ხოლო, განსხვავება უსწრაფეს DDR3-2133-ით აღჭურვილ სისტემასა და ყველაზე ნელ DDR3-1067-ს შორის, ნომინალურ რეჟიმში მხოლოდ 5%-ია, აჩქარებულში კი - 6%.

3DMark 11-ის გრაფიკული ტესტის მიხედვით, ამ ქვესისტემის წარმადობა - მეხსიერების სიჩქარეზე სულაც არ არის დამოკიდებული. თუმცაღა, აღნიშნული ბენჩმარკი ასევე იძლევა სხვა შედეგსაც, რომელიც საინტერესოა Physics-ის რეიტინგის მხრივ. ეს ციფრი მიღებულია ფიზიკის სპეციფიური ტესტიდან, რომელიც ახდენს დიდი რაოდენობის ობიექტის მქონე, კომპლექსური მექანიკური სისტემის მუშაობის სიმულირებას.

ირკვევა, რომ მათემატიკური კალკულაციები, რომლებიც ამ ტესტში განხორციელდა, საკმაოდ მგრძობიარეა მეხსიერების სიჩქარის მიმართ და მისი გაზრდის მეშვეობით, შესაძლებელია წარმადობის დონის მომატება 15-20%-ით. უნდა აღინიშნოს, რომ ეს ყველაზე შესამჩნევი აჩქარებულ სისტემაზეა. თუმცა, როდესაც ჩვენი Core i5-2500K მუშაობს ნომინალურ სიხშირეზე, პერფორმანსის გაუმჯობესება უმეტესად ხდება DDR3-1067 და DDR3-1600 ინტერვალებში. უფრო სწრაფი მოდულების შემთხვევაში, ეფექტი შედარებით ნაკლებია.

წარმადობის დონე აპლიკაციებში

WinRAR უტილიტის საშუალებით და მაქსიმალური კომპრესიის დონით, დაარქივებულ იქნა საქაღალდე, სხვადასხვა ტიპის ფაილებით, რომლის ზომაც შეადგენდა 1.1 გბ-ს.

უნდა აღინიშნოს, რომ როდესაც აჩქარებული Core i5-2500K მუშაობდა 4.7 გჰზ-ზე და DDR3-1067 ან DDR3-1333 SDRAM-თან, ის უფრო ნელია, ვიდრე ნომინალური სიხშირის მქონე პროცესორი - შედარებით სწრაფ DDR3-1866-სა და DDR3-2133-თან ერთად. ტაიმინგებზე, ეფექტი გაცილებით ნაკლებია: დონის გაზრდა გავლენას 2-3%-იან გავლენას ახდენს კომპრესიის დროზე.

წარმადობის დონე Adobe Photoshop-ში შემოწმებულ იქნა მოდიფიცირებულ ]Retouch Artists Photoshop Speed Test ) ბენჩმარკით. ის მოიცავს ციფრული ფოტო-კამერიდან მიღებული ოთხ 10-მპ-იანი გამოსახულების ტიპიურ რედაქტირებას.

გამოსახულების დამუშავების დროს, მეხსიერების ქვესისტემის სიჩქარე ახდენს გავლენას მთლიან წარმადობაზე, მაგრამ ის არც თუ ისე შესამჩნევია. თუ შევადარებთ დროს, რომლის განმავლობაშიც ყველაზე ნელი მეხსიერება ანდომებს ტესტის დასრულებას იმ პერიოდთან, რაც ამისათვის სჭირდება უსწრაფესს, შედეგები არ გადააჭარბებს 3.5%-საც - ნომინალურ და 5.5%-ს - აჩქარებული სისტემის შემთხვევაში.

იმისათვის, რომ გავიგოთ, თუ რამდენად ჩქარა შეუძლიათ ტესტირების მონაწილეებს ვიდეოს გადაკოდირება H.264 ფორმატში, გამოყენებულ იქნა x264 HD ბენჩმარკი. ის მუშაობს ორიგინალურ MPEG-2 რგოლის ჩაწერით 720p გაფართოებაში - 4 მბ/წმ ბიტრეიტით.

შედეგები თითქმის ისეთივეა, როგორიც Photoshop-ში. ამ პროცესსაც ნაკლებად ანაღვლებს მეხსიერების ქვესისტემის წარმადობა.

გამოყენებულ იქნა სპეციალური Cinebench html ტესტი - Maxon Cinema 4D-ის საბოლოო სარენდერო სიჩქარის გასაზომად.

როგორც ჩანს, სისტემის წარმადობის უმნიშვნელო გავლენა მეხსიერების სიჩქარესა და ტაიმინგების პარამეტრებზე - Sandy bridge-ისათვის ტიპიურია. თუმცა, საქმე უფრო მეტად აპლიკაციებშია, ვიდრე თვითონ პლატფორმაში: მათი უმეტესობა არ მუშაობს ვრცელი ზომის მონაცემებთან, ამიტომ თანამედროვე პროცესორების დიდი კეშ-მეხსიერება თავისუფლად უზრუნველყოფს მასთან სწრაფ კავშირს.

