მართლა მაგარი პასაჟი გამოგსვლია, ძმაო, მთელი ეს ტექსტი რომ წავიკითხე, გეფიცები, ეგრევე გამახსენდა როგორ ვცდილობდი ღამე არ ჩამძინებოდა, მხოლოდ ობლივონის კიდევ ერთი საიდ ქვესტისთვის. შენც კარგად დაიჭირე იდეა – ამ თამაშს თავისი სული და ძველი ზღაპრებივით თხრობადი სტილი აქვს, და მაგას უკვე ვიზუალი ვერ შველის თუ ატმოსფერო არ იჭერს.
რაც შეეხება იმ მაგს ფაერბოლებით – მეც მახსოვს ეგ ტიპი, მგონი ბოლოს მოდის პლოტში, და ცოტა კომიკურადაც გამოჰყავდა ბეთესდას, რაც მაგარი ეფექტურია. ზოგადად, იმ დროისთვის ეს თამაში თითქოს მთელი სამყაროს შემცვლელი იყო, აი ისეთ დონეზე აგრძნობინებდა მოთამაშეს თავისუფლებას და მნიშვნელობას.
მე პირადად "Whodunit?" ქვესტი არასდროს დამავიწყდება, სადაც ყველანი უნდა ამოაკლო წვეულებაზე ისე, რომ სხვებმა ვერ გაიგონ. აი, კლასიკაა პირდაპირ. ასეთ რაღაცებს ვეღარ იგრძნობ ახალ თამაშებში ისე გულწრფელად.
შენ კომენტარში სულ სხვანაირად გაცოცხლდა ძველი ემოციები. მადლობა მაგისთვის. შენ თვითონ რომელი ფრაქცია გიყვარდა ყველაზე მეტად? Mages Guild, Thieves Guild თუ Dark Brotherhood?