მაგალითად ავიღოთ: ჩემი მიზანია ხვალ სკოლაში არ წავიდე. ამისათვის რა უნდა ვიოცნებო და ახდება ? თუ ვიოცნებე და მერე მოვიდა მიზანი რომ ხვალ სკოლაში არ წავიდე. არსებობს მიზეზები და მიზნები და თქვენ მაგას ოცნებაში აიგივებთ, მასე ყველა ფიქრს ოცნებას დააარქმევ მაგრამ ოცნება არცერთი არ იქნება, ოცნება ისაა რაც ტკბილია სადაც "საზღვრები" არ არსებობს და შეიძლება "გაუბერო" ადამიანმა ღრუბლებში აიჭრა, მაგრამ ბოლოს მიხვდები რომ მასეთი რამეები არ ხდება და თუნდაც მარსზე გაფფრენა და სხვა რამეები კიდევ შესაძლებელია და ოცნება არ ჭირდება ეგ ერთერთი "შენელებული" აზრია რომლის მომავალშI განხორციელებას აპირებ (ღმერთმა ხელი მოგიმართოს) და ოცნება სულ სხვა რამეა მაგიტომაა ამდენს რომ ლაპარაკობთ
კი. პლატონის და სოკრატეს მაგვარი აქ მგონი არავინაა. მიმიღეთ არ მითქვამს "მიმიღეთ" ვთქვი. აზრების დაპირისპირება უკვე შეხედულებები აღარ არის. ამიტომ ამის მერე მე "მეშინია" აზრების გამოხატვის.