წარმადობის დონე 3D თამაშებში

ზოგიერთ აპლიკაციებს, რომლებიც ძალიან აქტიურად იყენებენ ოპერატიული მეხსიერებას და აქედან გამომდინარე, მაშინვე რეაგირებენ ნებისმიერ ცვლილებაზე თავიანთ სიჩქარეში, გახლავთ 3D თამაშები.

არჩეულ იქნა ყველაზე მოთხოვნადი ტესტები CPU-ს მიმართ, ყველა მათგანი გავატარეთ antialiasing-ის გარეშე და არა ყველაზე მაღალი რეზოლუციებით. სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, შედეგების საფუძველზე, საშუალება გვეძლევა, რომ გავაანალიზოთ არა fps-ის რაოდენობა, რომლის მიღებაც შესაძლებელია თანამედროვე ვიდეობარათებით აღჭურვილ სისტემებში, არამედ უფრო ის, თუ რაოდენ კარგად უმკლავდებიან დღევანდელი პროცესორები სათამაშო დატვირთვას.

სიტუაცია განსხვავებულია თამაშებს შორის, მაგრამ მეხსიერების ერთი 266 მჰზ-იანი ზრდა იწვევს დაახლოებით 2%-იან მატებას fps-ის რაოდენობაში - ნომინალურ და 3-4%-ს კი აჩქარებულ პროცესორის პირობებში. ნელი DDR3 SDRAM მოდულები შესაძლოა განიცადონ სისტემური ‘ბოტლნეკი’, რაც შეაფერხებს CPU-სა და გრაფიკული ბარათის სრული პოტენციალის გამოჩენას. განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც არსებობს გარკვეული თამაშები (ჩვენ შემთხვევაში ეს არის F1 2010), სადაც ტაიმინგების ვარირებით მოიმატებთ ერთ-ორ fps-საც. აღარაფერს ვამბობთ პერფორმანსის მნიშვნელოვან ზრდაზე - მეხსიერების სიხშირის აწევის გზით.

დასკვნა

Intel-ის ინჟინრებმა არამხოლოდ შეძლეს მეხსიერების კონტროლერში არსებული ხარვეზების გამოსწორება, რაც იყო წინა თაობის Westmere-ის პროცესორების შემთხვევაში, მათ ეს დეტალი საერთოდ ახლად შემქნეს, რომელმაც გამოავლინა საუკეთესო წარმადობის დონე - არსებულ მოდიფიკაციებს შორის. Sandy Bridge-მა დაამტკიცა, რომ უფროა დამოკიდებული DDR3 SDRAM მოდულების სპეციფიკაციებზე, ვიდრე წინამორბედები და შეჯიბრების მონაწილეები.

შედეგებმა გვიჩვენა, რომ მეხსიერების სიხშირის 266 მჰზ-იანი ზრდა იწვევს საშუალო წარმადობის მხოლოდ 2-4%-იან მატებას. ხოლო, თუ დაყოვნების ყველა დონეს შევამცირებთ ერთი საფეხურით, საუკეთესო შემთხვევაში, მივიღებთ 1-2%-იან გაუმჯობესებას.

თუმცა, ეს იმას არ ნიშნავს, რომ დიდი ყურადღება არ უნდა მიაქციოთ საუკეთესო მეხსიერების არჩევის საკითხს - LGA1155 სისტემისათვის. არის აპლიკაციები, რომლებიც მუშაობენ დიდი ზომის მონაცემებთან და მათი წარმადობის დონე მეტწილად დამოკიდებულია DDR3 SDRAM მონაცემებზე. მათ რიცხვს მიეკუთვნება რამდენიმე თანამედროვე თამაში, სადაც შესაძლებელია ერთი-ორი დამატებითი fps-ის მოპოვება - უბრალოდ მოდულების აპგრეიდის გზით.

ამგვარი გაურკვევლობა - სხვადასხვა სპეციფიკაციების მქონე, DDR3 SDRAM კიტების ფასების საკმაოდ ფართო ასორტიმენტზე, არ გვრთავს ნებას, რომ დავასახელოთ ზუსტი რეკომენდაციები იმისათვის, რომ შევარჩიოთ ოპტიმალური მეხსიერება - Sandy Bridge პლატფორმისათვის. ამ მხრივ, გასათვალისწინებელია ორი რამ. პირველი ის, რომ საერთო სისტემურ წარმადობისათვის, უფრო მნიშვნელოვანია სიხშირე, ვიდრე ტაიმინგები. მეორეც, დამატებითი თანხის გაღება უფრო სწრაფ მოდულებში, არ არის გამორიცხული, რომ მათი ხანგრძლივი მუშაობის შემდეგ, სრულებით არც აგინაზღაურდეთ. DDR3-2133 და DDR3-1866 ნაკრები, შესაძლოა 1.5-2-ჯერ უფრო ძვირი დაგიჯდეთ, ვიდრე ჩვეულებრივი DDR3-1333 SDRAM.

