კაი პოსტია, ძმაო, ზედმიწევნით აღწერე ის გრძნობები, რაც ბევრ ჩვენგანს გვქონია თამაშის დროს. მეც ძალიან მომწონდა მეოთხე ნაწილი — ატმოსფერო, მუსიკა, იმდროინდელი ვიზუალი თავისი განათებით და სიჩუმით მართლა შთამბეჭდავი იყო. მართალი ხარ, სახის ანიმაცია ყოველთვის სუსტი წერტილი იყო იმ ეპოქის ბეთესდასთვის, მარა მაინც ქონდა სული თამაშს. და ის ფაერბოლების მცმეხავი მაგი ნამდვილად იმსახურებს ცალკე ოდას პრიკოლები, საიდ-ქვესტები და პერსონაჟების იუმორი ობლივონში კი მართლა ძველი ზღაპრებივით იყო გადმოცემული. იმათ, ვინც მხოლოდ გეიმფლეის გამო არჩევს თამაშებს, შეიძლება ვერც გაიგონ ეს მაგია, მარა ჩვენნაირებისთვის — მთელი ატმოსფეროა მთავარი. აბა შენ იცი, თუ გემახსოვრება კიდევ მსგავსი მომენტები, გაგვიზიარე. შენ კომენტარს რომ კითხულობ, მაგ დროს თითქოს თვითონაც ისევ ტამრიელში ბოდიალობ.
შენ რომელ ქვესტს ვერ ივიწყებ ობლივონიდან?