თუმცა, გვჯერა, რომ იაფფასიანი DDR3-1600 SDRAM-ი არც თუ ისეთი აგრესიული ტაიმინგებით, იქნება ყველაზე კეთილგონივრული არჩევანი - თანამედროვე LGA1155 სისტემებისათვის: ჩვენი მოსაზრებით, ღირებულება/წარმადობის კუთხით, სწორედ ასეთი მეხსიერება წარმოადგენს საუკეთესო შეთავაზებას დღესდღეობით.

ამ მიმოხილვაში, ჩვენთვის ახალი არაფერია. დასკვნაში მოყვანილი არგუმენტები, ბევრი თქვენგანისათვის ისედაც კარგად არის ცნობილი და არა მგონია, რომ ვინმეს ზედმეტი შეხსენება სჭირდებოდეს, თუ რომელია ყველაზე ოპტიმალური ნაკრები აღნიშნული პლატფორმისათვის. სტატიის მიზანი ზოგადად, Sandy Bridge-ის ახალი კონტროლერის გაცნობა, მისი მუშაობის პრინციპები და იმ გავლენის გაგებაა, რასაც ის ახდენს მეხსიერების ქვესისტემაზე.

დიდი მადლობა ყურადღებისათვის.

XbitLabs

[lomsa]

+1 კაია მერე წავიკითხავ :miyvarxar:

[ბექა]

მივესალმები ასეთ თემებს +1

[ჯამბო]

ყოჩაღ !

ვიტყოდი VIP მიეცით მეთქი მარა NH ხარ უკვე და :givi:

[Fatal Fighter]

ამ თემის არწაკითხვა არ შეიძლება უბრალოდ

ძალიან მაგარია, საღოლ

ისე რამხელა სხვაობა ყოფილა Nehalem-სა Westmere-სშორის

Sandy კი უმაგრესია

ეს თემა სოსოს მოეწონება ძალიან

თემას ხმამაღლა ვკითხულობდი :D

[iliko1990]

ძალიან საინტერესო თემაა და თანაც საჭირო

+1 ექსტრემ

[სოსო]

ამ თემის არწაკითხვა არ შეიძლება უბრალოდ

ძალიან მაგარია, საღოლ

ისე რამხელა სხვაობა ყოფილა Nehalem-სა Westmere-სშორის

Sandy კი უმაგრესია

ეს თემა სოსოს მოეწონება ძალიან

თემას ხმამაღლა ვკითხულობდი

გუშინწინ ვკითხულობდი ზუსტად ამას

ჩემთვის ვარჩევ ახალ ოპერებს

არ გამოდის ელპიდას ჩიპებით სენდიზე

ძალიან საინტერესო თემაა

წავა ეს მიკიპედიაში სახლში რომ მივალ

[ბექა]

ამ თემის არწაკითხვა არ შეიძლება უბრალოდ

ძალიან მაგარია, საღოლ

ისე რამხელა სხვაობა ყოფილა Nehalem-სა Westmere-სშორის

Sandy კი უმაგრესია

ეს თემა სოსოს მოეწონება ძალიან

თემას ხმამაღლა ვკითხულობდი

მე ხმადაბლა მაგრამ წავიკითხე დაკვირვებით :D

[f-22raptor]

ძალიან საინტერესოა ! :thumbsup:

[sauron]

მადლობა, ეს ბოლო ხანებია ამასთან დაკავშირებით მაწუხებს კითხვები სულ

ანუ აქედან იმ დასკვის გამოტანა შეიძლება რომ სენდი ოპერატიულის რესურსს უფრო ეფექტურად იყენებს?

[fashisti]

გუშინწინ ვკითხულობდი ზუსტად ამას

ჩემთვის ვარჩევ ახალ ოპერებს

არ გამოდის ელპიდას ჩიპებით სენდიზე

ძალიან საინტერესო თემაა

წავა ეს მიკიპედიაში სახლში რომ მივალ

და რატომ არ მიდის ზოგადად რა პრობლემები აქვს?

[Fatal Fighter]

და რატომ არ მიდის ზოგადად რა პრობლემები აქვს?

სტოქზე რაც შეუძლიაო ოპერატიულებს იმასაც ვერ დებსო

ეხლა კიდევ კაპიკებში ყიდის...

[სოსო]

მემგონი ვხვდები რა პრობლემაც არის

მეხსიერების კონტროლერის ძაბვა

ანუ სენდიზე მეხსიერების კონტროლერი ნაკლებ ძაბვაზე მუშაობს (1.1 ვოლტი) და ელპიდას ჩიპები მეტ ძაბვას მოითხოვენ (1.3 ან მეტი)

სავარაუდოდ მაგიტომ

[fashisti]

და მომატება არანაირად არ შეიძლება?

[სოსო]

და მომატება არანაირად არ შეიძლება?

შეიძლება მაგრამ როგორც ვიცი ჯობია არ მოუმატო

შეიძლება მეხსიერების კონტროლერი მოკლა

რომელიც პროცესორშია

ანუ პროცესორი მოკლა :)